آموزش

شاخص هزینه های مصرف شخصی (PCE) چیست؟

شاخص هزینه های مصرف شخصی یا PCE معیاری است که مخارج خانوارها در یک دوره مشخص را نشان می دهد. این شاخص توسط دفتر تحلیل اقتصادی (BEA) منتشر می شود و شامل سه شاخص درآمد شخصی، هزینه های مصرف شخصی، و شاخص قیمت PCE است. شاخص قیمت PCE تغییرات قیمت کالاها و خدمات مصرفی در اقتصاد آمریکا را اندازه گیری می کند و به عنوان شاخص اصلی تورم فدرال رزرو محسوب می شود.

منتشر شده

1 سال پیش

در

مرداد 15, 1403

توسط

روکو (Rocco)

شاخص هزینه های مصرف شخصی (Personal Consumption Expenditures) یا PCE چیست؟

شاخص هزینه های مصرف شخصی یا (Personal Consumption Expenditures) یا (PCE) در تقویم اقتصادی فارکس (Forex) آماری است که نمایان گر مخارج خانوار در یک دوره مشخص است. سه شاخص درآمد شخصی، هزینه های مصرف شخصی (PCE) و شاخص قیمت PCE یا “PCE Price Index” به صورت ماهانه توسط دفتر تحلیل اقتصادی (BEA) منتشر می شود. شاخص قیمت PCE تغییرات قیمت کالاهای مصرفی و خدمات تبادل شده در اقتصاد ایالات متحده را اندازه گیری می کند.

در سال ۲۰۱۲ شاخص هزینه های مصرف شخصی (PCE) تبدیل به شاخص تورمی اصلی فدرال رزرو آمریکا (FED) شد. این شاخص با شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) مقایسه می شود که تمرکز اصلی آن روی قیمت مصرف کننده است. دیگر اندازه گیری های تورم توسط اقتصاددانان با دنبال کردن شاخص قیمت تولید کننده (PPI) و تولید ناخالص داخلی (GDP) صورت می گیرد.

شاخص هزینه های مصرف شخصی (PCE) چیست؟

شاخص PCE میزان تورم را در ایالات متحده آمریکا اندازه می گیرد و همواره تغییرات قیمت کالاها و خدمات خریداری شده توسط مصرف کنندگان را دنبال می کند. این شاخص توسط Bureau of Labor Statistics، یکی از واحدهای اداره کار آمریکا، ارائه و منتشر می شود.

مؤلفه مخارج مصرف شخصی یکی از سه بخش اصلی گزارش های هزینه های شخصی و درآمدهای شخصی است. درآمدهای شخصی نشان می دهد که مصرف کنندگان چه مقدار پول به دست می آورند و هزینه های مصرف شخصی (PCE) معیاری برای هزینه های مصرفی یا میزان مصرف مصرف کنندگان است.

همچنین در شاخص PCE از مؤلفه‌ هزینه های مصرف شخصی در گزارش درآمد شخصی و گزارش خرجکرد استفاده می شود تا این شاخص محاسبه گردد. این شاخص نشان می دهد که قیمت ها چقدر افزایش (در صورت وجود تورم مثبت) یا کاهش (در صورت وجود تورم منفی) یافتند.

آمار هزینه های مصرف شخصی توسط BEA به دو طریق اسمی (با تاثیر دادن تورم) و واقعی (تورم زدایی شده) منتشر می شود. هزینه های مصرف شخصی (PCE) پایه و اساس برای شاخص قیمت PCE است. همچنین اگر از این شاخص قیمت مواد غذایی و انرژی را کم کنیم شاخص قیمت خالص PCE یا CORE PCE price Index بدست می آید.

شاخص هزینه های مصرف شخصی (PCE) چگونه اندازه گیری می شود؟

BEA هرماه ارزش کل هزینه های مصرف شخصی را هم به صورت تجمیعی و هم به صورت تقسیم شده برای کالاها (کالاهای بادوام و غیر بادوام) و خدمات گزارش می کند. کالاهای بادوام اقلامی هستند که بیش از سه سال عمر می کنند و قیمت بالایی دارند. کالاهایی از قبیل اتومبیل، تلویزیون، یخچال، مبلمان و… کالاهای بادوام محسوب می شوند. کالاهای غیر بادوام “موقتی” محسوب می شوند. به این معنی که معمولاً طول عمر آن ها کمتر از سه سال است. مانند لوازم آرایشی، بنزین و لباس.

BEA برای محاسبه شاخص قیمت PCE از ارزش دلاری فعلی هزینه های مصرف شخصی استفاده می کند که تورم را نیز در قیمت دخیل می کند. اما برای تعیین مقدار تغییر قیمت در دوره های مختلف (ماهانه)، شاخص قیمت باید مقدار واقعی را نشان دهد و تورم را تأثیر ندهند و اصطلاحاً برای محاسبه این شاخص باید از قیمت ها تورم زدایی کنند.

“در مجموع می توان گفت شاخص قیمت PCE و شاخص قیمت خالص PCE (به جزء غذا و انرژی) نشان دهنده میزان افزایش یا کاهش قیمت مصرف شخصی از یک دوره به دوره دیگر است. اما تحلیل طبقات مختلف شاخص قیمت PCE (کالاهای بادوام، غیر بادوام و خدمات) نشان دهنده میزان تورم مثبت یا تورم منفی در دارایی های مختلف است”

مقایسه شاخص قیمت PCE با شاخص CPI

شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) شناخته شده ترین شاخص اقتصادی است و معمولاً مورد توجه بیشتر رسانه ها قرار می گیرد. اما فدرال رزرو ترجیح می دهد هنگام اندازه گیری تورم و ثبات اقتصادی کل ایالات متحده از شاخص قیمت PCE استفاده کند.

(PCE PI = شاخص قیمت هزینه های مصرف شخصی)

پس چرا بانک فدرال شاخص قیمت PCE را ترجیح می دهد؟

به این دلیل که این معیار متشکل از طیف گسترده ای از هزینه ها است. شاخص قیمت PCE همچنین با داده های به دست آمده از گزارش های کسب و کار توزین می شود که نسبت به گزارش مصرف کننده مورد استفاده CPI قابل اطمینان تر است. از طرف دیگر، CPI جزئیات شفاف تری را در گزارش ماهانه خود ارائه می دهد. به همین ترتیب، اقتصاددانان می توانند تغییرات قیمت دسته هایی مانند غلات، میوه، پوشاک و وسایل نقلیه را با وضوح بیشتری ببینند.

تفاوت دیگر بین شاخص قیمت PCE و CPI این است که شاخص قیمت PCE از فرمولی استفاده می کند که امکان محاسبه تغییر در رفتار مصرف کننده را حتی در کوتاه مدت هم دارد. این تنظیمات در فرمول CPI انجام نشده است.

این عوامل منجر به معیار جامع تری برای اندازه گیری تورم می شود. بانک فدرال آمریکا به جزئی ترین اطلاعات شاخص PCE وابسته است زیرا حتی کمترین مقدار تورم نشان از رشد اقتصادی و اقتصاد سالم است.

RPI در مقابل CPI؛ بهترین معیار برای سنجش تورم چیست؟

مزایا و معایب شاخص هزینه های مصرف شخصی (PCE)

هزینه های مصرف شخصی یک نگاه اجمالی به چگونگی پیشرفت اقتصاد دارد. وقتی مردم بدون هیچگونه تردیدی هزینه می کنند، معمولاً به این معنی است که اقتصاد به خوبی پیش می رود. اما وقتی هزینه آن ها کاهش می یابند، این مسئله به مشکلات موجود در تصویر کلی اقتصادی اشاره دارد.

مزایا

شاخص قیمت PCE به اندازه CPI که معمولاً توسط مطبوعات مالی منتشر می شود شناخته شده نیست. در حالی که CPI از گزارش های هزینه‌ خانوار که توسط اداره آمار کار (BLS) برای تعیین جهت قیمت ها استفاده می کند، شاخص PCE PI بسیار گسترده تر است. این به این دلیل است که داده ها را مستقیماً از مشاغل و شرکت ها می گیرند و تولید ناخالص داخلی را نیز در آن لحاظ می کنند.

شاخص قیمت هزینه مصرف شخصی (PCEPI) طیف گسترده تری از خدمات و کالاها را شامل می شود؛ به ویژه شامل خرید خانوار کل کشور می شود در حالیکه شاخص CPI فقط خانوار شهری را مد نظر دارد.

شاخص قیمت هزینه های مصرف شخصی (PCEPI) همچنین در مقایسه با شاخص CPI که تحت تاثیر هر نوسان قیمت بزرگ در کالاهای خاصی از قبیل بنزین قرار می گیرد تلاطم و نوسان کمتری دارد.

معایب

با وجودی که این شاخص توسط بانک فدرال استفاده می شود، اما مشکلات مشخصی در مورد شاخص قیمت PCE وجود دارد. یکی از مشکلات اصلی این است که این شاخص، تولید ناخالص داخلی (GDP) را نیز در محاسبه لحاظ می کند، این در حالیست که تولید ناخالص داخلی فقط در بازه های زمانی سه ماهه اندازه گیری می شود، اما PCE هر ماه توسط BEA گزارش می شود. به منظور جبران این کاستی، آژانس باید خلا را پر کند که این کار را با استفاده از خرده فروشی هر ماه انجام می دهد.

دیگر عیب شاخص قیمت هزینه های مصرف شخصی (PCEPI) این است که بسیار گسترده است چراکه از داده های هر دو بخش خانوار و شرکتی از قبیل موسسات غیرانتفاعی، موسسات دولتی و شرکت ها استفاده می کند. اما در مقابل، شاخص CPI فقط داده ای که مستقیما به ویژه از مصرف کنندگان گزارش شده است را تهیه می کند.

ارتباط بین (PMI) و رشد (GDP) چیست؟

همانطور که عنوان شد، شاخص هزینه های مصرف شخصی یک معیار مالی است که این را اندازه گیری می کند که مصرف کنندگان پول خود را چگونه روی کالاها و خدمات خرج می کنند. تعیین مصادیقی برای خرجکرد مصرف کنندگان ساده است.

یک خدمت یا سرویس به هرچیزی که یک کسب و کار برای یک شخص ایجاد می کند که خودش نمی تواند آن را انجام دهد می گویند. برای مثال بانک ها به مشتریان خدمات مالی از قبیل ایجاد حساب بانکی، پرداخت وام و پرداخت قبوض را می دهند.

در سمت دیگر، کالاها به دو دسته تقسیم می شوند: بادوام و غیربادوام. هر کالایی از قبیل وسایل نقلیه که بیش از سه سال عمر دارند در دسته کالاهای بادوام جای می گیرند و دیگر کالاهایی که عمر کمتری دارند و معمولا قیمت کمتری نیز دارند غیربادوام محسوب می شوند.

نحوه تأثیر شاخص PCE بر سیاست های اقتصادی

نقش در تصمیم گیری‌های فدرال رزرو

شاخص هزینه های مصرف شخصی (PCE) به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی فدرال رزرو برای سنجش تورم استفاده می شود. فدرال رزرو از این شاخص برای ارزیابی سطح قیمت ها و تعیین سیاست های پولی (Monetary Policy) مناسب بهره می برد. هنگامی که شاخص PCE نشان دهنده افزایش تورم است، فدرال رزرو ممکن است نرخ بهره (Interest Rate) را افزایش دهد تا تقاضا را کاهش داده و تورم را کنترل کند. برعکس، در صورت کاهش تورم، ممکن است نرخ بهره کاهش یابد تا تقاضا افزایش یابد و اقتصاد تحریک شود.

تأثیر بر سیاست های مالیاتی و بودجه ای

دولت ها از شاخص PCE برای تدوین سیاست های مالیاتی و بودجه ای استفاده می کنند. اطلاعات مربوط به هزینه های مصرفی می تواند به تعیین نیاز به تعدیل مالیات ها و برنامه های حمایتی کمک کند. به عنوان مثال، در دوره های افزایش تورم، دولت ممکن است از سیاست های مالیاتی انقباضی استفاده کند تا از افزایش قیمت ها جلوگیری کند. همچنین، در صورت کاهش مصرف، برنامه های تحریک اقتصادی از طریق افزایش هزینه های دولتی می تواند به بازگشت رشد اقتصادی کمک کند.

راهنمایی برای کسب و کارها

کسب و کارها نیز از شاخص PCE برای برنامه ریزی استراتژی های خود استفاده می کنند. شاخص PCE می تواند به کسب و کارها نشان دهد که کدام کالاها و خدمات در حال حاضر بیشتر مصرف می شوند و چه تغییراتی در الگوهای مصرفی رخ می دهد. این اطلاعات می تواند به شرکت ها در تنظیم تولید، قیمت گذاری، و بازاریابی محصولات خود کمک کند.

تأثیر بر بازار کار

تغییرات در شاخص PCE می تواند بر بازار کار تأثیر بگذارد. افزایش هزینه های مصرفی معمولاً به معنای افزایش تقاضا برای کالاها و خدمات است که می تواند منجر به افزایش اشتغال شود. برعکس، کاهش هزینه های مصرفی ممکن است نشان دهنده کاهش تقاضا و در نتیجه کاهش اشتغال باشد. سیاست گذاران اقتصادی از این شاخص برای تنظیم سیاست های اشتغال زایی و برنامه های آموزشی استفاده می کنند.

تحلیل و پیش بینی اقتصادی

تحلیل گران اقتصادی از شاخص PCE برای پیش بینی روندهای آینده استفاده می کنند. داده های این شاخص می تواند به تحلیلگران کمک کند تا روندهای تورمی و تغییرات در رفتار مصرف کننده را پیش بینی کنند. این پیش بینی ها می تواند به سیاست گذاران و کسب و کارها کمک کند تا تصمیمات بهتری در زمینه های مختلف اقتصادی بگیرند.

هاوکیش و داویش؛ اثر جهت گیری های سیاست پولی

مثال های واقعی از تأثیر شاخص PCE بر بازارهای مالی

تأثیر بر نرخ بهره و بازارهای اوراق قرضه

افزایش شاخص PCE معمولاً به عنوان علامتی از افزایش تورم تلقی می شود. در واکنش به این وضعیت، فدرال رزرو ممکن است نرخ بهره را افزایش دهد. این امر می تواند باعث کاهش قیمت اوراق قرضه (BONDS) و افزایش بازده آن ها شود. سرمایه گذاران معمولاً در چنین شرایطی اوراق قرضه کوتاه مدت را به دلیل خطرات تورمی ترجیح می دهند.

تأثیر بر بازار سهام

شاخص PCE می تواند تأثیر قابل توجهی بر بازار سهام داشته باشد. در دوره های افزایش تورم، ممکن است هزینه های تولید برای شرکت ها افزایش یابد و سودآوری آن ها کاهش یابد، که می تواند باعث کاهش قیمت سهام شود. برعکس، در دوره های تورم پایین، هزینه های پایین تر می تواند به افزایش سودآوری و رشد قیمت سهام منجر شود.

تأثیر بر ارزش دلار و بازارهای ارز

تغییرات در شاخص PCE می تواند بر ارزش دلار نیز تأثیر بگذارد. افزایش شاخص PCE ممکن است به تقویت دلار منجر شود زیرا انتظار می رود که فدرال رزرو نرخ بهره را افزایش دهد. این امر می تواند باعث افزایش تقاضا برای دلار و کاهش ارزش ارزهای دیگر در برابر دلار شود. برعکس، کاهش شاخص PCE می تواند باعث تضعیف دلار شود.

تأثیر بر قیمت طلا و کالاها

طلا به عنوان یک دارایی ضد تورمی شناخته می شود. بنابراین، افزایش شاخص PCE که نشان دهنده افزایش تورم است، معمولاً به افزایش قیمت طلا منجر می شود. همچنین، افزایش شاخص PCE می تواند باعث افزایش قیمت سایر کالاها مانند نفت و مواد اولیه شود زیرا هزینه های تولید و تقاضا افزایش می یابد.

نوسانات در بازارهای مالی

شاخص PCE می تواند باعث نوسانات زیادی در بازارهای مالی شود. انتشار داده های این شاخص معمولاً با واکنش های سریع سرمایه گذاران همراه است. تحلیلگران و معامله گران به دقت این داده ها را دنبال می کنند تا بتوانند تغییرات احتمالی در سیاست های اقتصادی را پیش بینی کرده و به سرعت واکنش نشان دهند. این نوسانات می تواند فرصت ها و خطراتی برای سرمایه گذاران به همراه داشته باشد.

سیاست مالی (Fiscal Policy) چیست؟ مثال، انواع و اهداف آن

در انتها

هزینه های مصرف شخصی (PCE) این امکان را به اقتصاددانان، افراد و شرکت ها می دهد تا ببینند اقتصاد چقدر در حال پیشرفت است. چراکه معیاری برای چگونگی هزینه مصرف کنندگان است که شامل کالاهای بادوام گرانتر، کالاهای ضروری ارزان تر و خدماتی مانند بانکداری است. همچنین نشان می دهد که چگونه مردم هنگام تغییر قیمت، عادات خرید خود را تغییر می دهند. این امر این عدد را بسیار مهم می کند زیرا دریچه ای به آگاهی از تقاضا برای محصولات و خدمات و همچنین تورم را فراهم می کند.

شاخص هزینه های مصرف شخصی (PCE) چیست؟

چگونه شاخص هزینه های مصرف شخصی اندازه گیری می شود؟

BEA هر ماه ارزش کل هزینه های مصرف شخصی را هم به صورت تجمیعی و هم به صورت تقسیم شده برای کالاها و خدمات گزارش می کند. شاخص قیمت PCE از ارزش دلاری فعلی هزینه های مصرف شخصی استفاده می کند که تورم را نیز شامل می شود. برای تعیین مقدار تغییر قیمت در دوره های مختلف، این شاخص به صورت تورم زدایی شده نیز منتشر می شود.

تفاوت شاخص قیمت PCE و شاخص CPI چیست؟

شاخص PCE به دلیل شامل شدن طیف وسیع تری از هزینه ها و داده های بدست آمده از گزارش های کسب و کار، نسبت به شاخص CPI قابل اطمینان تر است. در حالی که CPI به طور ماهانه تغییرات قیمت دسته های مختلف را به صورت جزئی تری گزارش می دهد. همچنین، فرمول شاخص PCE تغییرات رفتار مصرف کننده را بهتر محاسبه می کند.

مزایا و معایب شاخص هزینه های مصرف شخصی (PCE) چیست؟

از مزایای شاخص PCE می توان به پوشش گستر ه‌تر خدمات و کالاها و شامل شدن خرید خانوار کل کشور اشاره کرد. این شاخص داده ها را مستقیماً از مشاغل و شرکت ها دریافت می کند. اما از معایب آن می توان به شناخته نشدن آن به اندازه شاخص CPI در بین عموم مردم اشاره کرد.

Source: investorent.xyz

مطالب مرتبط:BEA Bond Bonds Bureau of Labor Statistics CORE PCE price Index CPI fed Federal Reserve FOMC FOREX GDP Interest Rate monetary policy PCE PCEPI Personal Consumption Expenditures PPI آموزش اوراق قرضه پیشرفت اقتصاد تورم تولید ناخالص داخلی ثبات اقتصادی دفتر تحلیل اقتصادی سیاست های پولی شاخص قیمت تولید کننده شاخص قیمت مصرف کننده شاخص هزینه های مصرف شخصی فارکس فدرال رزرو مقدمات فارکس نرخ بهره هزینه های مصرف شخصی

تا بعدی

عبارات بازیابی (Mnemonic Phrase) چیست؟

از دست نده

کیف پول های حضانتی (Custodial) و غیرحضانتی (Non Custodial) چیستند؟

برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

برای ارسال نظر باید وارد شوید ورود

یک پاسخ بگذارید
لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.

آموزش

تقویم اقتصادی (Economic Calendar) چیست و چگونه از آن استفاده کنیم؟

منتشر شده

5 ماه پیش

در

شهریور 21, 1404

توسط

روکو (Rocco)

تقویم اقتصادی (Economic Calendar) چیست و چگونه از آن استفاده کنیم؟

اگر معامله‌گر یا فعال بازارهای مالی باشید، حتما تجربه کرده‌اید که یک خبر اقتصادی می‌تواند ظرف چند دقیقه بازار را زیر و رو کند. مثلا اعلام نرخ بیکاری آمریکا یا تصمیم فدرال رزرو درباره نرخ بهره کافی است تا قیمت دلار، طلا یا حتی بیت کوین نوسان شدیدی پیدا کند. در چنین شرایطی، دانستن زمان دقیق این رویدادها می‌تواند مرز میان یک معامله سودآور یا پشیمان‌کننده باشد.

اینجاست که تقویم اقتصادی به عنوان یک ابزار به کمک شما می‌آید. ابزاری که تمام اتفاقات مهم اقتصادی و مالی جهان را در یک جدول زمانی مشخص نمایش می‌دهد و به شما کمک می‌کند همیشه چند قدم جلوتر از بازار باشید. اگر می‌خواهید بدانید تقویم اقتصادی دقیقا چیست، چه اجزایی دارد و چطور باید از آن استفاده کنید، این مطلب را از دست ندهید.

۹ ابزار برای معامله گری در بازار فارکس که هر معامله گر باید داشته باشد

تقویم اقتصادی (Economic Calendar) چیست؟

یک لیست زمان‌بندی‌شده از اعلامیه‌های اقتصادی، داده‌های کلان، سخنرانی‌های مقامات مالی و انتشار شاخص‌های اقتصادی مثل نرخ بهره، تورم، بیکاری، تولید ناخالص داخلی و … است. علاوه بر این معمولاً زمان بیانیه های بانک مرکزی، سخنرانی های سیاست گذاران پولی و انتخابات را فهرست می کند.

بیشتر تقویم های اقتصادی منتشر شده شامل نوع داده مثل نرخ بیکاری، نتیجه قبلی که منتشر شده بود و انتظارات اجماع بازار برای نتیجه آتی می شوند. باید توجه داشت که نوع انتشار به طور کلی بسته به اینکه چه تاثیری می تواند داشته باشد؛ بصورت زیاد، متوسط، کم یا بدون تاثیر، کد گذاری می شود.

برای مثال، تصور کنید بانک مرکزی اروپا (ECB) قرار است درباره نرخ بهره (Interest Rate) جلسه برگزار کند. این تصمیم می‌تواند ارزش یورو را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. اگر شما معامله‌گر بازار فارکس باشید و این تاریخ را ندانید، ممکن است در میانه یک معامله ناگهان با نوسانی شدید روبه‌رو شوید و فرصت مدیریت آن را از دست بدهید. اما وقتی به تقویم اقتصادی نگاه می‌کنید، می‌بینید که این رویداد دقیقا چه روز و ساعتی اتفاق می‌افتد و می‌توانید از قبل برایش برنامه‌ریزی کنید.

تقویم اقتصادی نه فقط برای معامله‌گران حرفه‌ای، بلکه برای هر فردی که در بازارهای مالی فعالیت می‌کند (از بورس و فارکس گرفته تا ارزهای دیجیتال) یک ابزار ضروری است. حتی سرمایه‌گذاران بلندمدت هم با نگاه به این تقویم می‌توانند تصمیم‌های دقیق‌تری برای مدیریت پرتفوی خود بگیرند.

اگر انتشار داده اقتصادی تأثیر کمی داشته باشد، آنگاه جفت ارز حرکتی نداشته و یا واکنشی جزیی نسبت به نتیجه از خود نشان خواهد داد. اما اگر در رویدادی با تأثیر متوسط، نتیجه نهایی با چیزی که انتظار می رفت خیلی تفاوت داشته باشد، باعث می شود جفت ارز به میزان بیشتری تغییر کند. زمانی که انتشار داده ها به طور قابل توجهی بیشتر یا کمتر از نتیجه مورد انتظار بازار باشند، به خصوص زمانی که صحبت از داده هایی با تأثیر بالا باشد، جفت ارز مرتبط تمایل بیشتری به حرکت دارد و بازار نوسانات قابل توجهی را در این فرآیند تجربه می کند.

چرا تقویم اقتصادی مهم است؟

تقویم اقتصادی مانند یک نقشه راه است که مسیر حرکت بازارها را روشن‌تر می‌کند و شما را از غافلگیری‌های ناگهانی نجات می‌دهد. به این ترتیب شما می‌توانید تصمیمات معاملاتی خودتان را بر پایه اطلاعات موثق بگیرید.
انتشار داده‌های اقتصادی می‌تواند باعث نوسانات شدید در بازارهای مالی شود. برای مثال، اگر نرخ تورم بالاتر از حد انتظار اعلام شود، سرمایه‌گذاران انتظار افزایش نرخ بهره خواهند داشت و همین موضوع می‌تواند بازار سهام یا ارزهای دیجیتال را تحت تاثیر قرار دهد.
بدون تقویم اقتصادی، بسیاری از تصمیم‌ها بر اساس حدس و گمان گرفته می‌شود. معامله‌گرانی که فقط با تحلیل تکنیکال کار می‌کنند، ممکن است در لحظه انتشار یک خبر بزرگ، گرفتار نوسانات غیرمنتظره بازار شوند. در حالی‌که کسی که تقویم اقتصادی را دنبال می‌کند، می‌داند چه زمانی باید محتاط‌تر باشد یا حتی برای شکار فرصت‌های جدید آماده شود.
یکی از مهم‌ترین مزیت‌های تقویم اقتصادی، مدیریت ریسک است. اگر قبل از انتشار یک داده مهم پوزیشن باز دارید، می‌توانید حجم معاملات خود را کاهش دهید، حد ضرر تنظیم کنید یا حتی معامله را ببندید تا از ضررهای سنگین جلوگیری شود.
استفاده از تقویم اقتصادی به شما امکان می‌دهد استراتژی‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت خود را بر اساس داده‌های واقعی طراحی کنید. به این ترتیب، معاملات شما نظم بیشتری پیدا می‌کند و احتمال موفقیت بالاتر می‌رود.
بسیاری از ضررها به دلیل تصمیمات عجولانه و احساسی اتفاق می‌افتد. وقتی بدانید چه چیزی در راه است، آرامش بیشتری خواهید داشت و کمتر اسیر ترس یا طمع می‌شوید.

اجزای اصلی یک تقویم اقتصادی

وقتی وارد یک تقویم اقتصادی مثل Trading Economics یا Investing.com می‌شوید، در نگاه اول ممکن است جدول شلوغی ببینید که پر از عدد و کلمه است. اما اگر بدانید هر ستون چه معنایی دارد، کار با آن بسیار ساده خواهد شد. در ادامه تک‌تک اجزای اصلی این جدول که از وب‌سایت تریدینگ اکونومیکس آورده شده را توضیح می‌دهیم.

Economic Calendar — All events, interest rate, prices & inflation, labour market, GDP growth, foreign trade, government, business confidence, consumer sentiment, housing market.

در قسمت بالای جدول بخشی برای فیلتر کردن نتایج آورده شده است. گزینه «Recent» فیلتری برای نشان دادن رویدادهای اخیر است و فقط موارد نزدیک به زمان فعلی را نشان می‌دهد. اگر می‌خواهید مثلا رویدادهای اقتصادی چند ماه دیگر را ببینید کافی است این فیلتر را تغییر دهید.

با استفاده از گزینه «Impact» شما می‌توانید این رویدادهای اقتصادی را بر اساس سطح اهمیت آن ها دسته‌بندی کنید. تریدینگ اکونومیکس سه دسته‌بندی دارد. رویدادهای یک ستاره، دو ستاره و سه ستاره که طبیعتا اهمیت آن ها بر اساس تعداد ستاره افزایش می‌یابد.

قسمت «Countries» امکان فیلتر کردن بر اساس کشور یا اقتصاد موردنظر را فراهم می‌کند. مثلا اگر قصد دارید فقط شاخص‌های اقصتادی کلان آمریکا را ببینید، کافی است روی این گزینه کلیک کرده و «United States» را انتخاب کنید.

فیلتر «Category» دسته‌بندی رویدادها را نمایش می‌دهد. مثلا شما می‌توانید در این فیلتر گزینه «Prices & Inflation» را انتخاب کرده و فقط داده‌های تورمی را مشاهده کنید.

بخش «UTC +3:30» نیز برای تعیین منطقه زمانی است. شما می‌توانید منطقه زمانی خودتان (تهران-ایران) را تنظیم کنید تا ببینید دقیقا رویداد موردنظرتان در چه ساعتی به وقت ایران رخ می‌دهد.

تاریخ و ساعت

اولین چیزی که در تقویم اقتصادی به چشم می‌آید، ستون زمان انتشار است. در این بخش دقیقا مشخص می‌شود که هر رویداد چه روز و ساعتی منتشر خواهد شد. اهمیت این قسمت بسیار بالاست، چون بازارها معمولا درست در همان لحظه انتشار خبر واکنش نشان می‌دهند. مثلا اگر در ساعت ۴:۰۰ صبح «شاخص اعتماد مصرف‌کننده استرالیا» منتشر شود، معامله‌گران بازار فارکس در همان دقیقه باید آماده واکنش باشند.

همانطور که گفتیم، ساعت تقویم معمولا بر اساس منطقه زمانی قابل تغییر است. مثلا شما می‌توانید آن را روی «تهران (UTC+3:30)» تنظیم کنید تا دقیقاً با ساعت محلی خودتان هماهنگ باشد.

کشور

در ستون بعدی، پرچم و کد کشور (مثلاً GB = بریتانیا، AU = استرالیا، MX = مکزیک) قرار دارد که نشان می‌دهد داده متعلق به کدام اقتصاد است. گاهی اوقات هم رویدادها مربوط به یک بلوک منطقه‌ای خاص مثلا اروپا (EA = Euro Area) هستند. در این صورت آن داده را باید به عنوان یک شاخص منطقه‌ای و نه مربوط به یک کشور واحد تفسیر کرد.

عنوان رویداد

این ستون عنوان خبر یا شاخص اقتصادی را نشان می‌دهد. گاهی هم کنار این عنوان، مخفف ماه میلادی (مثل AUG، SEP) دیده می‌شود که نشان می‌دهد داده مربوط به کدام ماه است. شناخت هر شاخص اهمیت زیادی دارد، چون هرکدام اثر متفاوتی روی بازار می‌گذارند.

معرفی ۵۰ ابزار حرفه ای برای تحقیق در بازار رمزارزها

اما نکته مهم اینجاست که همه رویدادها عددی و آماری نیستند. بعضی از آن ها بیشتر کیفی هستند و باید با توجه به ماهیتشان تفسیر شوند. برای درک بهتر، به چند نمونه نگاه کنیم:

شاخص‌های آماری (عدد‌محور)

مثل نرخ بیکاری (Unemployment Rate)، شاخص قیمت مصرف کننده (CPI)، یا تولید ناخالص داخلی (GDP). اینها همیشه یک عدد مشخص دارند که می‌توان آن را با مقدار قبلی و پیش‌بینی بازار مقایسه کرد.

سخنرانی‌ها (Speech)

مثلا «سخنرانی رئیس فدرال رزرو». این نوع رویداد عدد ندارد، بلکه مهم محتوای صحبت‌هاست. اگر لحن سخنران به سمت سیاست انقباضی (افزایش نرخ بهره) باشد، بازار واکنش منفی به دارایی‌های پرریسک نشان می‌دهد. اگر لحن انبساطی باشد، می‌تواند باعث رشد بازار سهام یا ارزهای دیجیتال شود.

حراج اوراق (Auction)

مثل «حراج اوراق ۱۰ ساله آمریکا» یا «حراج اوراق خزانه ژاپن». اینجا اعداد مربوط به بازده (Yield) یا حجم اوراق فروخته‌شده اهمیت دارند. بالا رفتن بازده معمولا نشانه افزایش هزینه استقراض دولت و احتمال بالا رفتن نرخ بهره است.

شاخص‌های نظرسنجی و اعتماد (Survey/Confidence Index)

مثل «شاخص اعتماد مصرف‌کننده» یا «شاخص مدیران خرید (PMI)». اینها با پرسش‌نامه از فعالان اقتصادی یا مصرف‌کنندگان تهیه می‌شوند و بازتاب‌دهنده چشم‌انداز آینده هستند.

ستون Previous نشان‌دهنده نتیجه گزارش قبلی است. مثلا اگر شاخص بیکاری ماه گذشته ۸٪ بوده، این عدد در ستون Previous نمایش داده می‌شود. این بخش برای مقایسه روند بسیار مهم است، چون بازار همیشه تغییرات نسبت به گذشته را در نظر می‌گیرد.

در قسمت (Consensus / Forecast) دو ستون پیش‌بینی تحلیلگران و اقتصاددانان درباره آن شاخص یا داده اقتصادی آورده می‌شود. اما چه تفاوتی با هم دارند؟

Consensus یا اجماع در واقع میانگین پیش‌بینی جمعی تحلیلگران، اقتصاددان‌ها و موسسات مالی است. یعنی چندین منبع معتبر پیش‌بینی خود را درباره یک شاخص اعلام می‌کنند و تقویم اقتصادی میانگین یا اجماع آنها را نمایش می‌دهد.

Forecast گاهی به همان معنی Consensus به کار می‌رود، اما در بعضی تقویم‌ها (مثل Trading Economics) یک تفاوت کوچک دارد:

Forecast معمولاً پیش‌بینی اختصاصی خود سایت یا موسسه منتشرکننده تقویم است.
در حالی که Consensus نماینده پیش‌بینی کلی بازار و تحلیل‌گران مختلف است.

در ستون (Actual) مقدار واقعی در لحظه انتشار خبر به‌روزرسانی می‌شود و عدد واقعی گزارش را نشان می‌دهد. در حقیقت، مهم‌ترین بخش برای معامله‌گران همین ستون است، چون مستقیما رفتار بازار را شکل می‌دهد.

بعضی تقویم‌ها مثل Trading Economics در کنار هر شاخص نمودارهای کوچکی نمایش می‌دهند. این نمودار روند تاریخی آن شاخص را نشان می‌دهد (مثلا تغییرات نرخ بیکاری در چند ماه گذشته). با نگاه سریع به این بخش می‌توانید متوجه شوید وضعیت در حال بهبود یا بدتر شدن است.

طبق ستون اول متوجه می‌شویم که شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) آمریکا ساعت ۴ بعد از ظهر به وقت محلی منتشر می‌شود. به طور کلی، شاخص‌های اقتصادی را می‌توان در بازه زمانی‌های مختلفی ارزیابی کرد. منظور از MoM بازه زمانی ماهانه است و YoY تغییرات کل یک سال نسبت به سال قبل را نشان می‌دهد.

در سطر اول که مربوط به شاخص PPI اصلی در بازه ماهانه است، می‌بینیم که مقدار قبلی ۰.۹٪ ثبت شده است. این یعنی در ماه گذشته قیمت تولیدکننده‌ها نسبت به ماه ماقبلش ۰.۹٪ افزایش داشته است. در ستون Forecast پیش‌بینی تریدینگ اکونومیکس برای این ماه ۰.۳٪ است و Consensus که میانگین پیش‌بینی اقتصاددانان و تحلیلگران مختلف را نشان می‌دهد ۰.۴٪ ثبت شده است. مقدار Actual یا واقعی هم هنوز منتشر نشده و به همین دلیل این ستون خالی مانده و در لحظه انتشار شاخص پر می‌شود.

ساعات معاملاتی در فارکس

چطور از تقویم اقتصادی استفاده کنیم؟

این بخش مهم‌ترین قسمت مقاله است، چون فقط دانستن اینکه رویدادها چه زمانی هستند کافی نیست؛ باید بدانید چطور از این اطلاعات استفاده کنید.

برنامه‌ریزی هفتگی: در ابتدای هفته به تقویم اقتصادی نگاه کنید و رویدادهای مهم (مثل NFP یا تصمیم نرخ بهره) را علامت بزنید. این کار به شما کمک می‌کند از قبل آماده باشید.
ترکیب با تحلیل تکنیکال: اگر می‌بینید یک خبر مهم نزدیک است، سطوح حمایت و مقاومت نمودار را بررسی کنید. مثلا اگر خبر منفی بیاید و بازار به حمایت نزدیک باشد، احتمال شکستن حمایت بیشتر می‌شود.
استراتژی معاملاتی متناسب با خبر: بعضی معامله‌گران قبل از انتشار خبر، از بازار خارج می‌شوند تا ریسک نکنند. برخی دیگر ترجیح می‌دهند منتظر بمانند و پس از انتشار داده و مشخص شدن جهت بازار وارد معامله شوند.
مدیریت حجم و حد ضرر: در زمان‌هایی که احتمال نوسان شدید وجود دارد، بهتر است حجم معامله کمتر شود یا حد ضرر نزدیک‌تر قرار بگیرد.
ثبت تجربه‌ها: بهترین راه برای یادگیری استفاده از تقویم اقتصادی، تجربه شخصی است. بعد از هر رویداد مهم یادداشت کنید بازار چگونه واکنش نشان داد و استراتژی شما چقدر موفق بود.

تقویم اقتصادی را از کجا ببینیم؟

امروزه ده‌ها وب‌سایت معتبر وجود دارد که تقویم اقتصادی رایگان و به‌روزی ارائه می‌دهند. برخی از بهترین منابع عبارت‌اند از:

Trading Economics: همه رویدادها، نرخ بهره، قیمت‌ها و تورم، بازار کار، رشد تولید ناخالص داخلی، تجارت خارجی، دولت، اعتماد تجاری، احساسات مصرف‌کننده، بازار مسکن.
Investing.com: تقویم اقتصادی همزمان با اعلام رویدادهای اقتصادی، شاخص‌ها را دریافت کنید و تأثیر فوری آنها بر بازار جهانی را مشاهده کنید – از جمله رویدادهای قبلی، …
Forex Factory: با تقویم اقتصادی فارکس محور، رویدادهای تأثیرگذار بر بازار را خیلی قبل از وقوع پیش‌بینی کنید.
TradingView: تقویم اقتصادی آخرین و رویدادهای اقتصادی آینده را نشان می‌دهد که می‌توانند بر دارایی‌ها، مناطق و بازارهای جهانی خاصی تأثیر بگذارند.
FXStreet: تقویم اقتصادی لحظه‌ای، رویدادها و شاخص‌های اقتصادی سراسر جهان را پوشش می‌دهد.
MyFxBook: تقویم اقتصادی به صورت آنی که تمام رویدادها و اطلاعیه‌های اقتصادی را پوشش می‌دهد. مقادیر تاریخی، قبلی، اجماعی و واقعی هر شاخص را مشاهده کنید.

همچنین بروکرهای فارکس هم معمولاً تقویم اقتصادی روی سایت خود دارند.

در انتها

تقویم اقتصادی مثل یک “برنامه‌ریزی خبری” برای بازار است. اگر به آن توجه نکنید، ممکن است در لحظه انتشار اخبار مهم با حرکت‌های ناگهانی و شدید قیمت غافلگیر شوید. استفاده درست از آن کمک می‌کند ریسک معاملات را مدیریت کنید و حتی فرصت‌های سودآور پیدا کنید. در دنیایی که ثانیه‌ها حرف اول را می‌زنند، اطلاع از آنچه در راه است، برگ برنده شماست. با استفاده منظم از این ابزار، دیگر از نوسانات ناگهانی غافلگیر نخواهید شد و می‌توانید با اطمینان بیشتری برای آینده سرمایه‌گذاری خود برنامه‌ریزی کنید.

به یاد داشته باشید، موفقیت در بازارهای مالی تنها به تحلیل نمودارها محدود نمی‌شود. تسلط بر اطلاعات و درک وقایع کلان اقتصادی، مکمل تحلیل تکنیکال است و شما را در مسیری قرار می‌دهد که به جای دنبال کردن بازار، آن را پیش‌بینی کنید. به همین خاطر توصیه می‌کنیم که از همین امروز، استفاده از تقویم اقتصادی را به یکی از عادت‌های معاملاتی خود تبدیل کنید.

سودآوری و معامله گری بصورت مداوم در بازار می تواند بسیار چالش برانگیز باشد، و واقعیت مسلم این است که اکثر معامله گران خرد معمولا پول خود را در این بازار از دست می دهند. با این وجود، با یک برنامه معاملاتی جامع، ابزارهای مناسب و دانش کافی از بازار ارز، شانس موفقیت شما به عنوان یک معامله گر به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.

Source: investorent.xyz

ادامه مطلب

آموزش

اندیکاتور ATR چیست و چه کاربردی در تحلیل تکنیکال دارد؟

منتشر شده

5 ماه پیش

در

شهریور 1, 1404

توسط

روکو (Rocco)

بررسی دامنه تغییرات قیمت سهام یکی از موثرترین روش‌ها برای اندازه‌گیری میزان نوسان قیمت است. برای تعیین دامنه تغییرات، کافی است بالاترین و پایین‌ترین قیمت را در یک بازه زمانی معین مقایسه کنیم. در ادامه، به بررسی جزئیات بیشتری درباره اندیکاتور ATR، از جمله نحوه محاسبه آن، کاربردهای مختلف در معاملات و نکاتی برای استفاده بهینه در تحلیل‌ تکنیکال می‌پردازیم. با اینوستورنت همراه باشید.

اندیکاتور های تکنیکال پیشرو و پسرو (Leading & Lagging indicators)

اندیکاتور ATR چیست؟

اندیکاتور ATR، مختصر کلمه (Average True Range) یا میانگین دامنه واقعی است. این اندیکاتور یکی از ابزارهای تحلیل تکنیکال است که برای اندازه‌گیری نوسانات بازار استفاده می‌شود. این اندیکاتور توسط ولز وایلدر (Welles Wilder) سال ۱۹۷۸ در کتابی با عنوان “مفاهیم جدید در سیستم‌های معاملاتی تکنیکال” معرفی شد. ATR به معامله‌گران کمک می‌کند تا نوسانات بازار را بهتر درک کنند و تصمیمات معاملاتی بهتری بگیرند.

اندیکاتور ATR نوسانات را به صورت مطلق اندازه‌گیری می‌کند و مقادیر حاصل از آن درصدی از قیمت‌های فعلی نیستند. به عبارتی دیگر، ATR سهام‌ با قیمت بالا، بیشتر از ATR سهام‌ با قیمت پایین خواهد بود. به عنوان مثال، سهامی که قیمت آن در بازه ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار معامله می‌شود، ATR بالاتری نسبت به سهامی با بازه قیمتی ۵۰ تا ۶۰ هزار خواهد داشت. بنابراین، نمی‌توان مقادیر ATR سهام‌ مختلف را با یکدیگر مقایسه کرد.

نحوه محاسبه اندیکاتور ATR

محاسبه ATR شامل مراحلی است که به ترتیب زیر انجام می‌شود:

۱. محاسبه دامنه واقعی (True Range)

TR بزرگ‌ترین مقدار بین سه دسته زیر است:

اختلاف بین بالاترین (High) و پایین‌ترین قیمت (Low) در دوره فعلی

تفاوت بین بالاترین قیمت دوره فعلی (High) و قیمت بسته شدن دوره قبلی (Previous Close)

تفاوت بین پایین‌ترین قیمت دوره فعلی (Low) و قیمت بسته شدن دوره قبلی (Previous Close)

۲. میانگین‌گیری دامنه واقعی:

ATR با میانگین‌گیری دامنه واقعی (TR) در یک دوره مشخص محاسبه می‌شود. معمولاً این دوره ۱۴ روزه است، اما می‌توان آن را بر اساس نیازهای خاص تنظیم کرد.

دوره های استاندارد برای محاسبه ATR

ولز وایلدر مخترع اندیکاتور ATR، محاسبه این اندیکاتور را با یک دوره زمانی ۱۴ روزه پیشنهاد کرده است. استفاده از این دوره استاندارد ۱۴ روزه باعث می‌شود که ATR نه بیش از حد حساس باشد و نه تغییرات مهم را از دست بدهد. اگرچه دوره ۱۴ روزه به عنوان یک استاندارد عمومی پذیرفته شده است، اما استفاده از دوره‌های کوتاه‌تر یا بلندتر نیز می‌تواند با توجه به عوامل مختلفی از جمله استراتژی معاملاتی، افق زمانی افراد و نوع بازار مفید باشد. مقدار ATR به دوره زمانی انتخابی حساس است و ممکن است در دوره‌های مختلف نتایج متفاوتی ارائه دهد.

استراتژی معاملاتی (Trading Strategy) به چه معناست؟

کاربردهای ATR

اندیکاتور ATR کاربردهای متنوعی دارد که در ادامه به برخی از مهم‌ترین آنها اشاره می‌شود:

۱. اندازه‌گیری نوسانات بازار

ATR به تحلیل‌گران کمک می‌کند تا نوسانات بازار را اندازه‌گیری کنند. مقادیر بالای ATR نشان‌دهنده نوسانات زیاد سهام و مقادیر پایین نشان‌دهنده نوسانات کم است. این اطلاعات می‌توانند در تصمیم‌گیری‌های معاملاتی کمک کنند.

۲. تعیین حد ضرر (Stop Loss)

یکی از کاربردهای مهم ATR تعیین حد سود و حد ضرر است. معامله‌گران می‌توانند از ATR برای تعیین فاصله مناسب حد ضرر استفاده کنند. زمانی که اندیکاتور ATR مقادیر بالاتری را نمایش می‌دهد، معامله‌گران نوسانات قیمتی بیشتری را پیش‌بینی می‌کنند. در نتیجه، آنها معمولاً حد ضرر خود را با فاصله بیشتری از قیمت فعلی قرار می‌دهند تا از نوسانات شدید بازار در امان بمانند. برعکس، زمانی که ATR نشان‌دهنده نوسانات کمتری باشد، معامله‌گران حد ضرر را نزدیک‌تر به قیمت فعلی تعیین می‌کنند تا از حرکات قیمتی کوچک نیز بهره‌برداری کنند.

«خروج شاندلیر» (Chandelier Exit) یکی از تکنیک‌های مشهور است که توسط «چاک لبو» (Chuck LeBeau) ابداع شده است. این روش یک تکنیک مبتنی بر ATR است که محدوده حد ضرر را برای موقعیت‌های معاملاتی خرید و فروش تعیین می‌کند.

محدودیت‌های اندیکاتور ATR

دو محدودیت اصلی برای استفاده از اندیکاتور ATR وجود دارد که معامله‌گران باید به آنها توجه داشته باشند.

۱. محدودیت اول، متفاوت بودن تفسیر نتایج ATR است. هر معامله‌گری ممکن است برداشت متفاوتی از نتایج این اندیکاتور داشته باشد.

۲. محدودیت دوم این است که اندیکاتور ATR جهت قیمت را مورد بررسی قرار نمی‌دهد و تنها به اندازه‌گیری نوسانات می‌پردازد. به همین دلیل، ممکن است معامله‌گر حرکت‌های متفاوتی را از بازار دریافت کند، به خصوص زمانی که پیوت‌ها در حال شکل‌گیری هستند یا روندها معکوس می‌شوند.

برای مثال، اگر قیمت حرکت چشم‌گیری برخلاف روند قبلی داشته باشد و اندیکاتور ATR نیز به میزان قابل‌توجهی افزایش یابد، برخی معامله‌گران ممکن است تصور کنند که ATR روند قبلی را تأیید می‌کند، در حالی که این برداشت ممکن است نادرست باشد.

اندیکاتور ATR یکی از ابزارهای مهم و کاربردی در تحلیل تکنیکال است که به معامله‌گران کمک می‌کند تا نوسانات بازار را بهتر درک کنند و تصمیمات معاملاتی بهتری بگیرند. با توجه به مزایا و کاربردهای متعدد ATR، این اندیکاتور می‌تواند نقش مهمی در استراتژی‌های معاملاتی ایفا کند. با این حال، معامله‌گران باید به محدودیت‌های آن نیز توجه کنند و از ATR در کنار سایر ابزارهای تحلیل تکنیکال استفاده کنند تا به نتایج دقیق‌تری دست یابند.

Source: investopedia.com

ادامه مطلب