در سال‌های اخیر، محبوبیت معاملات در بازار فارکس (Forex) به ویژه در بازار اسپات (Spot) و بازار فیوچرز (Futures) رشد قابل توجهی داشته است. این دو نوع بازار به دلیل تفاوت‌های خاص خود، مخاطبان و اهداف معاملاتی متفاوتی را جذب کرده‌اند و هر یک از آن‌ها فرصت‌ها و چالش‌های خاصی برای معامله‌گران به همراه دارد. بازار اسپات با انعطاف‌پذیری و سرعت تسویه سریع شناخته می‌شود، در حالی که بازار فیوچرز با ساختار استاندارد و قوانین نظارتی دقیق‌تر، به عنوان یک انتخاب محبوب برای پوشش ریسک‌ بلند مدت مطرح است. درک تفاوت‌های اساسی بین این دو نوع بازار می‌تواند در انتخاب روش معاملاتی مناسب و دستیابی به نتایج مطلوب بسیار مؤثر باشد.

با افزایش تعداد معامله‌گران خرد و همچنین گسترش دسترسی به ابزارهای مالی مختلف، انتخاب میان معاملات اسپات و فیوچرز از اهمیت بیشتری برخوردار شده است. هر یک از این بازارها ویژگی‌ها و مزایای منحصر به فردی دارند که می‌تواند به استراتژی‌های معاملاتی مختلف کمک کند. در این مقاله، با نگاهی عمیق به این تفاوت‌ها، راهنمایی کاربردی برای معامله‌گران ارائه می‌شود تا بتوانند بر اساس نیازها و اهداف خود، مناسب‌ترین روش را انتخاب کنند. در ادامه با اینوستورنت همراه باشید.

بازار اسپات و فیوچرز فارکس چیست و چه تفاوت‌هایی دارد؟

بازار فارکس از دو بخش اصلی تشکیل شده است: بازار اسپات و بازار فیوچرز.

در بازار اسپات (Spot)، معاملات به‌صورت نقدی انجام می‌شوند و ارزها با توجه به نرخ‌های جاری و به‌صورت فوری مبادله می‌شوند. به عبارتی، خریدار و فروشنده بلافاصله پس از توافق، معامله را نهایی کرده و ارز مبادله می‌شود.

این نوع معاملات به دلیل سرعت بالا و عدم نیاز به قراردادهای طولانی، برای معامله‌گرانی که به دنبال نتایج کوتاه‌ مدت هستند، جذابیت خاصی دارد.

در مقابل، بازار فیوچرز (Futures) فارکس به گونه‌ای طراحی شده که طرفین قرارداد در تاریخ معینی در آینده، ارزها را با قیمتی که اکنون تعیین می‌کنند، مبادله کنند.

این بازار بیشتر برای افرادی مناسب است که به دنبال مدیریت ریسک‌های بلند مدت خود هستند، زیرا با استفاده از قراردادهای فیوچرز می‌توانند از تغییرات قیمت آینده محافظت کنند. در این بازار، قراردادهای استانداردی با حجم‌های معین و تاریخ‌های تحویل مشخص وجود دارد و همین ساختار استاندارد به شفافیت و قابلیت پیش‌بینی بیشتری می‌انجامد.

در بررسی تفاوت‌های این دو بازار، یکی از نکات کلیدی به قیمت‌گذاری قراردادها مربوط می‌شود. در بازار اسپات، قیمت‌ها به صورت لحظه‌ای و بر اساس عرضه و تقاضای جاری تعیین می‌شود، در حالی که در بازار فیوچرز، قیمت قرارداد بر اساس پیش‌بینی قیمت در تاریخ آینده تعیین می‌شود و ممکن است این قیمت‌ها در گذر زمان تغییر کند.

تفاوت دیگر این است که در بازار اسپات، معامله‌گران به‌طور مستقیم با بروکرهای آنلاین (Brokers) یا از طریق شبکه بین بانکی معامله می‌کنند و نیاز به صرافی خاصی نیست. اما در بازار فیوچرز، قراردادها در صرافی‌های معتبر مانند بورس کالای شیکاگو (CME) معامله می‌شوند که تحت نظارت دقیق هستند و مقررات سخت‌گیرانه‌ای دارند.

به طور کلی، انتخاب بین این دو بازار به نیازها و استراتژی‌های هر معامله‌گر بستگی دارد. اگر معامله‌گر به دنبال نتایج سریع و بدون نیاز به قراردادهای پیچیده است، بازار اسپات مناسب است. اما اگر هدف او مدیریت ریسک (Risk Management) در بلند مدت باشد و بخواهد از نوسانات آینده در امان باشد، بازار فیوچرز گزینه مناسبی خواهد بود.

اصول قیمت‌گذاری جفت ارزها در بازار اسپات و فیوچرز

یکی از تفاوت‌های کلیدی بین بازار اسپات و بازار فیوچرز در نحوه قیمت‌گذاری قراردادهاست. در بازار فارکس، مفهوم «قیمت قراردادی» یا «قیمت مظنه» به معامله‌گران کمک می‌کند تا ارزش جفت ارزها (Currency Pairs) را با دقت بیشتری ارزیابی کنند و به طور مشخص بدانند که چه تعداد از واحدهای ارز مظنه (ارز دوم در جفت‌ارز) معادل یک واحد از ارز پایه (ارز اول در جفت‌ارز) است. این تفاوت در نحوه قیمت‌گذاری، یکی از عواملی است که بازار اسپات را از بازار فیوچرز متمایز می‌کند و بر نوع معامله و تحلیل تأثیرگذار است.

در بازار اسپات، جفت‌ارزها به این شکل قیمت‌گذاری می‌شوند که ارز پایه اولین ارز و ارز مظنه دومین ارز است. به عنوان مثال، در جفت‌ارز EUR/USD، یورو (EUR) به عنوان ارز پایه و دلار آمریکا (USD) به عنوان ارز مظنه عمل می‌کند. قیمت این جفت‌ارز نشان‌دهنده تعداد دلارهایی است که برای خرید یک یورو مورد نیاز است. فرض کنید نرخ EUR/USD برابر با ۱.۲۰۰۰ باشد؛ یعنی برای هر یک یورو باید ۱.۲ دلار آمریکا پرداخت شود. به همین ترتیب، در جفت‌ارز USD/JPY، قیمت نشان‌دهنده تعداد ین ژاپن برای یک دلار آمریکاست؛ مثلاً اگر نرخ USD/JPY برابر با ۱۱۰.۰۰ باشد، برای هر یک دلار آمریکا باید ۱۱۰ ین پرداخت شود.

در بازار فیوچرز، روش قیمت‌گذاری کمی متفاوت است. در این بازار، بسیاری از جفت‌ارزها به صورت معکوس قیمت‌گذاری می‌شوند. به این معنا که بیشتر قراردادها نسبت به دلار آمریکا قیمت‌گذاری می‌شوند و به جای نمایش ارزش یک ارز بر حسب دلار، قراردادها به صورت «دلار آمریکا به ازای هر واحد ارز خارجی» بیان می‌شوند. به عنوان مثال، قیمت قرارداد فیوچرز برای پوند استرلینگ (GBP) در برابر دلار آمریکا (USD) مشابه قیمت اسپات برای جفت‌ارز GBP/USD است. اما در برخی از جفت‌ارزها مانند USD/JPY، این قیمت به صورت معکوس نمایش داده می‌شود. فرض کنیم قیمت قرارداد فیوچرز برای ین ژاپن برابر با ۰.۰۰۹۱ دلار به ازای هر ین باشد، در این حالت قیمت فیوچرز برای مقایسه با اسپات به شکل معکوس بیان می‌شود.

برای تبدیل قیمت به صورت معکوس، معامله‌گران می‌توانند از محاسبه ساده‌ای استفاده کنند؛ کافی است عدد ۱ را بر قیمت جاری تقسیم کنند تا نرخ معکوس به دست آید. مثلاً اگر نرخ اسپات برای USD/JPY برابر ۱۱۰ باشد، با تقسیم ۱ بر ۱۱۰ به نرخ معکوس (۰.۰۰۹۱) می‌رسیم. این محاسبه به معامله‌گران امکان می‌دهد تا قیمت‌ها را در هر دو بازار اسپات و فیوچرز به‌درستی مقایسه کرده و تصمیمات دقیق‌تری بگیرند.

زمان تحویل و تسویه معاملات در بازار اسپات و فیوچرز

تاریخ تحویل یکی دیگر از تفاوت‌های کلیدی بین بازار اسپات و فیوچرز در معاملات فارکس است. در بازار اسپات، معاملات معمولاً در زمانی نزدیک به لحظه توافق انجام می‌شوند و به همین دلیل به عنوان معاملات نقدی شناخته می‌شوند. در این نوع معاملات، تحویل جفت‌ارز مورد معامله در فاصله‌ای کوتاه، معمولاً دو روز کاری پس از انجام معامله، صورت می‌گیرد. به این ترتیب، معامله‌گران بازار اسپات در صورت انجام معامله، می‌توانند انتظار داشته باشند که ارزهای خرید و فروش شده در مدت زمانی کوتاه تحویل داده شوند.

در بازار اسپات، تاریخ تحویل برای اکثر جفت‌ارزهای اصلی، به جز جفت‌ارز USD/CAD، به طور استاندارد دو روز کاری پس از معامله است. برای مثال، اگر معامله‌ای در جفت‌ارز EUR/USD انجام شود، انتظار می‌رود که یورو و دلار مورد توافق دو روز بعد تحویل داده شوند. اما در مورد USD/CAD که یکی از جفت‌ارزهای پرمعامله است، تاریخ تحویل به طور رایج تنها یک روز کاری پس از معامله در نظر گرفته می‌شود. این استثنا به دلیل تفاوت‌های عملیاتی و قوانین محلی است که میان بانک‌های آمریکا و کانادا وجود دارد.

علاوه بر معاملات نقدی، در بازار اسپات نوعی از قراردادها به نام قراردادهای سلف (Forward) نیز وجود دارد که برای معاملات با تاریخ تحویل طولانی‌تر مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این نوع معاملات، معامله‌گر می‌تواند تحویل ارز را برای تاریخ‌های دورتر از دو روز تعیین کند. این تاریخ‌ها معمولاً در بازه‌های استاندارد مانند ۳۰، ۶۰، ۹۰، ۱۲۰، و ۳۶۰ روز هستند. همچنین، در مواردی که تاریخ سفارشی مدنظر باشد، می‌توان قراردادهای سلف با تاریخ‌های خاص نیز تنظیم کرد که با درون‌یابی از تاریخ‌های استاندارد به دست می‌آید.

در معاملات اسپات، همچنین امکان استفاده از قراردادهای سوآپ وجود دارد که به معامله‌گران این امکان را می‌دهد تا تاریخ تحویل را تغییر دهند. یکی از رایج‌ترین انواع سوآپ‌ها، سوآپ تام نکست (Tom Next Swap) است. در این قرارداد، معامله‌گر می‌تواند تاریخ تحویل یک پوزیشن معاملاتی را که پس از روز کاری باز مانده، به تاریخ تحویل نقدی جاری منتقل کند. این روش به معامله‌گران کمک می‌کند که پوزیشن خود را با تغییر تاریخ تحویل به‌روزرسانی کنند، بدون اینکه نیاز به بستن و باز کردن مجدد پوزیشن داشته باشند.

در بازار فیوچرز، قراردادها به شکلی متفاوت از بازار اسپات تنظیم می‌شوند. تاریخ تحویل در این بازار معمولاً استاندارد شده و به جای تاریخ‌های خاصی که از قبل تعیین شود، در دوره‌های سه ماهه انجام می‌شود. به عبارت دیگر، معامله‌گران در بازار فیوچرز می‌توانند قراردادهای ارزی را با تاریخ‌های تحویل ثابت مانند مارس، ژوئن، سپتامبر، و دسامبر انجام دهند. این استانداردسازی به دلیل ماهیت طولانی‌مدت و ساختاریافته قراردادهای فیوچرز است که باعث می‌شود معاملات در این بازار از پیش‌بینی‌پذیری و نظارت بالاتری برخوردار باشند.

استانداردسازی تاریخ‌های تحویل در بازار فیوچرز به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که از برنامه‌ریزی بهتری برای پوشش ریسک‌ یا پیش‌بینی‌های مالی خود بهره‌مند شوند. به عنوان مثال، یک معامله‌گر که در بازار فیوچرز قصد خرید پوند استرلینگ در برابر دلار را دارد، می‌تواند اطمینان داشته باشد که قرارداد او در یکی از تاریخ‌های ثابت و مشخص سررسید خواهد شد. این نوع استانداردسازی در بازار اسپات وجود ندارد و معاملات براساس شرایط نقدی و سریع‌تر انجام می‌شوند.

به طور کلی، انتخاب بین بازار اسپات و فیوچرز بر اساس نیازهای زمانی و استراتژی معامله‌گر متفاوت است. اگر معامله‌گر نیاز به تحویل فوری داشته باشد و نوسانات کوتاه‌مدت را دنبال کند، بازار اسپات مناسب‌تر است. اما اگر هدف او برنامه‌ریزی بلندمدت یا مدیریت ریسک‌های آینده باشد، بازار فیوچرز با تاریخ‌های تحویل استاندارد انتخاب مناسبی خواهد بود.

حجم معاملات اسپات و فیوچرز

بازار فارکس با حجم عظیم و تنوع وسیع معاملات خود به عنوان بزرگترین بازار مالی جهان شناخته می‌شود و مراکز معاملاتی اصلی آن در شهرهای مهمی مانند لندن، نیویورک و توکیو قرار دارند. سایر مراکز مالی فعال در معاملات فارکس شامل سیدنی، هنگ‌کنگ و سنگاپور هستند که به روند معاملات در این بازار گسترده کمک می‌کنند. حجم معاملات (Volume) روزانه در این بازار نشان‌دهنده اهمیت و تأثیرات گسترده آن بر اقتصاد جهانی است.

در بازار فارکس، معاملات اسپات و فیوچرز تفاوت‌های قابل توجهی از نظر حجم معاملات دارند. معاملات اسپات (نقدی) بیشترین سهم را از حجم معاملات بازار فارکس به خود اختصاص می‌دهند و معمولاً به دلیل سادگی و سرعت بالای تسویه، برای معامله‌گران محبوب هستند. در این بازار، اکثر معاملات خارج از صرافی‌های متمرکز انجام می‌شود و بیشتر از طریق شبکه‌های الکترونیکی بین بانک‌ها، مؤسسات مالی و مشتریان آن‌ها صورت می‌گیرد.

در سال‌های اخیر، با پیشرفت تکنولوژی و افزایش دسترسی به اینترنت، بروکرهای آنلاین فارکس به معامله‌گران خرد این امکان را داده‌اند تا با سرمایه کمتر و با استفاده از معاملات مارجین (Margin Trading)، به راحتی به معاملات اسپات در بازار فارکس دسترسی داشته باشند. این امر باعث شده تا افراد بیشتری وارد این بازار شوند. با این حال، معاملات خردی که از طریق بروکرهای آنلاین انجام می‌شوند، حجم کوچکی را نسبت به معاملات بزرگ بین بانکی شامل می‌شوند و تأثیر چندانی بر کل بازار ندارند.

در مقابل، بازار فیوچرز فارکس، سهم کمتری از حجم معاملات ارزی را در سطح جهان تشکیل می‌دهد. معاملات فیوچرز، برخلاف معاملات اسپات، در صرافی‌های متمرکز انجام می‌شوند و نیازمند قراردادهایی با مشخصات استاندارد هستند. بیشتر حجم معاملات فیوچرز ارز در بازار بین‌المللی پول شیکاگو (CME) صورت می‌گیرد که بخشی از بورس کالای شیکاگو است. این بازار با نظارت دقیق و قوانین مشخص، محیطی امن‌تر برای معامله‌گران و سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند.

علاوه بر بورس کالای شیکاگو، صرافی‌های دیگری نیز هستند که امکان معاملات فیوچرز ارز را فراهم می‌کنند. برخی از مهم‌ترین این صرافی‌ها شامل BM&F، DGCX، EUREX، EURONEXT، HKEx، ICEUS و SGX هستند. این صرافی‌ها قراردادهای فیوچرز ارز را با شرایط استاندارد عرضه می‌کنند که معامله‌گران می‌توانند در آن‌ها شرکت کرده و از فرصت‌های پیش‌بینی نوسانات ارزی استفاده کنند.

در نهایت، باید توجه داشت که انتخاب بین معاملات اسپات و فیوچرز از منظر حجم و استاندارد معاملات به هدف معامله‌گر وابسته است. اگر معامله‌گر به دنبال معاملات کوتاه‌مدت و با تسویه فوری است، بازار اسپات گزینه بهتری خواهد بود. اما برای افرادی که به دنبال مدیریت ریسک‌های بلندمدت و استفاده از قراردادهای استاندارد هستند، بازار فیوچرز انتخاب مناسب‌تری است.

بررسی جفت‌ارزها، تیک سایز و حجم معاملات در بازار اسپات و فیوچرز

در بازار فارکس، یکی از مهم‌ترین تفاوت‌ها بین معاملات اسپات و فیوچرز مربوط به جفت‌ارزها، حجم تراکنش‌ها و اندازه تیک‌ها است. این عوامل تأثیر مستقیمی بر نحوه انجام معاملات، هزینه‌ها و دسترسی معامله‌گران مختلف به ابزارهای معاملاتی دارند. به طور کلی، در بازار بین بانکی فارکس، حجم معاملات معمولاً بسیار بالاست و اغلب تراکنش‌های کمتر از یک میلیون دلار توسط بانک‌ها پردازش نمی‌شوند. مؤسسات مالی بزرگ و بازارسازها برای مشتریان خاص و معاملات عمده قیمت‌گذاری رقابتی‌تری ارائه می‌دهند.

در معاملات بین بانکی فارکس، معمولاً حجم معاملات بالا باعث می‌شود اسپرد (اختلاف قیمت خرید و فروش) کاهش یابد و هزینه معاملات برای مشتریان عمده کمتر باشد. با این حال، برای تراکنش‌های کوچک‌تر یا معاملات بسیار بزرگ بالای ۵۰ میلیون دلار، ممکن است اسپرد افزایش یابد، زیرا این معاملات می‌توانند به سرعت بر تعادل بازار تأثیر بگذارند. این افزایش اسپرد به بازارسازها اجازه می‌دهد تا ریسک خود را در معاملات بزرگ مدیریت کنند و از نوسانات ناگهانی جلوگیری نمایند.

در بازار بین بانکی فارکس، تقریباً تمامی جفت‌ارزهای اصلی (Major) و کراس (Minor) توسط مؤسسات مالی بزرگ قیمت‌گذاری می‌شوند و حتی ارزهای اگزاتیک (Exotic)، یعنی ارزهای کمتر متداول که در برابر دلار آمریکا معامله می‌شوند، نیز در دسترس هستند. اندازه تیک (حداقل تغییر قیمت) برای جفت‌ارزهای اصلی معمولاً برابر با ۰.۰۰۰۱ است، اما اخیراً در بسیاری از جفت‌ارزها کاهش یافته و به ۰.۰۰۰۰۵ رسیده است. برای مثال، در جفت‌ارز USD/JPY اندازه تیک از ۰.۰۱ به ۰.۰۰۵ کاهش یافته است.

در معاملات خرد فارکس، بروکرهای آنلاین امکاناتی را برای انجام معاملات با حجم کوچک‌تر فراهم کرده‌اند. در این بروکرها، یک لات استاندارد (Standard Lot) برابر با ۱۰۰,۰۰۰ واحد از ارز پایه است، اما بسیاری از معامله‌گران خرد به دلیل محدودیت‌های مالی تمایل دارند با مقادیر کمتری وارد بازار شوند. به همین دلیل، بروکرها اندازه‌های مینی لات (Mini Lot) برابر با ۱۰,۰۰۰ واحد و میکرو لات (Micro Lot) برابر با ۱,۰۰۰ واحد را نیز ارائه می‌دهند که دسترسی به بازار فارکس را برای افراد بیشتری ممکن می‌کند.

از آنجا که در بازار فارکس خرد معامله‌گران عموماً به جفت‌ارزهای کراس دسترسی محدودتری دارند، برخی بروکرها تنها جفت‌ارزهای اصلی را ارائه می‌دهند. اگر معامله‌گری بخواهد جفت‌ارز کراس خاصی را معامله کند که در لیست بروکر نباشد، باید دو معامله را به طور همزمان انجام دهد؛ مثلاً برای معامله EUR/JPY، می‌تواند جفت‌ارزهای EUR/USD و USD/JPY را معامله کند. این محدودیت در دسترسی به جفت‌ارزهای خاص می‌تواند باعث افزایش پیچیدگی معاملات شود.

در بازار فیوچرز، لات‌ها و اندازه تیک‌ها به طور استاندارد تعیین شده‌اند. به عنوان مثال، در صرافی‌های معتبر مانند CME، جفت‌ارزهای فیوچرز با حجم مشخص و اندازه تیک از پیش تعیین‌شده معامله می‌شوند. این استانداردسازی به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا با اطمینان بیشتری به معامله بپردازند و نیازی به انجام محاسبات پیچیده برای مقایسه قیمت‌ها و حجم‌ها نداشته باشند. در صرافی‌های فیوچرز، لات‌های بزرگ با اندازه‌های مشخص وجود دارند و تغییرات قیمت بر اساس اندازه تیک ثابت محاسبه می‌شوند.

به عنوان مثال، در معاملات فیوچرز ارز CME، جفت‌ارزها حجم لات استاندارد خود را دارند که ممکن است با جفت‌ارزهای دیگر متفاوت باشد. اندازه تیک‌ها و ارز پایه نیز بر اساس قوانین صرافی تنظیم شده است. این شرایط استاندارد و شفاف، به ویژه برای معامله‌گران بزرگ و حرفه‌ای مزایای زیادی دارد، زیرا آن‌ها می‌توانند با برنامه‌ریزی دقیق‌تری به معامله بپردازند و از تغییرات نوسانی پیش‌بینی‌نشده جلوگیری کنند.

به عنوان نمونه، جدول زیر این جدول حجم لات استاندارد، جفت ارزها، و اندازه تیک را برای معاملات فیوچرز ارز در صرافی CME نشان می‌دهد.

 جفت ارز‌های فیوچرز CME، اندازه‌ لات، ارز پایه، قیمت قراردادی و اندازه تیک تا تاریخ ژوئن ۲۰۱۶

مقررات و چارچوب‌های نظارتی در معاملات اسپات و فیوچرز

در بازار بین بانکی فارکس، نظارت و مقرراتی به شکلی که در بازارهای دیگر وجود دارد، به چشم نمی‌خورد. این بازار عمدتاً بین مؤسسات مالی بزرگ و مشتریان حرفه‌ای آن‌ها جریان دارد و در حوزه‌های قضایی مختلف قابل دسترسی است. از آنجا که بیشتر معامله‌گران این بازار، متخصصان مالی هستند، به قوانین سخت‌گیرانه یا نظارت دولتی نیازی ندارند و معمولاً خود می‌توانند ریسک‌هایشان را مدیریت کنند. اما نبود مقررات می‌تواند باعث اختلافات قیمتی شود، به طوری که نرخ‌های ارائه شده توسط بازارسازان ممکن است با نرخ واقعی بازار تفاوت داشته باشد.

در سال‌های اخیر، افزایش معاملات خرد از طریق بروکرهای آنلاین، تغییراتی در این روند به وجود آورده است. این بروکرها، که دسترسی به فارکس را برای عموم مردم ممکن کرده‌اند، تحت نظارت بیشتری قرار گرفته‌اند، زیرا بسیاری از مشتریان آن‌ها ممکن است تجربه یا دانش کافی در زمینه معاملات ارزی نداشته باشند. در نتیجه، قوانینی برای کاهش ریسک و محافظت از سرمایه‌گذاران خرد ایجاد شده است که شامل محدودیت در استفاده از لوریج (Leverage) یا اهرم بالا و ممنوعیت برخی از معاملات پرریسک می‌شود. با این حال، همچنان بخش قابل توجهی از بازار فارکس در برخی از حوزه‌های قضایی، نظارت کمتری دارد.

در مقابل، بازار فیوچرز ارز کاملاً تحت نظارت و مقررات صرافی‌ها و نهادهای قانونی است. معاملات فیوچرز در صرافی‌های معتبر انجام می‌شوند که هرکدام تحت نظارت دقیق نهادهای مالی کشور مربوطه قرار دارند. این نظارت‌ها به شفافیت قیمت‌گذاری و امنیت بالاتر معاملات کمک می‌کند، زیرا تمامی نرخ‌های تبادل و قیمت‌های قراردادها باید مطابق با مقررات مشخص باشند و مشتریان و بازارسازها از شفافیت بیشتری بهره‌مند می‌شوند.

به عنوان مثال، در آمریکا، کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) بر بازار فیوچرز نظارت دارد و اطمینان حاصل می‌کند که تمام معاملات مطابق با قوانین انجام شوند. این نهاد هفتگی گزارشی به نام گزارش تعهدات معامله‌گران (COT) منتشر می‌کند که اطلاعاتی درباره پوزیشن‌های معاملاتی فعال ارائه می‌دهد. این گزارش ابزاری مهم برای معامله‌گران فیوچرز است که به آن‌ها کمک می‌کند تا احساسات بازار و تمایلات معاملاتی را بهتر درک کنند.

بازار فیوچرز، برخلاف فارکس بین بانکی، با ثبت دقیق تمام معاملات و شفافیت بالا به معامله‌گران امکان می‌دهد تا تصمیمات بهتری بگیرند. در این بازار، حجم معاملات و قیمت‌ها کاملاً قابل مشاهده و پیگیری هستند و معامله‌گران می‌توانند اطلاعاتی مانند حجم معاملات، تعداد قراردادهای باز و سایر جزئیات مهم را در دسترس داشته باشند. این شفافیت باعث می‌شود که معامله‌گران در بازار فیوچرز از دیدگاه اطلاعاتی بهتری برخوردار باشند.

در نهایت، انتخاب میان بازار اسپات فارکس و فیوچرز تا حد زیادی به نیازهای معاملاتی و میزان تجربه معامله‌گران بستگی دارد. در حالی که بازار اسپات برای معامله‌گران حرفه‌ای و با تجربه مناسب‌تر است، بازار فیوچرز به دلیل نظارت و شفافیت بالا، گزینه‌ای امن‌تر برای کسانی است که به دنبال سرمایه‌گذاری تحت نظارت قانونی و شفافیت بیشتر هستند.

بررسی تفاوت‌های اسپات و فیوچرز: آربیتراژ، هزینه‌ها و پوشش ریسک

بازار اسپات و فیوچرز هر دو گزینه‌های جذابی برای معامله‌گران ارزی هستند، اما انتخاب بین این دو بازار بستگی به نیازها و اهداف معاملاتی هر فرد دارد. برای معامله‌گرانی که به دنبال مبادله دقیق با مبالغ کوچک یا به اصطلاح “میکرو لات” هستند، بازار اسپات گزینه بهتری است. در این بازار، با استفاده از بروکرهای آنلاین فارکس، می‌توان با حجم‌های کوچک و هزینه کمتری معامله کرد، در حالی که بازار فیوچرز بیشتر برای معاملات با حجم بزرگ و قراردادهای استاندارد مناسب است.

یکی از مزایای مهم بازار اسپات این است که بیشتر تراکنش‌ها بدون کارمزد انجام می‌شود. در معاملات اسپات، به جز اسپرد (اختلاف بین قیمت خرید و فروش)، هزینه اضافی دیگری وجود ندارد. این در حالی است که در بازار فیوچرز، هزینه‌های بیشتری مانند کارمزد صرافی و هزینه‌های بروکر وجود دارد. این هزینه‌ها باعث می‌شود که معامله در بازار فیوچرز برای برخی از معامله‌گران خرد پرهزینه‌تر شود.

در بازارهای اسپات و فیوچرز، امکان آربیتراژ بین جفت‌ارزهای کراس (ارزهای فرعی) نیز وجود دارد. برخی معامله‌گران حرفه‌ای، قیمت جفت‌ارزهای کراس را که در دو بازار مختلف وجود دارد، مقایسه می‌کنند تا از اختلاف قیمت بین آن‌ها سود کسب کنند. برای مثال، اگر یک جفت‌ارز در بازار اسپات قیمت متفاوتی نسبت به همان جفت‌ارز در بازار فیوچرز داشته باشد، معامله‌گران می‌توانند با خرید و فروش هم‌زمان آن‌ها، از این تفاوت سود ببرند.

بازار فیوچرز همچنین به معامله‌گران و مؤسسات بزرگ امکان پوشش ریسک می‌دهد. برخی از معامله‌گران حرفه‌ای از قراردادهای فیوچرز به عنوان ابزار کاهش ریسک استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، یک مؤسسه مالی ممکن است از فیوچرز برای مقابله با تغییرات احتمالی نرخ ارز استفاده کند و ریسک پوزیشن‌های خود در بازار اسپات یا سلف را کاهش دهد. این پوشش ریسک به معامله‌گران کمک می‌کند تا در برابر نوسانات بزرگ بازار محافظت شوند.

یکی دیگر از تفاوت‌های کلیدی بین این دو بازار، ساعات معاملاتی است. هر دو بازار اسپات و فیوچرز به صورت ۲۴ ساعته در دسترس هستند، اما ساعات دقیق آن‌ها کمی متفاوت است. معاملات اسپات از ساعت ۱۷:۰۰ به وقت شرقی آمریکا (EST) روز یکشنبه آغاز شده و تا ساعت ۱۷:۰۰ روز جمعه ادامه دارد. معاملات فیوچرز نیز در همین بازه زمانی انجام می‌شوند، اما در بازار فیوچرز CME، هر روز یک ساعت استراحت وجود دارد که از ساعت ۱۷:۰۰ شروع می‌شود.

در نهایت، هر یک از این دو بازار مزایا و معایب خاص خود را دارند و انتخاب بین آن‌ها بستگی به نیازهای معاملاتی، سطح تجربه و میزان ریسک‌پذیری معامله‌گر دارد. اگر معامله‌گر به دنبال انعطاف و هزینه کمتر است، بازار اسپات مناسب‌تر خواهد بود. اما برای معامله‌گرانی که به دنبال مدیریت ریسک بلندمدت و استفاده از قراردادهای استاندارد هستند، بازار فیوچرز گزینه‌ای مطمئن‌تر است.

در انتها

بازارهای اسپات و فیوچرز فارکس هر دو ابزارهای قدرتمندی برای معامله‌گران هستند که بر اساس نیازها و استراتژی‌های مختلف، انتخاب‌های متفاوتی را ارائه می‌دهند. بازار اسپات به دلیل سرعت و انعطاف‌پذیری در معاملات کوتاه‌مدت و نیاز به تحویل فوری، برای معامله‌گران خرد و افرادی که به دنبال معاملات نقدی هستند، مناسب‌تر است. در مقابل، بازار فیوچرز با ساختار استاندارد و نظارت دقیق، به معامله‌گرانی که به دنبال مدیریت ریسک و معاملات بلندمدت هستند، اطمینان بیشتری می‌بخشد.

در نهایت، انتخاب میان این دو بازار به تجربه، سطح ریسک‌پذیری و اهداف معاملاتی معامله‌گر بستگی دارد. معامله‌گران باید پیش از ورود به هر یک از این بازارها، با تفاوت‌ها و الزامات آن‌ها آشنا شده و تصمیمات خود را با دقت بیشتری اتخاذ کنند. با توجه به تحولات پیوسته در این حوزه، معامله‌گران حرفه‌ای و تازه‌کار می‌توانند از این دو بازار بهره‌برداری کنند و استراتژی‌های معاملاتی خود را بر اساس شرایط خاص هر بازار تنظیم نمایند.