با ما همراه باشید

آموزش

متاتریدر ۴ (MetaTrader 4) نصب، راه اندازی و نحوه کار

در سال ۲۰۰۵ پلتفرم متاتریدر ۴ را منتشر شد، که بعد از نزدیک به ۱۸ سال همچنان بر بازار فارکس تسلط دارد. بسیاری خواستار نابودی این پلتفرم بوده اند، اما هیچ گزینه جایگزین دیگری حتی نتوانسته است به متنوع ترین پلتفرم معاملاتی موجود دنیا نزدیک شود.

منتشر شده

در

متاتریدر ۴ (MetaTrader 4) نصب، راه اندازی و نحوه کار

امروزه بیشتر معاملات در بازار فارکس (Forex) به صورت آنلاین انجام می شوند. معامله گری در حال پیشرفت است و معامله گران می توانند در عرض چند  ثانیه از طریق پلتفرم معاملاتی دلخواه خود، معاملات را انجام دهند. مبادله ارزها به صورت مجازی از طریق این پلتفرم های معاملاتی ویژه ای انجام می شود که یکی از پرکاربردترین پلتفرم ها برای معامله گران خرد، متاتریدر (Meta Trader) نام دارد.

MetaQuotes، یک شرکت قبرسی، همچنان جایگاه خود را به عنوان پلتفرم معاملاتی مورد علاقه معامله گران خرد و کارگزاران، با نرم افزار متاتریدر ۴ (MT4) حفظ کرده است. غالب بودن این پلتفرم در بازار فارکس کاملا مشهود است، چرا که بیش از ۹۵ درصد از حجم معاملات روزانه فارکس که بیش از $۶.۶ تریلیون دلار هست، در این پلتفرم انجام می شود.

mt4-devices

آموزش متاتریدر ۴ به همراه نصب نرم‌ افزار

نکته مهمی که برای شروع کار با نرم افزار متاتریدر باید بدانید این است که پیش از نصب متا تریدر ۴، ابتدا باید تصمیم بگیرید قصد دارید از خدمات کدام بروکر (کارگزار) برای افتتاح حساب در فارکس و بهره گیری از امکانات متاتریدر بهره بگیرید.

پس از انتخاب بروکری که می خواهید با آن کار کنید، باید صفحه ای را در سایت آن ها پیدا کنید که لینک دانلود متاتریدر ۴ در آن قرار دارد. هنگامی که روی این لینک کلیک می کنید، سیستم عامل برای دانلود فایل از کاربر اجازه می خواهد. این یک فایل نصبی متاتریدر ۴ است و معمولاً لوگوی بروکر شما را به عنوان نماد دارد.

بعد از اینکه این فایل را دانلود کردید، باید روی آن دوبار کلیک کنید تا روند دانلود و نصب پلتفرم MT4 شروع شود. فرآیند نصب نرم‌افزار استاندارد پلتفرم خود شامل یک روند دانلود است که در تصویر زیر می بینید.

MetaTrader 4

منتظر بمانید تا عملیات دانلود به پایان برسد و روی گزینه بعدی (Next) کلیک کنید. مراحل نصب را تمام کرده و برنامه MT4 را باز کنید.

ایجاد حساب کاربری

هنگامی که برنامه را راه اندازی کردید، یک پنجره کوچک در وسط پلت فرم ظاهر می شود. این پنجره انتخاب سرور است. شما از بین سرورها باید حساب واقعی (معامله با پول واقعی) و یا حساب دمو (Demo) را انتخاب کنید. برای ایجاد یک حساب کاربری برای معاملات واقعی، باید سرور حساب واقعی را انتخاب کنید. سرور نسخه دمو برای حساب های دمو یا آزمایشی متاتریدر است که در آن، سفارشات شما در بازار جهانی اعمال نمی شود.

هنگامی که گزینه حساب واقعی را انتخاب می کنید، از شما خواسته می شود تا مشخصات خود را وارد کنید. در این مرحله، شما هنوز جزئیات لازم برای ورود به سیستم را وارد نکرده اید.

بنابراین، باید گزینه ایجاد حساب کاربری جدید (Create a new account) را انتخاب کنید. از شما خواسته می شود اطلاعات شخصی مانند آدرس و شماره تلفن خود را پر کنید. توجه داشته باشید که ممکن است به صفحه ثبت نام رسمی وب سایت بروکر خود هدایت شوید زیرا برخی از ارائه دهندگان لازم می بینند که در وب سایت خود آن ها نیز ثبت نام به عمل آید.

MetaTrader 4

نام کاربری و رمز عبور شما به صورت خودکار توسط پلتفرم متاتریدر ایجاد می شود که باید آن ها را به خاطر بسپارید. جزئیات ورود خود را روی بنویسید چرا که موارد کلیدی برای ورود به حساب معاملاتی شما هستند.

پس از انجام این کار، اکثر بروکرهای متاتریدر احتمالاً از شما روشی برای تایید هویت مثلا ارسال کپی کارت شناسایی می خواهند و همچنین شرایط استفاده از خدمات بروکر را در اختیار شما قرار می دهند. دقت کنید همه چیز باید هم از طرف شما و هم از طرف بروکر شفاف باشد. درصورت چنین درخواستی می توانید با تلفن همراهتان، عکسی از کارت شناسایی خود بگیرید و آن را برای تایید ارسال کنید.

اکنون که ثبت نام خود را تکمیل کردید و اطلاعات شناسایی خود را به نماینده بروکر ارائه دادید، باید به حساب معاملاتی متاتریدر خود پول واریز کنید.

“درصورتی که تازه کار هستید یا به هر دلیلی تنها می خواهید از حساب دمو استفاده کنید، نیازی به انجام مرحله بعدی نیست”

واریز پول به حساب MT4

انتخاب های متفاوتی برای واریز پول، نزد بروکر فارکس وجود دارد که معمولاً شامل ایجاد یک حساب کاربری در وب سایت بروکر می شود. هنگامی که این حساب را ایجاد می کنید، به طور خودکار به حساب معاملاتی خود در پلتفرم معاملاتی MT4 متصل خواهید شد. در این مرحله پس از تکمیل مراحل واریز پول در وب سایت بروکر، وجوه فوراً در حساب متاتریدر شما نمایش داده می شود. (جهت اطلاع از روش های متنوع واریز و تکمیل موجودی در حساب انواع بروکرها، می توانید از خدمات مشاوره بروکر انتخابی خود استفاده کنید.)

به طور مثال، فرض کنید که ۵۰ هزار دلار به حساب معاملاتی خود واریز کنید، تصویر زیر را پس از شارژ حساب و موفقیت آمیز بودن واریزی و پس از تایید واریز وجه، در حساب معاملاتی پلتفرم متاتریدر ۴ خواهید دید.

MetaTrader 4

در بالا تصویری از پنجره سفارش متاتریدر ۴ را مشاهده می کنید. اینجا مکانی است که تمام معاملات باز نمایش داده می شود. علاوه بر این موجودی (Balance)، اکوئیتی (Equity) و مارجین آزاد (Free Margin) نیز نشان داده می شود.

(توضیح: منظور از Equity موجودی حساب شماست. اگر معامله ای باز دارید و از آن سود کردید به اکوئیتی شما اضافه می شود و اگر ضرر کنید از اکوئیتی شما کم می شود.)

نحوه استفاده از پلتفرم متاتریدر ۴

پس از نصب پلتفرم معاملاتی متاتریدر ۴، این محیطی است که در نمایشگر خود با آن مواجه خواهید شد.

MetaTrader 4

تصویر بالا نمونه ای از پلتفرم آماده به کار متاتریدر ۴ است که اکنون راه اندازی شده و پول به حساب معاملاتی آن واریز شده است. همانطور که می بینید گزینه های متعددی در بالای این پلتفرم معاملاتی وجود دارند.

در نوار ابزار بالای نمودار، دکمه های M1، M5، M15، M30، H1، H4، D1، W1 و MN تایم فریم های متفاوتی هستند که می توانید انتخاب کنید. «M» مخفف «دقیقه»، «H» به معنای «ساعت»، «D» به معنای «روزانه»، «W» به معنای «هفتگی» و «MN» به معنای «ماهانه» است. با کلیک بر روی این دکمه ها نمودار شما به صورت خودکار، تایم فریم مورد نظر را نمایش می دهد.

از دو ذره بین بالا برای بزرگنمایی و کوچک نمایی نمودارهای معاملاتی بدون تغییر بازه زمانی معاملات استفاده می شود. در سمت چپ ذره بین سه دکمه می بینید که سه گزینه مختلف نمودارهای متاتریدر هستند. این گزینه ها شامل نمودار میله ای (Bar Chart)، نمودار شمعی ژاپنی (Candlestick Chart) و نمودار خطی (Line Chart) می شوند.

در سمت چپ دکمه های تایم فریم، چند ابزار رسم اولیه وجود دارد که اغلب هنگام انجام تحلیل تکنیکال مورد استفاده قرار می گیرند. این ابزارها عبارتند از: خط عمودی، خط افقی، خط روند، کانال قیمتی، فیبوناچی اصلاحی و برخی از ابزارها برای برچسب گذاری.

اگر روی پنجره نمودار، راست کلیک کنید، گزینه‌ های مختلفی برای سفارشی کردن پلتفرم معاملاتی خود خواهید دید. در اینجا باید کمی وقت بگذارید تا تنظیماتی را که به بهترین وجه مطابق با سلایق شما هستند، انجام دهید.

MetaTrader 4

اگر روی گزینه “Trading” کلیک کنید، گزینه باز کردن یک موقعیت معاملاتی را خواهید دید. انتخاب دیگری که می توانید برای باز کردن معامله داشته باشید، دکمه “سفارش جدید (New Order)” از گزینه های بالای نمودار است.

اگر روی “One Click Trading” کلیک کنید، دکمه های مخصوص خرید/ فروش را می بینید که در گوشه سمت چپ بالای نمودار نمایش داده می شوند. به این ترتیب می توانید فوراً معاملات را در حجم (لات/ Lot) مورد نظر باز کنید. همچنین اگر روی گزینه “Properties” کلیک کنید، می توانید ظاهر پلتفرم معاملاتی متاتریدر ۴ خود را به طور کامل با توجه به سلایق خود تغییر دهید.

در سمت چپ ترمینال متاتریدر، “live Market Watch” (مستطیل قرمز) را مشاهده می کنید.

MetaTrader 4

این پنجره اطلاعات اولیه Bid/Ask (قیمت خرید و فروش) تمام نمادهایی را که تصمیم گرفتید در سبد معاملاتی خود داشته باشید، نمایش می دهد. توجه داشته باشید که این‌ چند مورد، تمام نمادهای معاملاتی موجود در بروکر شما نیستند. برای مشاهده تمام نمادهای موجود، کافی است روی پنجره “Market Watch” راست کلیک کرده و گزینه “نمایش همه (Show All)” را انتخاب کنید. با این کار تمام ابزارهای مالی موجود در کارگزار شما نمایش داده می شود.

MetaTrader 4

ذکر این نکته ضروری است که پنجره Market Watch یکی دیگر از مکان هایی است که می توانید برای باز کردن معاملات استفاده کنید. می توانید نمادها را از آنجا انتخاب کنید و سپس با کلیک راست، این امکان برای شما فراهم می شود که برای هر یک از این ابزارهای مالی گزینه هایی را دریافت کنید.

حال که در مورد عملکردهای اساسی ترمینال معاملاتی فارکس متاتریدر ۴ صحبت کردیم، اکنون زمان آن فرار رسیده که نحوه باز کردن معاملات واقعی را به شما نشان دهیم.

برای خرید یا فروش یک جفت ارز می توان از یکی از گزینه هایی که در بالا به آن اشاره شد، استفاده کرد.

ابتدا بر روی نمودار یا “Market Watch” کلیک راست کرده و سپس “سفارش جدید” را انتخاب می کنیم. با این کار یک پنجره معاملاتی ویژه باز می شود. اما ساده ترین راه برای بالا آوردن پنجره سفارش، کلید میانبر «F9» روی صفحه کلید است. این کار فورا پنجره معاملاتی را باز می کند. با زدن این کلید چنین پنجره ای به شما نمایش داده می شود.

MetaTrader 4

بیایید نگاهی عمیق تر به پنجره ثبت سفارش داشته باشیم.

  • نماد (Symbol)

در خط اول “نماد” را می بینیم. در اینجا یک منوی کشویی حاوی تمام نمادهای موجود برای معاملات در ترمینال بروکر شما دیده می شود. اگر تمایل دارید جفت ارزی را که می خواهید معامله کنید، تغییر دهید از این فهرست استفاده کنید و نماد دیگری را انتخاب کنید.

  • حجم (Volume)

خط دوم مربوط به حجم معاملات است. این مبلغی است در مقیاس لات کامل که می خواهید در معامله خود سرمایه گذاری کنید. بسیار مهم است که بدانید یک لات کامل برابر با ۱۰۰ هزار واحد است. به این ترتیب باید با سایزهای دیگر لات نیز آشنا شوید. در زیر یک جدول کوچک حاوی حجم معاملات مختلف را می بینید.

Volume (حجم)Units (واحد)
Full Lot (1.0)۱۰۰,۰۰۰
Mini Lot (0.1)۱۰,۰۰۰
Micro Lot (0.01)۱,۰۰۰
Nano Lot (0.001)۱۰۰

اگر تمایل دارید ارزش استاندارد هر پیپ را در جفت ارزها محاسبه کنید از دستور العمل زیر استفاده کنید.

الف- جفت هایی که دلار آمریکا در آن ها ارز پایه (base) است.

فرض کنید قصد معامله خرید جفت ارز USD/CAD، در نرخ مبادله ۱.۱۳۵۰ را دارید. شما می خواهید در این معامله ۱ لات کامل (۱۰۰ هزار واحد) سرمایه گذاری کنید. بدین منظور باید بدانید که یک پیپ (۰.۰۰۰۱) چقدر ارزش دارد. ابتدا باید مقدار یک پیپ (۰.۰۰۰۱) را محاسبه کنید.

۰.۰۰۰۱/ ۱.۱۳۵۰ = ۰.۰۰۰۰۸۸۱۰۵۷ or 0.00881057%

سپس نتیجه را در حجمی که می خواهید معامله کنید، ضرب کنید.

(۰.۰۰۰۱/ ۱.۱۳۵۰) x 100,000 Units = $8.81 (8.81057269)

نتیجه این محاسبه برای ۱ لات کامل است.

به یاد داشته باشید که با استفاده از این محاسبه همیشه نتیجه نهایی را به ارز پایه دریافت می کنید. اما اگر دلار ارز پایه نباشد، بلکه یک ارز مظنه (quoted) باشد، به چه صورت خواهد بود؟ در ادامه به این موضوع خواهیم پرداخت.

ب- جفت هایی که دلار در آن ها ارز مظنه است.

در این حالت فرمول کمی گسترش می یابد. شما همچنان فرمولی را که در بالا توضیح دادیم، بکار می برید ولی باید نتیجه را در نرخ لحظ ‎‌ای ضرب کنید تا آن را به دلار تبدیل کنید. به یاد داشته باشید که نتیجه فرمول بالا به ارز پایه است.

فرض کنید قصد معامله فروش در جفت ارز EUR/USD، در نرخ مبادله ۱.۰۹۰۰ را دارید. شما می خواهید در این معامله ۱ لات کامل (۱۰۰ هزار واحد) سرمایه گذاری کنید. اگر خواسته باشید مقدار ۱ پیپ (۰.۰۰۰۱) را به دلار محاسبه کنید، باید از فرمول زیر استفاده کنید.

((۰.۰۰۰۱/ ۱.۰۹۰۰) x 100,000 Umits) x 1.0900 = $10 For one pip

نتیجه این محاسبه برای ۱ لات کامل است.

هنگام باز کردن معامله، حجمی را که مایل به معامله هستید با دقت انتخاب کنید. حالا به پنجره سفارشات برمی گردیم.

حد ضرر (Stoploss) و حد سود (TakeProfit)

خط سوم در پنجره سفارشات به نقطه خروج از معامله مربوط می شود.

  • گزینه حد ضرر (Stoploss) به معامله گر این امکان را می دهد، در صورتی که حرکت بازار بر خلاف پیش بینی وی باشد، نرخی را برای بسته شدن خودکار معامله انتخاب کند.
  • گزینه حد سود (Take profit) به معامله گر این امکان را می دهد در صورتیکه حرکت بازار در جهت پیش بینی وی باشد، نرخی را برای بسته شدن خودکار معامله انتخاب کند.

نوع معامله در متاتریدر ۴

این قسمت، نوع سفارشی را که می خواهید اجرا کنید شامل می شود. شما می توانید یکی از این دو مورد را انتخاب کنید.

  •  اجرای فوری (Instant Execution)

این گزینه سفارش را به صورت آنی اجرا می کند. هنگامی که بخش هایی را که در بالا مورد بحث قرار دادیم پر می کنید، بسته به جهت معامله (خرید یا فروش) مورد نظر، می توانید به سادگی روی خرید یا فروش کلیک کنید.

  • سفارشات شرطی (Pending)

اگر می خواهید پلتفرم متاتریدر زمانی که قیمت به یک سطح مشخص در نمودار می رسد ورود به بازار را اجرا کند، از این نوع سفارش استفاده کنید.

ابزارهای متاتریدر

یکی از بهترین ویژگی های پلتفرم متاتریدر ۴، مجموعه وسیعی از ابزارهای معاملاتی است که در دسترس هر معامله گر قرار می دهد. برای مشاهده این ویژگی ها، کافی است روی منوی کشویی “Insert” که در بالای ترمینال متاتریدر ۴ قرار دارد، کلیک کنید.

MetaTrader 4

در منوی کشویی “Insert” و در بخش اندیکاتورها (indicators)، می توانید اسیلاتورهای (Oscillators) موجود در این پلتفرم را مشاهده کنید.

در این قسمت اندیکاتورهایی وجود دارند که به روند (Trend)، حجم (Volume)، مومنتوم (Momentum) و غیره مربوط می شوند. یکی از ویژگی های عالی متاتریدر بخش “Custom Indicators” است. شما می توانید اندیکاتورهای معاملاتی سفارشی خود را با پارامترهای خاص ایجاد کنید و به پلتفرم متاتریدر اضافه کنید.

علاوه بر این، هزاران اندیکاتور برای تجزیه و تحلیل ابزارهای مالی وجود دارد که نمی توان همه آن ها را در پلتفرم گنجاند. بنابراین، اگر اندیکاتور خاصی را در ذهن دارید که در ترمینال متاتریدر موجود نیست، می توانید آن را برنامه نویسی کنید یا به سادگی در گوگل جستجو کنید و پس از دانلود، آن را در پوشه “Indicators” متاتریدر قرار دهید. بعد از یکبار رفرش، فایل های روی کامپیوتر شما در منوی “Custom” ظاهر خواهند شد.

همچنین لازم به ذکر است که ترمینال متاتریدر ۴، مجهز به انواع ابزارهای معاملاتی مبتنی بر فیبوناچی نیز می باشد. این ابزارها شامل:

  • فیبوناچی اصلاحی (Fibonacci Retracement)
  • فیبوناچی زمانی (Fibonacci Time Zones)
  • فیبوناچی بادبزنی یا فن (Fibonacci Fan)
  • فیبوناچی کمانی (Fibonacci Arcs)
  • فیبوناچی اکستنشن (Fibonacci Extension)

همانطور که قبلاً اشاره شد، اگر به اندیکاتور فیبوناچی دیگری نیاز دارید که در پلتفرم گنجانده نشده، می توانید آن را ایجاد کنید، یا آن را در اینترنت پیدا کرده و دانلود کنید و به صورت دستی به پلتفرم معاملاتی خود اضافه کنید.

سایر ابزارهای طراحی که می توانید استفاده کنید خطوط و کانال ها هستند. این ابزارها می توانند به تجزیه و تحلیل روندها یا سطوح خاص در نمودار کمک کنند.

الگوهای متاتریدر ۴ (MetaTrader 4 Templates)

حال در مورد اینکه چطور می توانید ترمینال فارکس متاتریدر ۴ خود را شخصی سازی کنید، بحث خواهیم کرد. در ابتدا، اگر تنظیمات نمودار پیش فرض را جذاب نمی بینید، می توانید به راحتی آن را تغییر دهید. تنظیمات نمودار پیش فرض دارای پس زمینه سیاه، گرید (Grid) و کندل های سیاه و سفید است. برای ایجاد تغییرات، روی نمودار کلیک راست کرده و گزینه “Properties” را انتخاب کنید. سپس ظاهر نمودار را با توجه به سلایق خود، تغییر دهید. در نهایت می توانید ابزارهای تکنیکال مورد نظرتان را در نمودار اضافه کنید.

پس از انجام این کار، روی نمودار کلیک راست کرده و گزینه “Templates” را انتخاب کنید. روی گزینه ذخیره الگو “Save Template” کلیک کرده و انتخاب کنید قالبی را که ایجاد کرده اید، کجا ذخیره شود. اکنون می توانید این الگو را در هر نموداری که در ترمینال متاتریدر ۴ دارید، بارگذاری کنید.

همچنین می توانید برخی از الگوهای پیش فرض موجود در فهرست را انتخاب کنید. این الگوها شامل اندیکاتورهای ADX، Bollinger Bands، Momentum، Volume و غیره می شوند.

علاوه بر این، شما می توانید برخی از الگوهای متاتریدر ۴ را که توسط معامله گران مختلف در سراسر جهان استفاده می شوند، به صورت آنلاین پیدا کنید. برخی از آن ها را دانلود کرده و به سادگی از طریق بخش الگو پلتفرم متاتریدر ۴ بارگذاری کنید. تنظیمات فوراً روی نمودارهای شما اعمال می شود.

قابلیت برنامه نویسی در متاتریدر (MQL4)

MQL4 مخفف MetaQuotes Language 4، یک زبان برنامه نویسی است که توسط MetaQuotes Software Corporation ایجاد شده است. MQL4 ریشه در زبان برنامه نویسی ++C دارد که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد و دارای قابلیت‌ ای شیء گرا (Object-oriented) پیشرفته است. به این ترتیب، این زبان شما را قادر می سازد برنامه های پیچیده ای را کدنویسی کنید که به چندین محاسبات همزمان نیاز دارند.

پلتفرم برنامه نویسی MQL4 در متاتریدر معمولا تحت عنوان MetaEditor شناخته می شود که به راحتی از طریق پلتفرم اصلی متاتریدر ۴ قابل دسترسی است. کافی است از منوی Tolls روی گزینه MetaQuotes Language Editor کیلک کنید یا از کلید میانبر F4 استفاده کنید.

mql4

MQL4 در واقع به معامله‌گر این امکان را می‌دهد برنامه‌هایی ایجاد کند که به کمک آنها بازارها را به طور مؤثرتر و کارآمدتر از طریق یک فرآیند خودکار، تجزیه و تحلیل کند. سه نوع اصلی از برنامه‌های کاربردی که معمولاً با استفاده از MQL4 کدگذاری می‌شوند شامل موارد زیر هستند:

  • اسکریپت (Script) متاتریدر ۴

 اسکریپت ها برای انجام برخی از اقداماتی که یکبار به طور خودکار نیار است انجام شوند، استفاده می شوند. به عنوان مثال، ممکن است بخواهید یک سفارش شرطی (Pending) انجام داده یا معامله ای را بر اساس یک شرایط خاص ببندید، ممکن است قصد داشته باشید ابزارهای تکنیکال را به طور خودکار درج یا حذف کنید و یا حتی یک هشدار برای یک رویداد ایجاد کنید. انواع مختلفی از اسکریپت ها وجود دارد که می توان بر اساس نیاز یک معامله گر ایجاد کرد.

  • اندیکاتور سفارشی در متاتریدر ۴

 با MQL4 می توانید اندیکاتورها و ابزارهای تکنیکال سفارشی خود را ایجاد کنید. پس از ایجاد یک اندیکاتور سفارشی، می توانید از آن در نرم افزار نمودار استفاده کنید یا آن را در داخل Expert Advisor خود برنامه ریزی کنید.

  • ربات های فارکس (EA) متاتریدر ۴

 ربات های فارکس، استراتژی های معاملاتی کاملاً خودکار هستند. تمام استدلال ها برای ورود، مدیریت و خروج از یک معامله‌ در برنامه معاملات الگوریتمی موجود هستند. در حین اجرای ربات‌ فارکس، معمولاً نیازی به تعامل انسانی نیست. تمام فرآیندهای تصمیم گیری مربوط به معاملات در بازار بر اساس پارامترهای ارائه شده در کد MQL4 انجام می شوند.

Script

برنامه نویسی اسکریپت در MT4

اسکریپت های متاتریدر ۴ می توانند به خودکارسازی بسیاری از کارهای ساده و پیش پا افتاده کمک کنند تا معامله گر بتواند زمان ارزشمند خود را بیشتر بر روی معاملات و کمتر بر انجام کارهای وقت گیر متمرکز کند. اسکریپت ها به ویژه برای معامله گران کوتاه مدت مفید هستند، چرا که اجرای معاملات در بازه های زمانی کوچکتر از اهمیت بالایی برخوردار هستند.

اسکریپت ها نه تنها به معامله گر کمک می کنند تا فرآیند خاصی را برای داشتن کارایی بالاتر خودکار کند، بلکه می توانند به کاهش خطاهای انسانی نیز کمک کنند.

اکنون درک این نکته مهم است که اسکریپت های متاتریدر ۴ اقداماتی هستند که تنها یک بار پس از راه اندازی انجام می شوند و به صورت مکرر عمل نمی کنند. اما، کاربردهای عملی زیادی برای اسکریپت ها وجود دارد. یکی از رایج ترین آن ها، خودکار کردن بخشی از فرآیند مدیریت معامله است، مانند بستن چندین سفارش یا جابجایی چندین حد ضرر.

به عنوان مثال فرض کنید ۵ موقعیت باز در یک جفت ارز داشته باشید، و تمایل دارید حد ضرر خود را با تعداد معینی پیپ از قیمت های ورودی خود دور کنید. اگر مجبور باشید این عمل را به صورت دستی انجام دهید، ممکن است بسیار وقت گیر و مستعد خطا باشد. با برنامه نویسی یک اسکریپت سفارشی متاتریدر ۴، می توانید این کار را به طور همزمان در عرض چند ثانیه انجام دهید.

حال سناریویی را در نظر بگیرید که قصد دارید پس از انتشار یک گزارش اقتصادی که منجر به نوسانات شدید در بازار شده، همه سفارش های شرطی خود را لغو کنید. چطور باید این کار را انجام دهید؟

اگر یک اسکریپت متاتریدر ۴ داشته باشید که به شما این امکان را بدهد که همه موقعیت های خود را با چند کلیک ماوس ببندید (نه اینکه به صورت دستی این کار را انجام دهید) چقدر می تواند در زمان و هزینه شما صرفه جویی به عمل آید؟ اینها تنها چند مثال هستند که چگونه حتی ساده ترین اسکریپت ها می توانند بهره وری یک معامله گر را افزایش دهند.

اگرچه پلتفرم متاتریدر ۴ دارای اسکریپت های پیش فرض است اما اکثر معامله گران احتمالاً نیاز به ایجاد یک اسکریپت سفارشی برای انجام بسیاری از وظایف مورد نظر خود دارند. اگر به خودکارسازی برخی از جنبه های معاملات خود فکر می‌کنید، یک اسکریپت سفارشی متاتریدر ۴ ممکن است راه حل مناسبی برای شما باشد.

برنامه نویسی اندیکاتورها در متاتریدر

بسیاری از معامله گران فارکس از اندیکاتورهای تکنیکال برای کمک در فرآیند تصمیم گیری معاملات خود استفاده می کنند. برخی از اندیکاتورهای تکنیکال محبوب‌ در متاتریدر عبارتند از باندهای بولینگر (Bollinger Bands)، استوکاستیک (Stochastic)، شاخص قدرت نسبی (RSI)، مکدی (MACD) و … .

بسیاری از اندیکاتورهای تکنیکال در پلتفرم های متاتریدر ۴ و ۵ وجود دارند که در دسترس معامله گران فارکس است. اما گاهی اوقات، ممکن است بخواهید عناصر خاصی را از اندیکاتورهای مختلف در یک اندیکاتور سفارشی ترکیب کنید یا ممکن است ایده ای برای یک اندیکاتور تکنیکال داشته باشید که باید آن را از ابتدا بسازید.

وقتی صحبت از اندیکاتورهای سفارشی، اسکریپت ها و ربات های فارکس (EA) در متاتریدر می شود، چند نکته اساسی وجود دارد که باید به آن ها توجه شود.

پسوند فایل برای متاتریدر یا بصورت  (ex4.) است و یا (mq4.). یک فایل (ex4.) یک نسخه گردآوری شده است که فقط توسط رایانه شما قابل خواندن است و اساساً کد منبع (Source Code) را در دسترس قرار نمی دهد. از سوی دیگر، یک فایل (mq4.) یک کد منبع قابل خواندن را فراهم می کند که قابل مشاهده و ویرایش است.

برنامه نویسی ربات ها در متاتریدر

ربات فارکس (Expert Advisor) یک سیستم معاملاتی خودکار است که می تواند در بستر متاتریدر برنامه ریزی شود. بر خلاف یک اسکریپت MT4 که می تواند عملیات مورد نظر را فقط یکبار انجام دهد، یا یک اندیکاتور سفارشی که به تحلیل بازار کمک می کند اما معاملات را در بازار اجرا نمی کند، یک ربات فارکس (EA) می تواند تمام فرآیندهای مربوط به معامله از جمله انتخاب معامله، مدیریت معامله و خروج از معامله را انجام دهد.

یک ربات فارکس به مجموعه ای از قوانین تعریف شده برای اجرای سیستم معاملاتی در بازار نیاز دارد. بنابراین، اگر استراتژی معاملاتی دارید که دارای مجموعه ای از قوانین خاص است که می توان آن را با استفاده از توابع ریاضی برنامه ریزی کرد، یک ربات فارکس می تواند برای شما مفید واقع شود.

ربات فارکس عاری از احساسات منفی است که اغلب معامله گران زیادی را از دستیابی به پتانسیل خود باز می دارد. علاوه بر این، یک ربات فارکس به شما کمک می کند تا با رعایت دقیق قوانین از پیش تعیین شده‌، بدون وقفه یا حواس پرتی، در فرآیند مدیریت سرمایه و معامله خود نظم داشته باشید. ربات فارکس می تواند در حالی که شما خواب هستید، معامله کند و همیشه آماده اجرای طرح معاملاتی کدگذاری شده است.

چه نوع معامله گرانی از استفاده از ربات های فارکس سود می برند؟

تعداد زیادی از معامله گران وجود دارند که ممکن است راه حل معاملاتی الگوریتمی را برای اهداف خود مفید بدانند. به عنوان مثال، اگر یک شغل تمام وقت دارید، یا نمی خواهید به طور منظم بازارها را رصد کنید، یا فقط به یک رویکرد معاملاتی منظم تر نیاز دارید، ممکن است ربات فارکس گزینه مناسبی برای شما باشد.

کلید ایجاد یک ربات فارکس در متاتریدر ۴ این است که منطق معامله شما باید بر اساس برخی از متغیرهای قابل اندازه گیری یا کمی باشد که می توانند برنامه ریزی شوند. اگر چنین است، مزایای فوق العاده ای را که یک ربات فارکس می تواند بر عملکرد معاملاتی شما داشته باشد، در نظر بگیرید.

این مقاله در مورد قابلیت های اصلی پلتفرم متاتریدر و نحوه کار با این پلتفرم برای افرادی بود که می خواهند به دنیای معامله گری وارد شوند. اگر در رابطه با این موضوع پرسشی دارید، جامعه بزرگی از معامله گران پلتفرم متاتریدر وجود دارند که می توانید با آن ها ارتباط برقرار کنید.

آموزش

الگوریتم های zk-SNARK و zk-STARK (گواه های اثبات)

zk-SNARK یکی از تکنولوژی های اثبات دانش صفر (ZKP) به معنای دانش صفر مختصر غیرتعاملی است و zk-STARK نوع دیگری از فناوری های مبتنی بر ZKP است که به معنای دانش صفر مقیاس پذیر و شفاف است. دانش صفر به معنای اثبات یک مسئله بدون افشای اطلاعات است. یعنی ثابت کننده باید به تایید کننده موضوعی را ثابت کند و این کار را بدون ارائه هیچ اطلاعاتی انجام دهد.

منتشر شده

در

الگوریتم های zk-SNARK و zk-STARK (گواه های اثبات)

مفهوم اثبات دانش صفر (Zero Knowledge Proof) در دنیای بلاکچین در حال توسعه و گسترش است. روش های اثبات دانش صفر به ما کمک می کنند که صحت یک مسئله را به اثبات برسانیم، بدون آنکه اطلاعات و داده های محرمانه را منتشر کنیم. به بیان دیگر، ما به کمک این روش ثابت می کنیم که یک فرد مورد اعتماد در شبکه هستیم و همزمان محرمانگی اطلاعات را نیز حفظ می کنیم. این همان چیزی است که منجر به ایجاد تکنولوژی های دانش صفر شده است. دو مورد از مهمترین این تکنولوژی ها، الگوریتم zk-SNARK و الگوریتم zk-STARK نام دارند. فارغ از اینکه رویکرد الگوریتم zk-SNARK چیست و چگونه کار می کند، تفاوت آن با zk-STARK نیز از جمله موارد مهمی است که کسب اطلاعات در مورد آن می تواند به درک بهتر ما از فناوری ZKP کمک کند.

با اینوستورنت همراه باشید که در ادامه با رویکردی مقایسه ای در این مطلب به شرح و توضیح این دو فناوری مهم می پردازیم.

الگوریتم zk-SNARK چیست؟

برای آنکه بتوانیم قدم به دنیای فناوری اسنارک و استارک بگذاریم، ابتدا باید در مورد گواه اثبات دانش صفر (Zero-Knowledge Proof) صحبت کنیم. Zero-Knowledge Proof به طور مستقیم توسط پیمانکار سابق سازمان CIA یعنی ادوارد اسنودن (Edward Snowden) در توییتر بر سر زبان ها افتاد. اما به طور کلی ایده گواه دانش صفر به تحقیقات چندین محقق MIT در سال ۱۹۸۰ برمی گردد.

الگوریتم اثبات دانش صفر روشی منحصر به فرد است که در آن کاربر اثبات کننده می تواند به کاربر تایید کننده ثابت کند که چیزی را می داند؛ بدون اینکه بخواهد اطلاعاتی را افشا کند. در واقع این رویکرد به معنای اثبات داشتن دانش بدون افشای خودِ دانش است. اثبات کننده باید به شیوه ای به تایید کننده ثابت کند که اطلاعات را در اختیار دارد، ولی خود اطلاعات را منتشر نکند. گواه های اثبات بدون نیاز به دانش، به سرعت قابل تایید بوده و غالبا نسبت به یک تراکنش استاندارد بیت کوین (Bitcoin)، به داده های بسیار کمتری نیاز دارند. این امر باعث ایجاد مسیری جدید برای استفاده از zk-STARKs به عنوان راه حلی برای حریم خصوصی و مقیاس پذیری می شود.

zk-SNARK

همین توضیح مختصر هم کافی است تا بتوانیم به سراغ zk-SNARK برویم. این اصطلاح از سر واژه های Zero-Knowledge Succinct Non-Interactive Argument of Knowledge گرفته شده است که به معنی گواه اثبات دانش صفر اجمالی غیرتعاملی است. بد نیست هرکدام از این واژه ها را به شکلی مختصر بررسی کنیم.

  • Zero-Knowledge

در مورد دانش صفر، می توان ساعت ها صحبت کرد؛ اما در اینجا با ارائه مثال معروف غار علی بابا، این مفهوم را توضیح می دهیم. غاری حلقوی شکل را تصور کنید که یک ورودی دارد. دو مسیر جانبی در سمت چپ و راست این غار وجود دارند که در انتهای غار به کمک یک درب جادویی به هم متصل می شوند. برای رد شدن از درب جادویی، باید کلمه رمز صحیح را زمزمه کنید. فرض کنید آلیس می خواهد به باب ثابت کند که کلمات رمز را می داند و در عین حال آن ها را مخفی نگه دارد. بدین منظور، باب از آلیس می خواهد تا وارد غار شود و از یکی از دو مسیر حرکت کند. باب هم خودش بیرون غار منتظر می ماند. فرض کنیم آلیس مسیر ۱ را انتخاب می کند و باب از او می خواهد که از مسیر ۲ برگردد.

اگر آلیس رمز را نداند، هرگز نمی تواند از مسیر ۲ برگردد. اما اگر آلیس از مسیر ۱ رفته باشد و باب هم از او بخواهد که از همان مسیر برگردد، دیگر نیازی به آن نیست که آلیس رمز را بداند. پس اینجا به طور شانسی آلیس توانسته از غار خارج شود. برای اطمینان از اینکه آلیس همیشه نمی تواند با شانس از یک سمت حرکت کند و از همان سمت برگردد، این فرایند چندین بار تکرار می شود. با هر بار تکرار، میزان احتمال شانسی بودن فرایند هم کم و کمتر می شود. در نهایت آلیس بدون آنکه کلمه رمز را به باب بگوید، به او ثابت می کند که آن را می داند.

  • Succinct

در تعریف اسنارک ها، واژه Succinct‌ به معنی اجمالی و مختصر اهمیت فراوانی دارد. اما منظور از مختصر بودن چیست؟ گواه های اثبات دانش صفر مختصر، می توانند در چند میلی ثانیه تایید شوند. طول این گواه ها هم تنها چند صد بایت است. همین کوچک بودن Proof Size است که باعث سرعت این فناوری می شود.

  • Non-Interactive

در نسخه های ابتدایی پروتکل های دانش صفر، دو شخص ثابت کننده (Prover) و تایید کننده (Verifier) مجبور بودند چندین مرتبه یک فرایند را تکرار کنند و از طریق این تعامل، دسترسی به دانش را اثبات کنند؛ این مسئله، ویژگی تعاملی بودن را نشان می دهد. اما در SNARK ها که از دانش غیرتعاملی بهره می برند، گواه تنها متشکل از پیامی است که از اثبات کننده به تایید کننده ارسال می شود.

  • Arguments of Knowledge

حال به سراغ بخش پایانی سرواژه zk-SNARK می رویم. Zk-SNARKs عموما از لحاظ پردازشی، بی نقص در نظر گرفته می شوند؛ بدین معنی که یک اثبات کننده فریب کار، شانس بسیار کمی دارد تا بتواند سیستم را بدون داشتن اطلاعات (یا شاهد) فریب دهد. این ویژگی با عنوان بی نقص بودن شناخته شده و فرض را بر این می گذارد که ثابت کننده، قدرت پردازشی محدودی دارد. از لحاظ تئوری، یک اثبات کننده با داشتن قدرت پردازش کافی می تواند گواه های جعلی ایجاد کند. این یکی از دلایلی است که کامپیوترهای کوانتومی را به تهدیدی برای zk-SNARKs (و سیستم های بلاک چین) تبدیل می کند.

الگوریتم zk-STARK چیست؟

در سمت دیگر zk-STARK را داریم که مخفف Zero-Knowledge Scalable Transparent Argument of Knowledge است. هر دو الگوریتم مذکور، برای افزایش حریم خصوصی مورد استفاده قرار می گیرند، اما با هم تفاوت هایی دارند. مثلا با وجود آنکه پروژه هایی نظیر استارک ور (StarkWare) از استارک استفاده می کنند، این تکنولوژی جامعه ای بسیار کوچکتر از اسنارک دارد. در این فناوری، دو واژه مقیاس پذیری و شفافیت بسیار مهم است که در ادامه به آن ها اشاره می کنیم.

zk-STARK
  • Scalable

استارک به توسعه دهندگانش اجازه داده تا محاسبات و ذخیره داده ها را به صورت برون زنجیره ای انجام دهند. گواه های STARK به منظور تایید صحت محاسبات خارج از زنجیره، توسط سرویس های Off-Chain تولید می شوند. این ساز و کار موجب افزایش مقیاس پذیری می شود.

  • Transparent

برخلاف اسنارک، در zk-STARK خبری از تنظیمات مورد اعتماد (Trusted Setup) نیست. منظور از تنظیمات مورد اعتماد، فرایندی است که با هدف تولید پارامترهای استاندارد انجام می شود و پروتکل های رمزنگاری از آن پارامترها استفاده می کنند. این فرایند یک مرتبه صورت می گیرد و طی آن قطعه ای داده تولید می شود که با هر مرتبه اجرای پروتکل رمزنگاری، مورد استفاده قرار می گیرد. در اسنارک، به یک شخص مورد اعتماد نیاز است تا تنظیمات سیستم zk Proof را انجام دهد؛ اما در استارک ها با پارامترهای عمومی و تصادفی سر و کار داریم و همین امر شفافیت و ایمنی استارک ها را افزایش می دهد.

استارک ها برخلاف SNARK، تمرکز اصلی و ویژه ای روی توابع هش (Hash) دارند. همین مسئله بود که توانست برخی مزایا را در STARK پیاده کند که اسنارک فاقد آن ها بود. به طور کلی، استارک ها به این دلیل به وجود آمدند تا کاستی ها و معایب SNARK ها را برطرف کنند.

تاریخچه zk-SNARK‌ و zk-STARK

اسنارک از مفهوم دانش صفر گرفته شده است که نخستین بار در اواخر دهه ۱۹۸۰ معرفی شد. این فناوری که برای رفع مشکل ناشناس ماندن در بلاکچین بیت کوین به وجود آمد، اکنون در رمزارز زی کش (Zcash) مورد استفاده قرار گرفته است. در ژانویه سال ۲۰۱۲ (دی ۱۳۹۰)، پروفسور دانشگاه UC Berkeley با نام الساندرو کیه زا (Alessandro Chiesa) مقاله ای را با همکاری ران کانتی (Ran Canetti)، نیر بیتانسکی (Nir Bitansky) و ارن ترومر (Eran Tromer) منتشر کرد و در آن از اصطلاح zk-SNARK برای تعریف نوع جدیدی از گواه های دانش صفر استفاده کرد.

برای آگاهی از آغاز پیدایش zk-STARK باید به سال ۱۹۹۰ برگردیم؛ تحقیقات ابتدایی در مورد این فناوری به همان زمان برمی گردد. البته آن سیستم های ابتدایی عملی نبودند. سرانجام در سال ۲۰۱۸ الی بن ساسون (Eli Ben Sasson)، ایدو بنتوف (Iddo bentov)، ینون هورش (Yinon horesh) و مایکل ریابزف (Michael Ryabzev) اثر مشترک خود را با عنوان “Scalable, transparent, and post-quantum secure computational integrity” منتشر کردند. این اثر در نوع خود بی نظیر بود؛ چرا که ساختار رمزنگاری مستحکمی را نشان می داد که بسیار بهتر از آزمایش های معروف zk-SNARK در زی کش بود. این فناوری‌ هم ایمن تر از همتایان خود بود و هم پیاده سازی آسان تری داشت.

  • هدف از راه اندازی اسنارک (SNARK‌) و استارک (STARK) چه بود؟

بسیاری از افرادی که به دنبال حریم خصوصی هستند بر این باورند که این ویژگی مهم، بسیار فراتر از یک شاخصه بوده و حتی از آن به عنوان یک حق بنیادی بشر یاد می کنند. همین مسئله اهمیت فناوری های مبتنی بر دانش صفر را پررنگ می کند. به طور مثال می توان از zk-SNARK‌ ها به عنوان مکانیزم انتقال پول در حریم خصوصی مؤسسات استفاده کرد.

به طور مشابه با درآمیخته شدن zk-SNARK‌ ها با شبکه های اجتماعی، می توان مانع از فروش اطلاعات کاربران این شبکه ها به شرکت های تبلیغاتی شد. کاربران (به طور مثال موسسات اقتصادی) می توانند با بهره گیری از پلتفرم های تکنولوژی، به تعاملات مالی و دارایی خود به صورت محرمانه دست یابند و امکان اینکه به پروتکل های ارزهای دیجیتال حریم خصوصی مثل Zcash دسترسی داشته باشند نیز برایشان فراهم خواهد شد.

پس اگر بخواهیم به ایده و اهداف این تکنولوژی ها اشاره کنیم، باید پاسخ را در حریم شخصی جستجو کنیم. ارائه دهندگان استارک می خواستند ساز و کاری جدید را با رویکردی بسیار اساسی تر در مورد چگونگی ایجاد آزمون های دانش صفر انجام بدهند. آنچه که به نظر با اصول امنیتی در رمزارزها مغایرت دارد، در این سیستم جدید اعمال شد (عدم شفافیت)؛ اما در همان زمان، این تصمیمات پیچیدگی سیستم را کم کرد، پیاده سازی آن را آسان کرد و در عین حال امنیت را فدا نکرد؛ بلکه راه های جدیدی را برای امنیت بالاتر فراهم کرد.

اینگونه بود که محققان توانستند به کمک رمزنگاری هم ریختی (Homomorphic Encryption)، محاسبات چند جانبه امن (MPC) و آزمایش های تعاملی، این فناوری جدید را طراحی کنند.

به طور کلی هدف هر دو پروتکل کمک به حریم شخصی است؛ اما STARK با هدف بهینه سازی SNARK به وجود آمد. البته این به آن معنا نیست که استارک از اسنارک بهتر است. بهتر یا بدتر بودن یک فاکتور نسبی است. به ویژه آنکه zk-SNARK هم جامعه بزرگتری دارد و هم از محبوبیت بیشتری برخوردار است اما نمی توان با قطعیت آن را تایید و یا انکار کرد. در بخش های بعدی که این دو الگوریتم را با هم مقایسه کردیم، این مسئله بهتر مشخص می شود.

نحوه کارکرد zk-SNARK

هم اسنارک و هم استارک هر دو بر اساس Zero Knowledge Proof عمل می کنند. ساختار Zk-Snark ها با پارامترهایی گره خورده است که به دنبال سنجش اعتبار مجموعه ای از داده ها هستند. برای تولید این پارامترها نیاز به Trusted Setup داریم؛ اما اگر این پارامترها به درستی مدیریت نشوند، یک بازیگر مخرب در شبکه این امکان را دارد که تعداد نامحدودی توکن بومی را بدون اطلاع سایر افراد حاضر در شبکه، مینت کند.

با اینکه تنظیمات ابتدایی مورد اعتماد در پیاده سازی zk-SNARKs ضروری هستند، محققان به دنبال یافتن جایگزین های دیگری به منظور کاهش میزان اعتماد مورد نیاز در این فرآیند هستند. اگر کسی بتواند به ایجاد تصادفی پارامترها دسترسی پیدا کند، می تواند گواه های جعلی ایجاد کند که در نظر تایید‌ کننده معتبر به نظر بیایند.

zk-SNARK ها با مجموعه متمایزی از پارامترهای شبکه،‌ بر یکسری از توابع ریاضی تکیه می کنند. این توابع عمل محاسبات را به مدارهای حسابی (Arithmetic Circuits) تقسیم می کنند که مجموعه ورودی های جداگانه ای را دریافت می کنند. در نتیجه، استفاده از تکنیک های نسبتا متفاوت رمزنگاری مانند تعهدات هم ریختی (Homomorphic Commitment)، ارزیابی بی چون و چرای چند جمله ای ها (Blind Evaluation of Polynomials) و جفت منحنی های بیضوی با نگاشت های دوخطی (Bilinear Pairings of Elliptic Curves)، منجر به جدا شدن ارتباطات میان دو طرف تراکنش در یک شبکه رمزارزی می شود.

مثلا اگر آلیس و باب بخواهند در یک شبکه رمزارزی با هم تراکنش داشته باشند و به حریم خصوصی تمام و کمال دست پیدا کنند، نیاز به پنهان سازی این عناصر در تراکنش خواهند داشت.

  • فرستنده
  • گیرنده
  • میزان تراکنش
  • آدرس IP

استفاده از zk-SNARK هر ارتباط معناداری میان گیرنده، فرستنده و میزان تراکنش را کمرنگ می کند. همچنین می تواند با بهبود دهنده های حریم شخصی لایه شبکه مانند TOR یا ++Dandelion ترکیب شود. این کار موجب مخفی شدن لوکیشن آی پی (IP) کاربر خواهد شد.

تراکنش ها در بیشتر انواع رمزارزها از طریق بررسی شبکه اعتبارسنجی می شوند؛ یعنی باید شرایط خاصی برقرار شود و الزامات مشخصی وجود داشته باشد تا بتوان یک تراکنش را معتبر نامید. مهم است که فرستنده واقعا مبلغی را که قصد ارسال آن را دارد، در اختیار داشته باشد و با ارائه کلید خصوصی (Private Key) صحیح نشان دهد که وجوه برای اوست. فناوری zk-SNARK به فرستنده تراکنش اجازه می دهد که این کار را با دانش صفر انجام دهد؛‌ یعنی بدون آنکه میزان وجوه یا آدرس ها را افشا کند، ثابت کند که دارایی را در اختیار دارد و خودش مالک آن هاست. در طی فرایند تراکنش، اسنارک ها اطلاعات مورد نیاز برای اثبات را به معادله تبدیل می کنند. در چنین بستری، این معادله بدون افشای هرگونه اطلاعاتی حل می شود.

تصویر زیر تفاوت رمزنگاری بین اسنارک ها و استارک ها را نشان می دهد. همانطور که مشخص است، SNARK از زوج های منحنی بیضوی استفاده می کند؛ در حالی که STARK با توابع هش سر و کار دارد.

مقایسه zk-SNARK با دیگر پروتکل های حریم خصوصی

نام zk-SNARK ها با زی کش گره خورده است. حال سوالی که پیش می آید این است که فناوری اسنارک و Zcash تا چه حد قوی هستند؟ هر کدام از پروتکل های حریم خصوصی، از یک استراتژی متفاوت برای مخفی کردن اطلاعات تراکنش استفاده می کنند.

همانطور که در مورد Zcash گفتیم، این رمزارز از zk-SNARK استفاده می کند. اما پروتکل رقیب زی کش یعنی مونرو (Monero)، از یک فناوری به نام امضاهای حلقوی (Ring Signatures)  استفاده می کند تا هویت امضاکنندگان دیجیتال را مخفی نگه دارد. همچنین رمزارز PIVX از پروتکل Zero Coin استفاده می کند؛ یک پروتکل حریم خصوصی که به عنوان افزونه ای برای پروتکل بیت کوین طراحی شده است تا به ناشناس تراکنش ها در این شبکه کمک کند. هرچند این پروتکل اکنون با بیت کوین سازگاری ندارد.

هرکدام از این تکنولوژی ها طرفداران خود را دارند؛ اما با این همه، اینطور به نظر می رسد که افراد بی طرف zk-SNARKs را گزینه ای بهتر می دانند. البته نباید اینطور تصور کرد که زی کش با تکیه بر اسنارک، کاملا بی عیب و نقص است. Zcash با یک عیب بالقوه متولد شد. تمام بلوک های ایجاد شده برای چند سال اول شامل ۲۰ درصد “مالیات” هستند که به طور خودکار به بنیانگذاران این رمزارز تعلق می گیرد. این مسئله با نام “مالیات بنیانگذار” شناخته می شود.

علاوه بر این، به دلیل ماهیت zk-SNARK، اثبات شده‌ است که “اگر بنیانگذاران این رمزارز با هم تبانی کنند، می توانند تعداد نامحدودی از توکن ها را بدون اطلاع سایرین بدست آورند. این به این دلیل است که در حال حاضر هیچ راهی برای دانستن میزان دقیق Zcash وجود ندارد.”

ورود اسنارک به دنیای رمز ارزها

به جز Zcash در رمزارزهای دیگری نیز از فناوری zk-SNARK استفاده شده است. دو نمونه از مهمترین این موارد را در ادامه با هم مرور می کنیم.

  • بیت کوین پرایوت (Bitcoin Private)

در پاسخ به مالیات بنیانگذار و با توجه به ریسک این امر، گروهی از افراد فورکی از Zcash را با نام Zclassic معرفی کردند. توسعه دهندگان هم تحت یک پروژه بازسازی، نام Zclassic را به Bitcoin Private تغییر دادند. Bitcoin Private از بلاک چین اصلی بیت کوین استفاده می کند و برخی از به روز رسانی ها و تغییرات از جمله پیاده سازی zk-SNARK را نیز شامل می شود.

  • اتریوم (Ethereum)

زمانی که اتریوم (ETH) وارد فاز متروپلیس شد، zk-SNARK را به بلاکچین (Blockchain) خود اضافه کرد. هرچند در حال حاضر zk-SNARK برای همه تراکنش های اتریوم استفاده نمی شود و فقط یک ابزار در جعبه ابزار است. اگر اتریوم بتواند این تکنولوژی را برای استفاده های گسترده تر پیاده سازی کند، همه‌ تراکنش های آن به طور یکسان، محرمانه خواهند بود.

ویژگی‌ الگوریتم های دانش صفر SNARK و STARK

با توضیحاتی که در مورد ساز و کار این دو تکنولوژی اثبات دانش صفر بیان کردیم، تا حدودی با ویژگی های آن ها هم آشنا شدیم. از آنجا که این دو فناوری از دانش صفر (ZKP) استفاده می کنند، می توان ویژگی های Zero-Knowledge را برای آن ها نیز بیان کرد. از جمله این موارد می توان به تمامیت (Completeness) و صحت (Soundness) اشاره کرد. جدول زیر ویژگی های این دو فناوری را به صورت مقایسه ای به خوبی نشان می دهد.

ویژگی هااسنارک (SNARK)استارک (STARK)
فناوریرمزنگاری منحنی بیضویتوابع هش
نیاز به تنظیمات مورد اعتمادداردندارد
اندازه گواهکوچکتر از استارکبسیار بزرگتر از اسنارک
پیچیدگی اثبات کننده و تایید کنندهکمزیاد
هزینه گس تایید روی اتریومپایینبالا
مقاومت در برابر حملات کامپیوترهای کوانتومیاحتمال حمله کامپیوترهای کوانتومی وجود دارد؛ چرا که اسنارک ها از جفت کلیدهای عمومی و خصوصی استفاده می کنند.بله
مقیاس پذیریکمتر از zk-STARKبیشتر از zk-SNARK
اندازه تخمینی برای ۱ تراکنشتراکنش: ۲۰۰ بایت، کلید: ۵۰ مگابایت۴۵ کیلوبایت
اندازه تخمینی برا ۱۰ هزار تراکنشتراکنش:‌۲۰۰ بایت، کلید: ۵۰۰ گیگابایت۱۳۵ کیلوبایت

دو فناوری مذکور بر مبنای گواه دانش صفر عمل می کنند؛ پس جزء راهکارهای لایه دو (Layer 2) هستند که به دنبال مقیاس پذیری بلاکچین اتریوم هستند. همچنین به طور ویژه کاربرد فناوری های استارک و اسنارک، در افزایش حریم خصوصی خلاصه می شود.

مزایا و معایب اسنارک (SNARK) و استارک (STARK)

در این قسمت، نگاهی به مزایا و معایب zk-SNARK‌ و zk-STARK‌ می اندازیم تا دیدگاه بهتری نسبت به این دو فناوری داشته باشیم.

مزایای SNARK

  • توان عملیاتی بالا

توان عملیاتی بالا در پی کاهش پردازش روی شبکه اتریوم، افزایش پیدا می کند. در نتیجه ازدحام در بلاکچین اصلی کمتر، تراکنش ها سریع تر و متعاقب آن هزینه های گس (GAS) هم کمتر می شود.

  • ابعاد کوچکتر گواه

گواه‌های SNARK به دلیل اندازه متوسطی که دارند، در زنجیره اصلی ساده تر تایید می شوند. در اتریوم این مسئله منجر به کاهش کارمزد برای تایید تراکنش های برون زنجیره ای می شود. اتفاقی که خود به کم شدن هزینه های رول آپ (Rollup) منتهی می شود.

  • ایمنی

روال های امنیتی رمزنگاری که در zk-SNARK ها به کار گرفته می شوند، دلیل اصلی امنیت بالای رول آپ های دانش صفر (ZK Rollup) در مقایسه با سایر پروژه های مقیاس پذیری هستند. گواه zk-SNARK به لحاظ محاسباتی و پردازشی بی نقص است و نمی توان به صورت تصادفی به آن دست یافت؛‌ به این ترتیب تایید کنندگان گمراه و رفتارهای بدخواهانه را به چالش می کشد و اجازه نمی دهد به سادگی دست به تخریب اکوسیستم بزنند.

معایب SNARK

  • مشکلات مربوط به تنظیمات مورد اعتماد

این بزرگترین ایرادی است که می توان به zk-SNARK ها گرفت. در طول این مقاله بارها به این مورد اشاره کردیم و گفتیم که این پارامترها به صورت خصوصی باید ایجاد شوند؛ پارامترهایی که امکان ایجاد ارتباط خصوصی میان تایید کننده و ثابت کننده را فراهم می کنند. مشکل اینجاست که وجود یک بازیگر مخرب در شبکه، می تواند منجر به تولید گواه اثبات اعتبار (Validity Proof) نادرست شود. دقت کنید این امر با آنچه که در مورد بی نقص بودن اسنارک ها به لحاظ محاسباتی گفتیم، متفاوت است.

  • احتمال قرار گرفتن در معرض حملات کامپیوترهای کوانتومی

اسنارک ها بر اساس منحنی های بیضوی عمل می کنند تا بتوانند گواه های اثبات اعتبار را تولید کنند. درست است که رمزنگاری منحنی بیضوی (ECC) ایمن است، اما محاسبات کوانتومی می تواند در برابر معماری امنیتی این رمزنگاری ها پیروز شود.

SNARK vs STARK

مزایای STARK

  • عدم نیاز به تنظیمات قابل اعتماد

استارک ها در این مورد، نقطه مقابل SNARK هستند؛ چرا که به تنظیمات تصادفی عمومی (Publicly Randomness) نیاز دارند و دیگر خبری از Trusted Setup‌ در آن ها نیست. این مسئله منجر به افزایش ایمنی استارک ها می شود.

  • ویژگی های مقیاس پذیری

 استارک ها (STARK) در مقایسه با اسنارک ها (SNARK) می توانند به سرعت محاسبه و تایید شوند.

  • توان عملیاتی حداکثری

استارک ها هم مثل اسنارک ها می توانند با فراهم کردن محاسبات برون زنجیره ای قابل اعتماد و ایمن، حداکثر توان عملیاتی را به کار بگیرند.

  • تضامین امنیتی پیشرفته

استفاده از هش های مقاوم در برابر برخورد (Collision Resistance) امنیت استارک ها را بالا می برد. منظور از Collision Resistance عدم وجود تناظر میان ورودی و خروجی تابع هش است؛ به این معنا که نمی توان دو ورودی را با خروجی یکسان پیدا کرد.

معایب STARK

  • اندازه های بزرگتر گواه

تا اینجا که مزایای استارک ها را بررسی کردیم، به نظر بهتر از SNARK بودند. اما مسئله مهم این است که در zk-STARK گواه ها اندازه های بزرگتری دارند. این مسئله باعث می شود که تایید گواه های استارک در اتریوم طولانی تر و در نتیجه‌ گران تر باشد.

  • پذیرش کمتر

از وقتی که zk-SNARK ها نخستین بار در بلاکچین به کار گرفته شدند، سهم بازار بیشتری نسبت به zk-STARK ها به دست آوردند. محیط توسعه و ابزارهای اسنارک بر اساس گواه های اثبات دانش صفر بزرگتر است. همچنین zk-SNARK ها به شکل عمده در رول آپ های zk مورد استفاده قرار می گیرند. در سمت مقابل، zk-STARK ها پذیرش کمتری دارند. توسعه دهندگان هم ممکن است هنگام ایجاد پروژه های ZK، با ابزارها و پشتیبانی های کمتری مواجه شوند.

در انتها

zk-SNARK یکی از تکنولوژی های اثبات دانش صفر (Zero Knowledge Proof یا به اختصار ZKP) به معنای دانش صفر مختصر غیرتعاملی است. zk-STARK نوع دیگری از فناوری های مبتنی بر ZKP است که به معنای دانش صفر مقیاس پذیر و شفاف است. دانش صفر به معنای اثبات یک مسئله بدون افشای اطلاعات است. یعنی ثابت کننده باید به تایید کننده موضوعی را ثابت کند و این کار را بدون ارائه هیچ اطلاعاتی انجام دهد.

این دو فناوری هر دو بر مبنای دانش صفر عمل می کنند اما تفاوت هایی دارند. مهمترین تفاوت این است که اسنارک ها نیاز به تنظیمات مورد اعتماد دارند و در برابر حملات کامپیوترهای کوانتومی آسیب پذیر هستند؛‌ اما استارک ها به چنین تنظیماتی نیاز ندارند و نسبت به حملات کامپیوترهای کوانتومی مقاوم هستند. همچنین مقیاس پذیری zk-STARK ها بیشتر از zk–SNARK هاست.

در حال حاضر zk-SNARK ها محبوبیت و پذیرش بیشتری نسبت به zk-STARK ها دارند. یکی از دلایل این امر قدمت بیشتر اسنارک ها و البته پیچیدگی کم آن هاست. با این حال، zk-STARK ها را می توان آینده فناوری های مبتنی بر دانش صفر دانست. بسیاری از افراد معتقدند که استارک ها می توانند به مرور زمان راه خود را پیدا کنند و به محبوبیت و مقبولیت قابل توجهی دست پیدا کنند.

ادامه مطلب

آموزش

کیف پول توکن پاکت (Token Pocket)

کیف پول توکن پاکت (Token Pocket) یکی از کیف پول های مالتی کوین و غیر حضانتی (Non-Custodial) است و قابلیت هایی نظیر استیکینگ، دیفای، بریج و مدیریت NFT نیز دارد.

منتشر شده

در

کیف پول توکن پاکت (Token Pocket)

همانطور که برای حفظ و نگهداری هر وسیله ای نیاز به ابزاری است، برای نگهداری و امنیت رمزارزها نیز نیاز به ابزار مخصوصی داریم. کیف پول های دیجیتال ابزاری هستند که برای همین کاربرد طراحی شده اند و به صورت کیف پول گرم (نرم افزاری) و سرد (سخت افزاری) عرضه می شوند. یکی از گام های اولیه پس از مطالعه و کسب دانش، انتخاب و نصب یک کیف پول دیجیتال معتبر است. کیف پول توکن پاکت یکی از همین موارد است.

با توجه به این موضوع که انتخاب کیف پول مناسب و امن در بین ولت های موجود می تواند کاری دشوار باشد، تصمیم گرفتیم در این مطلب به معرفی و بررسی کیف پول توکن پاکت (Token Pocket) بپردازیم تا با امکانات، مزایا و معایب آن آشنا شویم.

کیف پول توکن پاکت در ابتدا با حمایت از بلاکچین ایاس (EOS) در اکتبر سال ۲۰۱۸ شروع به کار کرد. ولی پس از آن مرزهای خود را گسترش داد تا اکوسیستم ها و بلاکچین های بیشتری را پشتیبانی کند.

کیف پول توکن پاکت یک وَلت‌ غیرمتمرکز و متن باز است و در دسته کیف پول های نرم افزاری (Hot Wallet) قرار می گیرد و جزء کیف پول اچ دی (HD Wallet) است. این کیف پول با ظاهری ساده طراحی شده و بستری را فراهم کرده است که استفاده از آن آسان باشد و در نسخه اندروید و iOS و همچنین به صورت افزونه کروم (Chrome Extension) در دسترس است. (البته توکن پاکت کیف سخت افزاری هم به نام [KeyPal] نیز دارد)

کیف پول اچ دی (HD Wallet) یا Hierarchical Deterministic یک کیف پول رمز ارزی است که از ساختار سلسله مراتبی درخت گونه برای تولید کلیدهای خصوصی و عمومی توسط یک جفت مستر کی (Master Key) یا شاه کلید استفاده می کند. کیف پول های اچ دی (HD) امنیت بالایی دارند، اما محافظت از عبارت بازیابی ۱۲ یا ۲۴ کلمه ای تولید شده، تعیین کننده میزان امنیت این نوع از ولت هاست.

توکن پاکت از بلاکچین های مطرح و پرکاربرد بی ان بی چین (BNB Chain)، اتریوم (Ethereum)، بیت کوین (Bitcoin)، ترون (Tron)، سولانا (Solana)، شبکه فانتوم (Fantom Network)، پولکادات (Polkadot)، شبکه کور (Core Network) و… پشتیبانی می کند. البته توکن پاکت از شبکه های کمتر شناخته شده مانند لینیر فاینانس (Linear Finance) و… نیز پشتیبانی می کند.

این کیف پول خدماتی بیشتر از یک کیف پول معمولی را به کاربران خود ارائه می دهد. می توان آن را به عنوان یک جعبه ابزار کاربردی برای بلاکچین ها نامگذاری کرد.

شما برای دسترسی به dAppstore این کیف پول می توانید به آسانی، تنها با کلیک بر روی گزینه Discover اقدام کنید. در قسمت بالا با وارد کردن آدرس dApp مورد نظر، به اطلاعات مورد نیاز خود دسترسی پیدا کنید. همچنین در کیف پول توکن پاکت شما قادر هستید تا فعالیت های بنیادی در یک مجموعه بلاکچین را انجام دهید. به طور معمول این فعالیت ها شامل رای گیری درون شبکه ای برای مدیریت پروکسی ها منابع در نظر گرفته می شود.

در ماه های اخیر توکن پاکت بستری برای مبادلات ارزی را نیز در این پلتفرم ارائه داده است. کاربران اکنون به راحتی می توانند ارزهای پشتیبانی شده در این کیف پول را با یکدیگر مبادله یا سواپ (SWAP) کنند. با قرار دادن یک بستر مبادلاتی درون شبکه ای دیگر کاربران برای مبادله نیازی به انتقال دارایی های خود به یک صرافی‌ ارز دیجیتال را ندارند.

شما در این کیف پول قادر هستید تا از طریق صرافی های غیر متمرکز (DEX) مانند یونی سواپ (Uniswap)، پنکیک سواپ (Pancakeswap)، ژوپیتر (Jupiter)، بایسواپ (Biswap) و … به مبادله رمز ارزهای مورد نظر خود بپردازید. با دسترسی آسان و امنیت قابل توجه این سیستم نیازی به نگرانی برای دزدیده شدن دارایی ها و ارزهای خود ندارید.

Your secure crypto wallet to explore blockchain

Your secure crypto wallet to explore blockchain

توکن پاکت یک کیف پول غیر حضانتی (Non-Custodial) محسوب می شود. به این معناست که کد امنیتی یا عبارت بازیابی (Seed Phrase) شما را در سیستم خود نگه داری نخواهد کرد. در مقابل شما به عنوان یک کاربر، مسئولیت کامل کلمات کلیدی و امورات مربوط به کیف پول خود را در اختیار خواهید داشت. اکنون این سوال شاید برای شما پیش آمده که، اگر توکن پاکت کنترلی بر روی کلمات امنیتی شما ندارد پس چگونه سیستم امنیتی کل پلتفرم را مدیریت می کند؟

در جواب این سوال می توان گفته که کیف پول توکن پاکت سه نوع لایه امنیتی برای این مسئله در نظر گرفته است. این لایه ها عبارتند از:

  • کلمات امنیتی و ریکاوری به صورت محلی یا در جایی که شما انتخاب می کنید ذخیره می شود
  • اطلاعات بسیار مهم به شکل ایزوله شده در محلی خاص نگه داری می شوند
  • برای ورود به حساب کاربری کیف پول از چندین روش استفاده می کند. این روش ها عبارتند از، تشخیص چهره، اثر انگشت و تعیین یک گذر واژه

ساخت حساب کاربری در توکن پاکت (Token Pocket)

پس از دانلود اپلیکیشن توکن پاکت، برای ساخت کیف پول طبق مراحل زیر عمل کنید.

  • اپلیکیشن Token Pocket را باز کنید، روی گزینه [No account] کلیک کنید. اگر برای انتقال از یک کیف پول دیگر به توکن پاکت استفاده می کنید و عبارات بازیابی دارید، گزینه [I have an account] را انتخاب کنید.
  • شما می توانید از گزینه های اچ دی ولت [HD Wallet]، چند امضایی [MultiSig Wallet] و در صورت داشتن کیف پول سخت افزاری [KeyPal]، بسته به نوع کابری خودتان استفاده کنید. همچنین می توانید با انتخاب تنها یک شبکه نیز کیف پول خود را بسازید. بعد از انتخاب نوع ولت و یا شبکه مورد نظر بر روی [Create Wallet] کلیک کنید.
  • در مرحله بعدی با انتخاب نام [Set Wallet name] سپس تعیین کلمه عبور [Password] با بیش از ۸ رقم و تکرار آن با زدن تیک توافق [Terms of Service and Privacy] و زدن [Creat Wallet] به مرحله بعدی می رویم و با زدن [Understood] به صفحه بعد منتقل می شویم.
  •  وارد صفحه [Backup Secret Recovery Phrase] شوید و سپس با زدن سه تیک دانستن اهمیت داشتن این کلمات با زدن گزینه [Generate Mnemonic] ۱۲ کلمه بازیابی نمایش داده می شود.
“عبارت بازیابی (Seed Phrase) تنها کلید بازیابی رمز ارزهای شماست. اگر کسی عبارت بازیابی شما را به دست بیاورد، می تواند به کیف پول شما دسترسی داشته باشد و دارایی های آن را سرقت کند. طبیعتا اگر کلید بازیابی خود را فراموش کنید، دسترسی به کیف پول و دارایی های خود را برای همیشه از دست می دهید. در نتیجه، بسیار مهم است که عبارت بازیابی خود را از خطرات آنلاین و آفلاین حفظ کنید.”
  • در این مرحله عبارت ۱۲ کلمه ایِ بازیابی برای شما به نمایش در می آید. این عبارات را به ترتیب شماره یادداشت کنید، سعی کنید این عبارت را در مکانی امن نگه دارید و روی [Completed Backup, Verify it] کلیک کنید.
  •  در این مرحله عبارت بازیابی را در محل مورد نظر به ترتیب شماره که یادداشت کردید پُر کنید و سپس روی [Confirm] کلیک کنید. ولت شما ساخته شده است و می توانید دارایی های خود را به آن منتقل کنید. 

واریز دارایی ها به کیف پول توکن پاکت (Token Pocket)

برای واریز کوین یا توکن به کیف پول توکن پاکت طبق مراحل زیر عمل کنید.

  • اپلیکیشن وکن پاکت (Token Pocket) را باز کنید، دارایی مورد نظر که قصد انتقال آن به کیف پول را دارید در صفحه [Assets] انتخاب کنید. (به عنوان مثال دریافت SOL از طریق شبکه سولانا (Solana) را در نظر بگیرید)
  • بر روی گزینه [Receive] کلیک کنید.

۳. در این مرحله باید آدرس ولت را کپی کرده (می توانید روی [Copy] یا [Scan QR code] کلیک کنید و یا آن را به اشتراک [Share] بگذارید) و سپس آدرس کپی شده را در قسمت آدرس دریافت کننده در صفحه برداشت صرافی‌ یا کیف پول‌ مبدا جای گذاری کنید.

TokenPocket 03
۰۳
TokenPocket 02
۰۲
TokenPocket 01
۰۱
  • توکن یا کوین مورد نظر بسته به شبکه بلاکچینی و دریافت تاییدیه ها به کیف پولتان واریز خواهد شد.

برداشت دارایی ها از کیف پول توکن پاکت (Token Pocket)

برای برداشت دارایی ها از کیف پول توکن پاکت باید طبق مراحل زیر پیش بروید.

  •  اپلیکیشن توکن پاکت را باز کنید، رمزارزی را که قصد انتقال آن را دارید در صفحه [Assets] انتخاب کنید. (به عنوان مثال برداشت SOL در شبکه‌ سولانا را در نظر بگیرید)
  • روی گزینه [Transfer] در پایین صفحه کلیک کنید.
  • برای انتقال از گزینه [Transfer] از طریق آدرسی که کپی کرده اید، اگر آدرسی را ذخیره کرده اید به وسیله آدرس گزینه [Address Book] و برای انتقال به روش اسکن QR کد گزینه [QR Code] را انتخاب کنید.
TokenPocket 004
۰۰۴
TokenPocket 003
۰۰۳
TokenPocket 002
۰۰۲
TokenPocket 001
۰۰۱
  • در این مرحله باید در قسمت [Receiving address] آدرس مقصد و در بخش [Amount] مقدار دارایی که قصد انتقال آن را دارید، وارد کنید. سپس هزینه انتقال به شما نمایش داده می شود. در قسمت [Advanced] هم گزینه شناسه تگ (Memo) را در صورت لزوم می توانید وارد کنید. بعد از انجام تمام این مراحل بر روی دکمه‌ [Confirm] کلیک کنید. پس از بررسی اطلاعات انتقال، روی [Transfer] کلیک کنید، رمز عبور را وارد کنید و روی [Confirm] کلیک کنید.
  • در پایان دارایی شما به آدرس مقصد منتقل می شود.

قابلیت های کیف پول توکن پاکت (Token Pocket) مزایا و معایب

ولت Token Pocket امکان سواپ کردن توکن‌ ها در شبکه های مختلف را برای کاربران مهیا می کند. علاوه بر آن امکان خرید و فروش توکن در بلاکچین های پرکاربرد مانند اتریوم و بی ان بی چین وجود دارد. البته مانند سایر کیف پول ها خرید یا فروش توکن توسط ولت توکن پاکت توصیه نمی شود، زیرا خرید و فروش دارایی در کیف پول ها مشمول کارمزدهای بالایی می باشد. بنابراین بهتر است برای این کار از صرافی ها استفاده شود.

از قابلیت‌ های جالب توکن پاکت حالت Bridge می باشد که در صورتی که کاربر قصد انتقال توکنی مانند USDT بین دو بلاکچین متفاوت مثل اتریوم و بی ان بی چین را داشته باشد، مورد استفاده قرار می گیرد. شایان ذکر است استفاده از این قابلیت صرفه اقتصادی ندارد و کاربران برای استفاده از Bridge باید کارمزدهای بالایی پرداخت کنند.

Exchange & Transact Easily

Exchange & Transact Easily
Exchange & Transact Easily

یکی از محصولاتی که در وب سایت کیف پول توکن پاکت معرفی شده است، صرافی غیرمتمرکز (DEX) و مارکت پلیس توکن های غیر مثلی (NFT) به نام ترانزیت (Trasit) می باشد که امکان خرید و فروش رمزارز را مهیا می کند.

در ولت موبایلی توکن پاکت با استفاده از قسمت Discovery، کاربران می توانند به dAppstore در توکن پاکت دسترسی پیدا کنند. این ابزار به کاربران امکان دسترسی به dApp هایی را می دهد که بر روی تمام بلاکچین های پشتیبانی شده توسط توکن پاکت ساخته شده اند. اگر به دنبال یک dApp خاص هستید، تنها کاری که باید انجام دهید این است که در نوار آدرس، لینک وب سایت dApp را وارد کنید.

A DApp Store

A DApp Store
A DApp Store

در کیف پول توکن پاکت مانند سایر ولت ها امکان استیکینگ (Staking) وجود دارد. در کنار استیکینگ امکان نگهداری از NFT ها نیز برای کاربر مهیا شده است.

از معایب این ولت می توان به شبکه های پشتیبانی شده کمتر نسبت به کیف پول های محبوب مانند تراست ولت (Trust Wallet) اشاره کرد. از دیگر نکات منفی استفاده از ولت های جدیدتر مانند توکن پاکت، عدم اعتماد کاربران است. چون کاربران ارز دیجیتال معمولا ترجیح می دهند از کیف پول های شناخته شده و معتبر استفاده کنند.

امنیت کیف پول توکن پاکت (Token Pocket)

کیف پول توکن پاکت، ولتی غیر حضانتی می باشد. این به این معنا است که توکن پاکت هیچ دخالتی در حفظ و نگهداری رمز عبور یا عبارت بازیابی کاربر ندارد. بنابراین دسترسی‌ به این اطلاعات خصوصی و امنیتی ندارد. با توجه به این موضوع در صورت فراموشی یا گم شدن عبارت بازیابی امکان دسترسی به ولت توسط کاربر وجود ندارد.

Security as it should be

Security as it should be

علاوه بر این توکن پاکت از امکان انجام تراکنش چند امضایی بهره می برد که امنیت تراکنش ها را افزایش می دهد. همچنین از تشخیص چهره و اثر انگشت بهره می برد و کاربران می توانند برای امنیت بیشتر قابلیت احراز هویت دو مرحله ای (۲FA) را در اپلیکیشن خود فعال کنند.

کیف پول چند امضایی (Multi-sig)، روش دیگری برای حفاظت از عبارت بازیابی است. برای تایید تراکنش در این نوع کیف پول ها، وجود تمام امضاها لازم است. برای مثال، می توانید یک کیف پول با ۲ یا ۳ امضا ایجاد کنید. برای دسترسی به دارایی های این کیف پول، حداقل به ۲ امضا نیاز است. با واگذاری مسئولیت نگهداری عبارت بازیابی به افراد مورد اعتماد، می توانید ریسک های امنیتی را به حداقل برسانید.

در انتها

با توجه به توضیحاتی که ارائه شد، کیف پول توکن پاکت امکانات و قابلیت های خاص و منحصربه فردی نسبت به مابقی ولت ها ندارد و می توان برای نگهداری دارایی های دیجیتال از سایر ولت ها نیز استفاده کرد. این تصمیم کاملا سلیقه ای است و بستگی به کاربر و نیازهایش دارد.

کیف پول توکن پاکت (Token Pocket) یکی از کیف پول های مالتی کوین است که می توانید رمز ارزهای مختلفی مانند بیت کوین، اتریوم، سولانا، ترون و … را در آن نگهداری و مبادله کنید. این کیف پول غیرحضانتی و بر اساس نسل سوم وب (Web 3.0) توسعه داده شده است و کنترل کلید خصوصی اش در اختیار کاربر است؛ و قابلیت هایی نظیر استیکینگ، دیفای، بریج و مدیریت NFT نیز دارد.

ولی برای پاسخ به این سوال که آیا این ولت مناسب است یا خیر؟ باید این ولت را دانلود کرده و با حفظ موارد ایمنی از آن استفاده کنید. خوشبختانه با توسعه و رشد تکنولوژی بلاکچین کیف پول های زیادی در دسترس هستند و کاربران بسته به نیازشان می توانند از آن ها استفاده کنند.

اطلاعات

YouTube
Telegram
Twitter
Website
Forum
Medium
GitHub
Discord

دانلود اپلیکیشن

کافه بازار
Chrome web store
Google Play Store
App Store Download

امتیازهای امنیتی

بنیادی۸۲
امنیت سایبری۸۳
عملیاتی۷۸
اجتماع۷۸.۵

ادامه مطلب

عضویت در خبرنامه

تبلیغات

برترین ها