بلاکتوپیا

راهکار لایه دو (Layer 2) بلاکچین چیست؟

بلاکچین های لایه ۲ پروتکل هایی هستند که روی بلاکچین های لایه ۱ (مثل بیت کوین و اتریوم) قرار می گیرند. این پروتکل ها به منظور بهبود مقیاس پذیری، امنیت و سایر ضعف های بلاکچین های زیربنایی طراحی شده اند.

منتشر شده

2 سال پیش

در

مرداد 24, 1402

توسط

روکو (Rocco)

بلاکچین به عنوان یکی از کاربردی ترین فناوری های عصر حاضر مزایای بسیاری دارد. با این حال یکی از مشکلات آن، مقیاس پذیری و سرعت پایین تراکنش در اکثر بلاکچین های لایه ۱ است. راهکارهای لایه دو یا Layer 2 به دنبال رفع این مشکل هستند. بلاکچین های لایه ۲ پروتکل هایی هستند که روی بلاکچین های لایه ۱ (مثل بیت کوین و اتریوم) قرار می گیرند. این پروتکل ها به منظور بهبود مقیاس پذیری، امنیت و سایر ضعف های بلاکچین های زیربنایی طراحی شده اند.

راهکارهای لایه دو (L2) بلاکچین چیست؟

تکنولوژی بلاکچین خدمات فوق العاده ای ارائه می کند؛ تمرکززدایی (Decentralization)، مبادله بدون نیاز به اعتماد، سطوح بالای امنیت و ثبت پیام های غیر قابل تغییر. با این حال، یکی از اساسی ترین مشکلات بسیاری از شبکه های بلاکچینی، مقیاس پذیری آن ها است. مشکلات مقیاس پذیری زمانی به وجود می آیند که میزان داده هایی که از طریق بلاک چین عبور می کنند، به دلیل ظرفیت های ناکافی شبکه با محدودیت مواجه می شوند.

در یک حالت ایده آل، یک بلاکچین می تواند تعداد بی نهایت تراکنش در ثانیه را انجام دهد که به آن توان عملیاتی یا به اختصار TPS گفته می شود. با این وجود، هم اکنون TPS بیت کوین (Bitcoin)، ۵.۳۰ و اتریوم (Ethereum) ۱۱.۱ است. این در حالی است که شبکه پرداخت الکترونیکی ویزا (VISA) که متمرکز است، حدودا می تواند ۲۰۰۰ تراکنش را در هر ثانیه پردازش کند. تفاوت در سطح تمرکززدایی و حفظ حریم خصوصی است که بیت کوین و سایر بلاک چین ها را از شبکه های متمرکز متمایز می کند.

برای جایگزینی یک سیستم متمرکز مانند ویزا، به زمان و قدرت پردازش زیادی نیاز است. در شبکه های غیر متمرکز هر تراکنش باید توسط شبکه ای از کامپیوترها تایید، استخراج، توزیع و اعتبارسنجی شود. همین مسئله باعث می شود که زمان و سرعت پردازش کمتر از شبکه های متمرکز شود.

برای حل این مشکلات، توسعه دهندگان بلاکچین در تلاش هستند تا دامنه آنچه که یک شبکه بلاکچینی می تواند انجام دهد را بهینه کنند. این بدان معناست که جا برای تراکنش های بیشتر باز می شود و زمان پردازش تراکنش ها سریع تر می شود. یکی از راهکارهای مقیاس پذیری، بلاکچین های لایه ۲ یا آنچه با نام راهکارهای لایه ۲ (Layer 2) می شناسیم، هستند.

لایه ۲ بلاکچین مجموعه ای از راهکارهای ایجاد شده در خارج از شبکه بلاکچین اصلی به منظور افزایش مقیاس پذیری و کارایی یک شبکه است. ویژگی یکسان راه حل های لایه ۲ این است که این راه حل ها، بیشتر کارها را از زنجیره خارج می کند. این راهکارها در پی رفع چالش هایی هستند که در حال حاضر شبکه های فعلی با آن ها مواجه است؛ یعنی سرعت، مقیاس پذیری و مصرف بالای انرژی.

به کارگیری راهکارهای لایه دو (L2) باعث می شود حجم زیادی از بار شبکه اصلی یا همان لایه اول به لایه دوم منتقل شود. با این کار لایه اول کماکان امنیت شبکه را تامین می کند و لایه دوم سرعت و مقیاس پذیری شبکه را بهبود می دهد.

نحوه کارکرد راهکارهای لایه ۲ (L2)

لایه دوم به فریم ورک (Framework) یا پروتکل ثانویه ای اشاره دارد که در بستر بلاکچین اصلی قرار می گیرد. این بلاکچین های لایه دوم در واقع یک فریم ورک ثانویه ایجاد می کنند تا تراکنش ها و پردازش ها، مستقل و خارج از زنجیره اصلی پردازش شود. به همین دلیل، به این تکنیک ها راهکارهای خارج از زنجیره (Off-chain solutions) هم گفته می شود.

مهمترین مزیت استفاده از راهکارهای آفچین این است که نیازی به تغییر ساختار در زنجیره اصلی نیست؛ چون لایه دوم به صورت یک لایه خارجی در بستر لایه اصلی قرار می گیرد. به عبارت دیگر، بخش بزرگی از کاری که باید توسط شبکه اصلی انجام شود به لایه دوم منتقل می شود. بنابراین در حالیکه زنجیره اصلی امنیت را تامین می کند، لایه دوم توان عملیاتی بالایی را ارائه می دهد که امکان پردازش تراکنش های بیشتری را فراهم می کند.

به صورت کلی پروتکل های لایه دوم از دو جزء تشکیل شده اند؛ شبکه + قرارداد هوشمند. شبکه مسئول پردازش تراکنش ها است. قرارداد روی بلاکچین اصلی قرار دارد و پیوندی را بین لایه یک و لایه دوم برقرار می کند. این قرارداد مسئول حل اختلافات است و وضعیت اجماع را منتقل می کند.

پروتکل لایه دوم محلی است که تراکنش ها و محاسبات در آن سریع تر اجرا می شوند. ممکن است نحوه دستیابی به این عملکرد در هر نوع راهکار متفاوت باشد. با این حال، یک مخرج مشترک بین هر پروتکل لایه ۲ وجود دارد؛ وقتی به دنبال تسویه در زنجیره پایه هستید، لایه ۲ باید نوعی اثبات رمزنگاری و قابل تایید را برای زنجیره بلوکی در مورد درستی تغییر حالت پیشنهادی، به صورت پیشاپیش (مثل رولاپ های اثبات دانش صفر – ZKP) یا برگشت پذیر (مانند رولاپ های آپتیمیستیک) ارائه کند.

به همین ترتیب، نحوه پیاده سازی قرارداد هوشمند لایه اصلی در پروتکل های مختلف متفاوت است، اما عملکرد اصلی آن ها همیشه به صورت زیر است.

نگهداری و آزادسازی دارایی های منتقل شده به لایه ۲
دریافت نوعی اثبات از سمت لایه ۲، اعتبارسنجی آن، حل اختلافات و سپس نهایی سازی تراکنش

مفهوم اثبات در لایه دوم ها، برای تامین امنیت زنجیره اصلی حیاتی است. در دنیای واقعی اثبات شکل های مختلفی دارد؛ مثلا اثر انگشت روی اشیاء یا ثبت تصویر هنگام ارتکاب جرم نمونه هایی از مدارک اثبات کننده هستند. اثبات رمزنگاری شده هم به شکلی مشابه عمل می کند. اثبات چیزی با رمزنگاری، ضمانتی عینی، قابل تایید و ضد دستکاری می دهد و به ما می گوید که یک چیز مشخص، درست است؛ بنابراین اگر اثبات درست کار کند، تضمین می کند که صحیح است.

مثلا در مورد کانال های پرداخت، امضاهای رمزنگاری روی تراکنش ها قطعیت مورد نیاز برای حل هر گونه اختلافی را به ارمغان می آورند. هر راهکار لایه دومی از نوعی اثبات رمزنگاری شده برای حل اختلافات در زنجیره اصلی استفاده می کند. شناخته شده ترین و پرکاربردترین روش اثبات در راهکارهای لایه دوم، تکنیک اثبات با دانش صفر (Zero-knowledge Proof) است.

پیاده سازی راهکارهای لایه دوم هنوز در مراحل ابتدایی خود است و بسیاری از المان های پروتکل های لایه ۲ هنوز در حال آزمایش هستند و کارایی آن ها مشخص نیست. پس بخشی از اطلاعات ما صرفا داده هایی تئوری‌‌ هستند.

راهکارهای لایه ۲ در شبکه بیت کوین

اساسا شبکه بیت کوین به دلیل محدودیت هایی که دارد کمتر از هر شبکه دیگری دستخوش تغییر و تحولات شده است. بیت کوین برخلاف شبکه اتریوم کار پردازش دیتا را انجام نمی دهد و صرفا به ذخیره دیتا می پردازد؛ در نتیجه در این سال ها نیاز کمتری برای استفاده از راهکارهای لایه ۲ در آن احساس شده است.

یکی از معدود راهکارهای لایه دومی که برای بیت کوین ارائه شد با نام شبکه لایتنینگ (Lightning Network) شناخته می شود. شبکه لایتنینگ بر اساس کانال های وضعیت یا State channels کار می کند. در این شبکه، عملیات بلاکچین در خارج از شبکه اصلی انجام می شود و در انتها به زنجیره اصلی یا همان لایه اول ارسال می شوند. شبکه لایتنینگ در واقع راهکار لایه دومی است که بالای شبکه بیت کوین قرار می گیرد. این لایه با اجرای سریع تراکنش ها بین گره ها، به فرآیند پرداخت شبکه بیت کوین سرعت بیشتری می دهد.

راهکارهای لایه دو در شبکه اتریوم

شبکه اتریوم در سال ۲۰۱۳ توسط ویتالیک بوترین ایجاد شد. مشکل اصلی اتریوم مقیاس پذیری پایین آن است که باعث شده تراکنش های کمی در ثانیه انجام شود و هزینه گس (Gas) شبکه به شدت بالا برود. اتریوم با بروز رسانی مرج (Merge) و مهاجرت از گواه اثبات کار (PoW) به گواه اثبات سهام (PoS) در تلاش است در درجه اول مقیاس پذیری،‌ توان عملیاتی و امنیت شبکه عمومی اتریوم را بهبود خواهد بخشد.

این موضوع همچنین به معنای این است که مصرف انرژی توسط شبکه اتریوم را تقریبا ۹۹.۹۵٪ کاهش می دهد! اما تا زمانی که نقشه راه اتریوم تکمیل شود و به مقیاس پذیری مد نظر برسد، می توان از راهکارهای لایه ۲ بهره برد.

layer 2 is a separate blockchain that extends Ethereum

راهکارهای لایه ۱ یا ON-CHAIN برای استقرار در شبکه لایه ۱ اتریوم پیاده سازی شده اند. این راهکارها در خود زنجیره بلوکی کار می کنند. از راهکارهای اصلی لایه ۱ می توان به شاردینگ (Sharding) و اثبات سهام (که طی بروز رسانی مرج انجام شد) اشاره کرد. در واقع اتریوم مقیاس پذیری را از طریق این راهکارهای لایه ۱ انجام می دهد.

از سوی دیگر، لایه دوم ها راهکارهایی هستند که در خارج از زنجیره اصلی و بالای آن کار می کنند. به آن ها راهکارهای لایه دو یا OFF-CHAIN گفته می شود. با افزایش محبوبیت اتریوم، اپلیکیشن های غیرمتمرکز (dApps) و کاربران بیشتری به اکوسیستم اتریوم پیوستند. این موضوع باعث ازدحام شبکه شد؛ زیرا نودها نمی توانند تراکنش های بسیار زیاد را پردازش کنند، که منجر به هزینه های غیرعادی و بالای گس فی شد. به همین دلیل است که به راهکارهای لایه ۲ نیاز داریم.

آینده اتریوم در دستان راه حل های لایه ۲: رهایی از کندی و کارمزدهای بالا!

ون اک (VanEck)، یک موسسه مالی بزرگ مستقر در نیویورک، دیدگاه هایی را درباره راه حل های لایه ۲ (L2) اتریوم (Ethereum) به اشتراک گذاشته است. این شرکت ارزشی یک تریلیون دلاری را برای L2 ها پیش بینی می کند و توان آن ها برای عملکرد بهتر از اتریوم را عنوان می نماید.

فناوری های L2 مانند زد کی رول آپ ZK rollups (Zero-knowledge rollups) و رول آپ های آپتیمیستیک (Optimistic rollups) با پردازش تراکنش ها خارج از بلاکچین اصلی، مشکل مقیاس پذیری را حل می کنند. این امر می تواند آن ها را قادر سازد تا با توجه به محدودیت های تراکنش بلاکچین اصلی، از نظر درآمدزایی از اتریوم پیشی بگیرند.

با وجود چشم انداز مثبت برای راه حل های لایه ۲، ون اک همچنان نسبت به اکثر توکن های L2 محتاط است. ون اک استدلال می کند این توکن ها به عنوان ارز اصلی در اکوسیستم خود کاربرد ندارند. با این حال، ظهور رول آپ هایی که به برنامه های کاربردی خاص مانند شبکه های اجتماعی خدمات می دهند را مناسب می خواند. ون اک، آپتیمیزم (OP)، آربیتروم (ARB) و چند مورد دیگر را به عنوان L2 های پیشرو معرفی می کند و موفقیت آن ها را به اکوسیستم های پویا و توزیع های راهبردی توکن های اصلی خود نسبت می دهد.

ون اک بر نقش ایردراپ ها در موفقیت L2 ها تاکید زیادی دارد

بر اساس گزارش ون اک، آربیتروم و آپتیمیزم (Optimism) به عنوان برترین ها در فضای L2 ها ظهور کرده اند. در واقع، توسعه اکوسیستم های جذاب برای موفقیت آن ها بسیار مهم بوده است. این دستاوردها با استفاده موثر از ایر‌دراپ ها که توجه زیادی را از جامعه رمزارزها به خود جلب کرده است، همسو هستند. داده های دیفای لاما (DefiLlama) نشان می دهد آربیتروم (Arbitrum) با $۳.325b میلیارد دلار در رتبه پنجم کل ارزش قفل شده (TVL) قرار دارد و آپتیمیزم (Optimism) با $۱.006b میلیارد دلار در جایگاه ششم قرار دارد.

ون اک موفقیت L2 ها را با استفاده از معیارهای مختلف از جمله هزینه تراکنش و تجربه کاربری، ارزیابی می کند. ون اک همچنین مفروضات اعتماد، اندازه اکوسیستم و تجربه توسعه دهنده را در نظر می گیرد. این معیارها به ارزیابی رشد و پذیرش L2 ها کمک می کنند.

ETF های اتریوم چه تأثیری می گذارند؟

تشدید یا تسهیل فشارهای نظارتی همچنان بر بازار ارزهای دیجیتال تأثیر می گذارد. اخیراً، کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تصمیم خود را در مورد درخواست صندوق قابل معامله در بورس (ETF) اتریوم ون اک به تعویق انداخت. این تاخیر که مهلت صدور حکم را تا ۲۳ مه ۲۰۲۴ تمدید می کند، نشان دهنده تشدید فشارهای نظارتی است. در واقع، تردید SEC به ما می گوید نا امنی های زیادی در مورد درخواست های ETF مبتنی بر اتریوم است.

در همین حال، ویتالیک بوترین، هم بنیانگذار اتریوم، دوباره به مفهوم راه حل های لایه ۳ (L3) پرداخت. او تاکید کرد برای کارآمد بودن رویکرد لایه بندی، لایه های مختلف باید اهداف متمایز داشته باشند.

راهکارهای لایه ۲ اتریوم کدامند؟

راهکارهای لایه ۲ در یک دسته بندی کلی به موارد زیر تقسیم بندی می شوند.

رول آپ ها (Rollups)
1. رول آپ های آپتیمیستیک (Optimistic rollups)
2. زد کی رول آپ ZK rollups (Zero-knowledge rollups)
پلاسما (Plasma)
کانال های وضعیت (State Channels)
ساید چین ها (Sidechains)
ولیدیوم (Validium)
راهکارهای ترکیبی (Hybrid solutions)

رول آپ ها (Rollups)

رول آپ ها را می توان جدیدترین راهکارهای لایه ۲ (L2) دانست. رول آپ ها چندین تراکنش های را جمع آوری میک نند و پس از فشرده کردن این تراکنش ها آن ها را درون یک بلاک قرار می دهند. دو نوع رول آپ وجود دارد؛ Zk rollups و Optimistic.

رول آپ های آپتیمیستیک (Optimistic rollups)

رولاپ های آپتیمیستیک اجرای قرارداد هوشمند خارج از زنجیره را امکانپذیر می کنند، بدون اینکه نیاز باشد هر تراکنش در کل شبکه منتشر شود. رول آپ های آپتیمیستیک، امنیت خود را از لایه اول اتریوم می گیرند، اما همه تراکنش ها در نهایت در اتریوم تسویه می شوند. رول آپ های آپتیمیستیک یک ماشین مجازی سازگار با EVM به نام (Optimistic Virtual Machine) را اجرا می کنند که امکان اجرای قراردادهای هوشمند را به همان شکلی که در اتریوم است فراهم می کند. این موضوع برای قراردادهای هوشمند بسیار مهم است؛ زیرا باعث می شود قابلیت ترکیب پذیری و سازگاری آن ها حفظ شود. از مهمترین پروژه هایی که در حال کار روی رول آپ های آپتیمیستیک است، می توان به آربیتروم (Arbitrum) و اوپی مین نت (OP Mainnet) اشاره کرد.

رول آپ های ZK (Zero-Knowledge Rollups)

رول آپ های دانش صفر از تکنولوژی اثبات با دانش صفر (ZK-proofs) برای تایید اعتبار چندین دسته تراکنش استفاده می کنند و سپس خلاصه ای از تاییدیه را برای زنجیره اصلی می فرستند. اثبات با دانش صفر امکان می دهد که یک طرف (اثبات کننده) به طرف دیگر (تایید‌ کننده) اثبات کند که یک گزاره درست است، بدون اینکه اطلاعاتی در مورد اجزای گزاره فاش کند.

این راهکار می تواند برای بهبود حریم خصوصی در یک بلاکچین استفاده شود؛ زیرا اجازه می دهد تا تراکنش ها بدون افشای اطلاعات حساس تراکنش تایید شوند. از پروژه های ZK-rollups باید به استارک ویر استارک نت (Starkware StarkNet)، پالیگان هرمز (Polygon Hermez)، زد کی سینک (ZKSync) اشاه کرد.

پلاسما (Plasma)

پلاسما یک راه حل لایه ۲ است که توسط جوزف پون و ویتالیک بوترین ارائه شده است. این راهکار با استفاده از قدرت درخت مرکل (Merkle Tree) و قراردادهای هوشمند، نسخه های کوچکتری از زنجیره اتریوم را می سازد و ارتباط این زنجیره را با زنجیره اصلی میسر می کند. به این زنجیره های کوچکتر، زنجیر کودک یا زنجیره پلاسما گفته می شود و زنجیره اتریوم زنجیره مادر نامیده می شود.

زنجیرهای کوچکتر خود نیز می توانند زنجیره های کوچکتری بسازند و ساختاری شبیه درخت ایجاد کنند. ارسال معاملات از زنجیره مادر به زنجیره های کودک باعث می شود بار زیادی از روی دوش زنجیره مادر برداشته شود؛ در نتیجه معاملات سریع و ارزان تر انجام شوند.

این زنجیرهای کوچک به طور دوره ای با زنجیره اصلی تعامل دارند؛ یعنی در بازه های زمانی مشخص، اطلاعات تراکنش ها را به زنجیره اصلی منتقل می کنند. همچنین اختلافات را حل می کنند و نودهای متقلب را از طریق فرایند Fraud Proofs معرفی می کنند.

اگرچه راهکار پلاسما هزینه و مقدار داده های موجود در زنجیره اصلی را کاهش می دهد و با سایر راه حل‌های مقیاس‌ پذیری لایه یک مانند شاردینگ سازگار است، اما ممکن است برای انتقال دارایی شما زمانی بیش از دو هفته لازم داشته باشد و در کل تجربه کاربری ضعیفی ارائه می دهد. این راهکار توسط پروژه های پالیگان (Polygon)، Gazelle ،Leap DAO و شبکه OMG اجرا می شود.

کانال‌های وضعیت (State Channels)

از کانال های وضعیت به عنوان یکی از اولین راهکارهای لایه دوم نام می برند. ایده کانال های وضعیت را می توان برگرفته از کانال های پرداخت دانست که سال هاست وجود دارند. این کانال ها تراکنش های متعددی را در خارج از زنجیره انجام می دهند، در حالی که فقط دو تراکنش ابتدایی و انتهایی را به زنجیره اصلی ارسال می کنند.

به عنوان مثال در نظر بگیرید که آلیس سرویس اینترنت خود را به باب می فروشد و قرار است از او به ازای هر مگابایت ۱۰ سنت پول بگیرد. آن ها می توانند به جای ایجاد یک تراکنش در زنجیره اصلی برای هر پرداخت، از یک استیت چنل (State Channels) استفاده کنند.

در ابتدا، باب مقداری اتریوم را در یک قرارداد هوشمند قفل می کند تا این معامله شروع شود. سپس او یک پیام خارج از زنجیره ای را تایید می کند که می گوید او ۱۰ سنت به آلیس پرداخت کرده است. باب بعدا پیام دیگری را امضا می کند که می گوید او ۲۰ سنت پرداخت کرده است. این فرایند می تواند تا زمانی که آن ها معامله خود را قطع کنند، ادامه یابد.

به طور مثال وقتی مقدار پرداختی به ۱ دلار رسید، آلیس تصمیم می گیرد پول را نقد کند. در آن زمان او پیام خود را این بار به زنجیره اصلی می فرستد. قرارداد هوشمند پس از دیدن تایید هردوی آن ها، مبلغ ۱۱ دلار به آلیس پرداخت می کند و باقیمانده پول را به باب برمی گرداند. به این ترتیب تنها دو تراکنش در زنجیره اصلی ثبت می شود. از مثال های این راهکار هم باید به شبکه لایتنینگ بیت کوین و Connext، Celer و Perun اشاره کرد.

زنجیره های جانبی (Sidechains)

زنجیره های جانبی یا سایدچین ها در واقع بلاکچین مستقلی هستند که به بلاکچین اصلی وصل شده اند. تراکنش ها در این بلاکچین موازی، اما مستقل انجام می شوند و به شکل یک تراکنش به بلاکچین اصلی افزوده می شوند. سایدچین ها در کنار زنجیره اصلی قرار دارند و با آن ارتباط برقرار می کنند. همچنین قابلیت همکاری، از طریق ماشین مجازی اتریوم (EVM) انجام می شود.

سایدچین ها بیشتر ترکیبی از راهکارهای لایه های دو (L2) و لایه یک (L1) به حساب می آیند. راهکارهای لایه دو برای برقراری امنیت به زنجیره اصلی متکی هستند اما سایدچین ها اینگونه نیستند؛ زیرا دارای ویژگی های امنیتی خاص خود هستند. همچنین از مکانیزم های اجماع خاص خود برای پردازش تراکنش ها استفاده می کند. به همین دلیل برخی از افراد می گویند سایدچین ها راهکار لایه ۲ محسوب نمی شوند. در واقع سایدچین ها به عنوان یک بلاکچین جداگانه فعالیت می کنند و ساز و کارهای اجماع خاص خود را دارند.

اگر می خواهید دارایی خود را بین زنجیره ها جابجا کنید، به یک قرارداد هوشمند در اتریوم نیاز دارید. شما دارایی های خود را در یک قرارداد هوشمند می گذارید و آن ها را در زنجیره جانبی قرار می دهید و اگر لازم باشد دارایی ها را از زنجیره جانبی به زنجیره اصلی منتقل کنید، باید عکس این عمل را انجام می دهید.

در حالی که این زنجیره ها به طور قابل توجهی هزینه معاملات را کاهش می دهند، اما به مکانیزم اجماع و نودهای خود اعتماد می کنند. این امر نگرانی های امنیتی را ایجاد می کند؛ زیرا آن ها امتحان خود را پس نداده اند و به اندازه اتریوم غیرمتمرکز نیستند.

از آنجایی که اپراتورهای سایدچین ها قدرت ایجاد بلوک های جدید را دارند، اگر بخواهند می توانند تولید بلوک جدید را نیز متوقف کنند و این یکی از معایب این راهکارها است. علاوه بر این، سایدچین ها به اپراتورها این قدرت را می دهند تا از برداشت وجوه کاربران جلوگیری کنند. از برجسته ترین نمونه های زنجیره های جانبی xDai، پالیگان، POA Network و Skale هستند.

ولیدیوم (Validium)

ولیدیوم یک راه حل لایه ۲ است که در آن اعتبار تمام معاملات با استفاده از تکنولوژی اثبات با دانش صفر و به صورت خارج زنجیره بررسی می شود. این موضوع مانع از سرقت وجوه موجود می شود؛ زیرا مجوز هر تراکنش از یک حساب کاربری خاص باید توسط همان کاربر داده شود. البته برخلاف پلاسما برای جلوگیری از تقلب از اثبات دانش صفر استفاده می کند.

در واقع ساز و کار Validium شباهت زیادی به zkRollup دارد، تنها تفاوت در این است که در دسترس بودن داده ها در zkRollup روی زنجیره است، در حالی که Validium آن را خارج از زنجیره نگه می دارد. این به Validium اجازه می دهد تا توان عملیاتی خود را به میزان قابل توجهی افزایش دهد، اما این کار می تواند یک نقطه ضعف بزرگ باشد؛ زیرا در این صورت اپراتورهای پروژه های اجرا شده با ولیدیوم می توانند سرمایه کاربران را مسدود کنند. در حال حاضر StarkWare، لوپرینگ و Matterlabs یکی از پروژه های معروفی است که با استفاده از راهکار ولیدیوم اجرایی شده است.

راه حل های ترکیبی (Hybrid solutions)

وقتی پروژه ای از ترکیبی از راهکارهای لایه دوم استفاده می کند، به آن راهکار Hybrid گفته می شود. معروف ترین پروژه ای که این راه را در پیش گرفته سلر (Celer) است. سلر رویکردی کاملا متفاوتی نسبت به دیگر پروژه ها دارد. این پروژه از ترکیبی از کانال های وضعیت، سایدچین و رول آپ استفاده می کند.

در انتها

بلاکچین های لایه ۲ پروتکل هایی هستند که روی بلاکچین های لایه ۱ (مثل بیت کوین و اتریوم) قرار می گیرند و هدفشان بهبود مقیاس پذیری، امنیت و سایر ضعف های بلاکچین های زیربنایی است. از راهکارهای لایه دوم می توان به ولیدیوم، ساید چین ها، کانال های وضعیت، پلاسما و رول آپ ها اشاره کرد. اتریوم، میزبان تعداد زیادی پروژه و کاربر در اکوسیستم خود است که به دلیل شلوغی و سرعت پایین، نیازمند راهکارهایی برای تخلیه بار شبکه اصلی است. راه حلی موسوم به راهکارهای لایه ۲ اتریوم به همین منظور پدید آمده اند. لایه دوم های اتریوم را می توان به چند نوع با رویکردهای مختلف دسته بندی کرد. آربیتروم، آپتیمیزم، ZKsync، لوپرینگ (Loopring)، پالیگان و استارک نت از معروف ترین پروتکل های لایه دوم اتریوم هستند و شبکه لایتینگ معروفترین پروتکل لایه دوم برای بیت کوین است.

Source: ethereum.org

Source: coingape.com

مطالب مرتبط:Bitcoin blockchain ethereum Layer 2 Lightning network Off-chain solutions Optimistic rollups Plasma rollups Scalability Scaling VanEck Zero-knowledge rollups Zk rollups اتریوم بلاکتوپیا بلاکچین بلاگ بیت کوین پلاسما راهکارهای لایه ۲ رمز ارزها رول آپ ها رول آپ های آپتیمیستیک زد کی رول آپ شبکه لایتنینگ لایه 2 مقیاس پذیری ویژه

تا بعدی

شبکه اسکیل (SKALE Network) و توکن SKL

از دست نده

چگونه یک دامنه بیت کوین خریداری کنیم؟ ثبت دامنه‌ با پسوند btc.

برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

برای ارسال نظر باید وارد شوید ورود

یک پاسخ بگذارید
لغو پاسخ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.

اخبار

استارک ور (StarkWare) تأیید کل تاریخچه بلاکچین با ۱ مگابایت حجم ممکن ساخت!

شرکت StarkWare فناوری جدیدی اعلام کرده که «تصدیق بلوک‌های بلاک‌چین بیت‌کوین از ابتدای پیدایش تا حال» را در قالب یک پرُف (proof) تقریباً ۱ مگابایتی ممکن می‌کند، البته نه به معنی دانلود کل تاریخچه تراکنش‌ها، بلکه فقط هِدِر بلوک‌ها.

منتشر شده

5 ماه پیش

در

شهریور 21, 1404

توسط

روکو (Rocco)

شرکت استارک‌ور (StarkWare) که در زمینه فناوری پیشرفته دانش صفر (Zero-Knowledge یا ZK) تخصص دارد، از یک دستاورد بزرگ رونمایی کرده است که می‌تواند اساس تعامل کاربران با شبکه بیت‌کوین را دگرگون کند. این شرکت موفق به ساخت یک اثبات تأیید (Verification Proof) مبتنی بر دانش صفر از کل بلاکچین بیت‌کوین شده است که به طرز شگفت‌انگیزی سبک بوده و به راحتی بر روی دستگاه‌های موبایل قابل اجراست. این نوآوری به هر کاربری اجازه می‌دهد تا به طور مستقل و بدون نیاز به سخت‌افزارهای گران‌قیمت، تاریخچه بیت‌کوین را اعتبارسنجی کند.

این اثبات که توسط استارک‌ور توسعه داده شده، تنها ۱ مگابایت حجم دارد. این در حالی است که حجم کامل بلاکچین بیت‌کوین (Bitcoin) در حال حاضر از مرز ۶۸۰ گیگابایت فراتر رفته است. به گفته عبدالحمید بختا (Abdelhamid Bakhta)، مدیر اکوسیستم در استارک‌ور، این تکنولوژی به کاربران امکان می‌دهد تا تراکنش‌ها را در کمتر از ۱۰۰ میلی‌ثانیه تأیید کنند. این پیشرفت، تحقق مدرن ایده‌ای است که برای اولین بار توسط ساتوشی ناکاموتو در وایت‌پیپر بیت‌کوین تحت عنوان تأیید پرداخت ساده شده (SPV) مطرح شد و اکنون موانع فنی و مالی را برای میلیون‌ها کاربر از میان برمی‌دارد.

An illustrated model of SPV outlined in Satoshi’s Bitcoin whitepaper. Source: Nakamoto Institute

روش اثبات با دانش صفر (Zero Knowledge Proof) چیست؟

چگونه ۶۸۰ گیگابایت داده در ۱ مگابایت فشرده می‌شود؟

راز این فشرده‌سازی خارق‌العاده در محتوای اثبات نهفته است. این فایل ۱ مگابایتی، تاریخچه کامل و جزئیات تمام تراکنش‌ها را در خود جای نداده است؛ بلکه شامل تمام هدرهای بلاک (Block Headers) از اولین بلاک شبکه (بلاک جنسیس) تا به امروز است. هر هدر بلاک مانند یک شناسنامه برای آن بلاک عمل می‌کند و حاوی اطلاعات کلیدی زیر است:

شماره نسخه (Version Number): نسخه نرم‌افزار بیت‌کوین که برای استخراج بلاک استفاده شده است.
ارجاع به بلاک قبلی (Previous Block Reference): پیوندی رمزنگاری‌شده که زنجیره بلاک‌ها را به هم متصل می‌کند.
برچسب زمانی (Timestamp): زمان تقریبی ایجاد بلاک.
اندازه بلاک (Block Size): حجم بلاک.
نانس (Nonce): عدد تصادفی که ماینرها برای حل معمای محاسباتی و افزودن بلاک به دفتر کل، آن را پیدا می‌کنند.

با در اختیار داشتن زنجیره‌ای از این هدرها، یک کاربر می‌تواند به طور مستقل و با اطمینان بالا، صحت و اعتبار کل تاریخچه شبکه را بدون نیاز به دانلود صدها گیگابایت داده، بررسی کند.

The number of Bitcoin nodes has been steadily rising since 2015. Source: Coin Dance — Bitcoin Nodes

این دستاورد در زمانی ارائه می‌شود که جامعه بیت‌کوین درگیر یکی از مهم‌ترین بحث‌های داخلی خود، یعنی چالش حفظ تمرکززدایی (Decentralization) در مقابل رشد روزافزون حجم بلاکچین است. یکی از ارزش‌های بنیادین بیت‌کوین این است که اجرای یک نود کامل (Full Node) برای هر کسی با یک کامپیوتر شخصی معمولی امکان‌پذیر باشد. این دسترسی آسان، تضمین‌کننده امنیت و مکانیزم اجماع شبکه است که توسط هزاران اپراتور نود مستقل در سراسر جهان اجرا می‌شود.

با این حال، ظهور پدیده‌هایی مانند اُردینالز و اینسکریپشن‌ها که امکان ذخیره‌سازی داده‌های غیرپولی (مانند تصاویر و متن) را روی بلاکچین (Blockchain) فراهم می‌کنند، این اصل را به چالش کشیده‌اند. منتقدان معتقدند این روند باعث «پف‌کردن» بلاکچین شده و با افزایش سرسام‌آور حجم دفتر کل توزیع شده (DLT)، نیازمندی‌های سخت‌افزاری برای اجرای نود را بالا می‌برد. اگر اجرای نود بیش از حد گران شود، شبکه به سمت تمرکزگرایی پیش خواهد رفت و تنها شرکت‌های بزرگ و مراکز داده توانایی مشارکت در آن را خواهند داشت که این امر کاملاً با فلسفه وجودی بیت‌کوین در تضاد است.

The breakdown of different implementations of the Bitcoin node software. Source Coin Dance

به‌روزرسانی Bitcoin Core و طغیان جامعه

این تنش با اعلام برنامه‌های مربوط به به‌روزرسانی آینده نرم‌افزار Bitcoin Core 30 که برای انتشار در ماه اکتبر برنامه‌ریزی شده، به نقطه جوش خود رسیده است. توسعه‌دهندگان Bitcoin Core (که نرم‌افزار مورد استفاده حدود ۸۰٪ از نودهای شبکه است) قصد دارند محدودیت OP_Return را حذف کنند. این قابلیت در حال حاضر حجم داده‌های غیرپولی قابل جاسازی در تراکنش‌ها را به ۸۰ بایت محدود می‌کند که برای ذخیره اکثر محتواهای چندرسانه‌ای امروزی بسیار ناچیز است.

این تصمیم پیشنهادی، موجی از مخالفت را برانگیخته و باعث یک جهش تاریخی در استفاده از Bitcoin Knots شده است. Bitcoin Knots یک نرم‌افزار جایگزین برای نود بیت‌کوین است که قابلیت‌های شخصی‌سازی بیشتری را به اپراتورها می‌دهد؛ از جمله این امکان که خودشان برای میزان داده‌های OP_Return که مایل به ذخیره و بازنشر آن هستند، محدودیت تعیین کنند. آمارها نشان می‌دهد سهم بازار نودهای Knots از حدود ۱٪ در پایان سال ۲۰۲۴، با یک رشد تقریباً عمودی، به نزدیک ۲۰٪ در سال ۲۰۲۵ رسیده است که نشان‌دهنده واکنش شدید بخشی از جامعه به مسیر پیش روی توسعه بیت‌کوین است. در این میان، راهکار استارک‌ور می‌تواند فارغ از این جدال‌ها، قدرت تأیید مستقل را به دست تک‌تک کاربران بازگرداند.

Source: cointelegraph.com

ادامه مطلب

آموزش

تقویم اقتصادی (Economic Calendar) چیست و چگونه از آن استفاده کنیم؟

منتشر شده

5 ماه پیش

در

شهریور 21, 1404

توسط

روکو (Rocco)

تقویم اقتصادی (Economic Calendar) چیست و چگونه از آن استفاده کنیم؟

اگر معامله‌گر یا فعال بازارهای مالی باشید، حتما تجربه کرده‌اید که یک خبر اقتصادی می‌تواند ظرف چند دقیقه بازار را زیر و رو کند. مثلا اعلام نرخ بیکاری آمریکا یا تصمیم فدرال رزرو درباره نرخ بهره کافی است تا قیمت دلار، طلا یا حتی بیت کوین نوسان شدیدی پیدا کند. در چنین شرایطی، دانستن زمان دقیق این رویدادها می‌تواند مرز میان یک معامله سودآور یا پشیمان‌کننده باشد.

اینجاست که تقویم اقتصادی به عنوان یک ابزار به کمک شما می‌آید. ابزاری که تمام اتفاقات مهم اقتصادی و مالی جهان را در یک جدول زمانی مشخص نمایش می‌دهد و به شما کمک می‌کند همیشه چند قدم جلوتر از بازار باشید. اگر می‌خواهید بدانید تقویم اقتصادی دقیقا چیست، چه اجزایی دارد و چطور باید از آن استفاده کنید، این مطلب را از دست ندهید.

۹ ابزار برای معامله گری در بازار فارکس که هر معامله گر باید داشته باشد

تقویم اقتصادی (Economic Calendar) چیست؟

یک لیست زمان‌بندی‌شده از اعلامیه‌های اقتصادی، داده‌های کلان، سخنرانی‌های مقامات مالی و انتشار شاخص‌های اقتصادی مثل نرخ بهره، تورم، بیکاری، تولید ناخالص داخلی و … است. علاوه بر این معمولاً زمان بیانیه های بانک مرکزی، سخنرانی های سیاست گذاران پولی و انتخابات را فهرست می کند.

بیشتر تقویم های اقتصادی منتشر شده شامل نوع داده مثل نرخ بیکاری، نتیجه قبلی که منتشر شده بود و انتظارات اجماع بازار برای نتیجه آتی می شوند. باید توجه داشت که نوع انتشار به طور کلی بسته به اینکه چه تاثیری می تواند داشته باشد؛ بصورت زیاد، متوسط، کم یا بدون تاثیر، کد گذاری می شود.

برای مثال، تصور کنید بانک مرکزی اروپا (ECB) قرار است درباره نرخ بهره (Interest Rate) جلسه برگزار کند. این تصمیم می‌تواند ارزش یورو را به شدت تحت تاثیر قرار دهد. اگر شما معامله‌گر بازار فارکس باشید و این تاریخ را ندانید، ممکن است در میانه یک معامله ناگهان با نوسانی شدید روبه‌رو شوید و فرصت مدیریت آن را از دست بدهید. اما وقتی به تقویم اقتصادی نگاه می‌کنید، می‌بینید که این رویداد دقیقا چه روز و ساعتی اتفاق می‌افتد و می‌توانید از قبل برایش برنامه‌ریزی کنید.

تقویم اقتصادی نه فقط برای معامله‌گران حرفه‌ای، بلکه برای هر فردی که در بازارهای مالی فعالیت می‌کند (از بورس و فارکس گرفته تا ارزهای دیجیتال) یک ابزار ضروری است. حتی سرمایه‌گذاران بلندمدت هم با نگاه به این تقویم می‌توانند تصمیم‌های دقیق‌تری برای مدیریت پرتفوی خود بگیرند.

اگر انتشار داده اقتصادی تأثیر کمی داشته باشد، آنگاه جفت ارز حرکتی نداشته و یا واکنشی جزیی نسبت به نتیجه از خود نشان خواهد داد. اما اگر در رویدادی با تأثیر متوسط، نتیجه نهایی با چیزی که انتظار می رفت خیلی تفاوت داشته باشد، باعث می شود جفت ارز به میزان بیشتری تغییر کند. زمانی که انتشار داده ها به طور قابل توجهی بیشتر یا کمتر از نتیجه مورد انتظار بازار باشند، به خصوص زمانی که صحبت از داده هایی با تأثیر بالا باشد، جفت ارز مرتبط تمایل بیشتری به حرکت دارد و بازار نوسانات قابل توجهی را در این فرآیند تجربه می کند.

چرا تقویم اقتصادی مهم است؟

تقویم اقتصادی مانند یک نقشه راه است که مسیر حرکت بازارها را روشن‌تر می‌کند و شما را از غافلگیری‌های ناگهانی نجات می‌دهد. به این ترتیب شما می‌توانید تصمیمات معاملاتی خودتان را بر پایه اطلاعات موثق بگیرید.
انتشار داده‌های اقتصادی می‌تواند باعث نوسانات شدید در بازارهای مالی شود. برای مثال، اگر نرخ تورم بالاتر از حد انتظار اعلام شود، سرمایه‌گذاران انتظار افزایش نرخ بهره خواهند داشت و همین موضوع می‌تواند بازار سهام یا ارزهای دیجیتال را تحت تاثیر قرار دهد.
بدون تقویم اقتصادی، بسیاری از تصمیم‌ها بر اساس حدس و گمان گرفته می‌شود. معامله‌گرانی که فقط با تحلیل تکنیکال کار می‌کنند، ممکن است در لحظه انتشار یک خبر بزرگ، گرفتار نوسانات غیرمنتظره بازار شوند. در حالی‌که کسی که تقویم اقتصادی را دنبال می‌کند، می‌داند چه زمانی باید محتاط‌تر باشد یا حتی برای شکار فرصت‌های جدید آماده شود.
یکی از مهم‌ترین مزیت‌های تقویم اقتصادی، مدیریت ریسک است. اگر قبل از انتشار یک داده مهم پوزیشن باز دارید، می‌توانید حجم معاملات خود را کاهش دهید، حد ضرر تنظیم کنید یا حتی معامله را ببندید تا از ضررهای سنگین جلوگیری شود.
استفاده از تقویم اقتصادی به شما امکان می‌دهد استراتژی‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت خود را بر اساس داده‌های واقعی طراحی کنید. به این ترتیب، معاملات شما نظم بیشتری پیدا می‌کند و احتمال موفقیت بالاتر می‌رود.
بسیاری از ضررها به دلیل تصمیمات عجولانه و احساسی اتفاق می‌افتد. وقتی بدانید چه چیزی در راه است، آرامش بیشتری خواهید داشت و کمتر اسیر ترس یا طمع می‌شوید.

اجزای اصلی یک تقویم اقتصادی

وقتی وارد یک تقویم اقتصادی مثل Trading Economics یا Investing.com می‌شوید، در نگاه اول ممکن است جدول شلوغی ببینید که پر از عدد و کلمه است. اما اگر بدانید هر ستون چه معنایی دارد، کار با آن بسیار ساده خواهد شد. در ادامه تک‌تک اجزای اصلی این جدول که از وب‌سایت تریدینگ اکونومیکس آورده شده را توضیح می‌دهیم.

Economic Calendar — All events, interest rate, prices & inflation, labour market, GDP growth, foreign trade, government, business confidence, consumer sentiment, housing market.

در قسمت بالای جدول بخشی برای فیلتر کردن نتایج آورده شده است. گزینه «Recent» فیلتری برای نشان دادن رویدادهای اخیر است و فقط موارد نزدیک به زمان فعلی را نشان می‌دهد. اگر می‌خواهید مثلا رویدادهای اقتصادی چند ماه دیگر را ببینید کافی است این فیلتر را تغییر دهید.

با استفاده از گزینه «Impact» شما می‌توانید این رویدادهای اقتصادی را بر اساس سطح اهمیت آن ها دسته‌بندی کنید. تریدینگ اکونومیکس سه دسته‌بندی دارد. رویدادهای یک ستاره، دو ستاره و سه ستاره که طبیعتا اهمیت آن ها بر اساس تعداد ستاره افزایش می‌یابد.

قسمت «Countries» امکان فیلتر کردن بر اساس کشور یا اقتصاد موردنظر را فراهم می‌کند. مثلا اگر قصد دارید فقط شاخص‌های اقصتادی کلان آمریکا را ببینید، کافی است روی این گزینه کلیک کرده و «United States» را انتخاب کنید.

فیلتر «Category» دسته‌بندی رویدادها را نمایش می‌دهد. مثلا شما می‌توانید در این فیلتر گزینه «Prices & Inflation» را انتخاب کرده و فقط داده‌های تورمی را مشاهده کنید.

بخش «UTC +3:30» نیز برای تعیین منطقه زمانی است. شما می‌توانید منطقه زمانی خودتان (تهران-ایران) را تنظیم کنید تا ببینید دقیقا رویداد موردنظرتان در چه ساعتی به وقت ایران رخ می‌دهد.

تاریخ و ساعت

اولین چیزی که در تقویم اقتصادی به چشم می‌آید، ستون زمان انتشار است. در این بخش دقیقا مشخص می‌شود که هر رویداد چه روز و ساعتی منتشر خواهد شد. اهمیت این قسمت بسیار بالاست، چون بازارها معمولا درست در همان لحظه انتشار خبر واکنش نشان می‌دهند. مثلا اگر در ساعت ۴:۰۰ صبح «شاخص اعتماد مصرف‌کننده استرالیا» منتشر شود، معامله‌گران بازار فارکس در همان دقیقه باید آماده واکنش باشند.

همانطور که گفتیم، ساعت تقویم معمولا بر اساس منطقه زمانی قابل تغییر است. مثلا شما می‌توانید آن را روی «تهران (UTC+3:30)» تنظیم کنید تا دقیقاً با ساعت محلی خودتان هماهنگ باشد.

کشور

در ستون بعدی، پرچم و کد کشور (مثلاً GB = بریتانیا، AU = استرالیا، MX = مکزیک) قرار دارد که نشان می‌دهد داده متعلق به کدام اقتصاد است. گاهی اوقات هم رویدادها مربوط به یک بلوک منطقه‌ای خاص مثلا اروپا (EA = Euro Area) هستند. در این صورت آن داده را باید به عنوان یک شاخص منطقه‌ای و نه مربوط به یک کشور واحد تفسیر کرد.

عنوان رویداد

این ستون عنوان خبر یا شاخص اقتصادی را نشان می‌دهد. گاهی هم کنار این عنوان، مخفف ماه میلادی (مثل AUG، SEP) دیده می‌شود که نشان می‌دهد داده مربوط به کدام ماه است. شناخت هر شاخص اهمیت زیادی دارد، چون هرکدام اثر متفاوتی روی بازار می‌گذارند.

معرفی ۵۰ ابزار حرفه ای برای تحقیق در بازار رمزارزها

اما نکته مهم اینجاست که همه رویدادها عددی و آماری نیستند. بعضی از آن ها بیشتر کیفی هستند و باید با توجه به ماهیتشان تفسیر شوند. برای درک بهتر، به چند نمونه نگاه کنیم:

شاخص‌های آماری (عدد‌محور)

مثل نرخ بیکاری (Unemployment Rate)، شاخص قیمت مصرف کننده (CPI)، یا تولید ناخالص داخلی (GDP). اینها همیشه یک عدد مشخص دارند که می‌توان آن را با مقدار قبلی و پیش‌بینی بازار مقایسه کرد.

سخنرانی‌ها (Speech)

مثلا «سخنرانی رئیس فدرال رزرو». این نوع رویداد عدد ندارد، بلکه مهم محتوای صحبت‌هاست. اگر لحن سخنران به سمت سیاست انقباضی (افزایش نرخ بهره) باشد، بازار واکنش منفی به دارایی‌های پرریسک نشان می‌دهد. اگر لحن انبساطی باشد، می‌تواند باعث رشد بازار سهام یا ارزهای دیجیتال شود.

حراج اوراق (Auction)

مثل «حراج اوراق ۱۰ ساله آمریکا» یا «حراج اوراق خزانه ژاپن». اینجا اعداد مربوط به بازده (Yield) یا حجم اوراق فروخته‌شده اهمیت دارند. بالا رفتن بازده معمولا نشانه افزایش هزینه استقراض دولت و احتمال بالا رفتن نرخ بهره است.

شاخص‌های نظرسنجی و اعتماد (Survey/Confidence Index)

مثل «شاخص اعتماد مصرف‌کننده» یا «شاخص مدیران خرید (PMI)». اینها با پرسش‌نامه از فعالان اقتصادی یا مصرف‌کنندگان تهیه می‌شوند و بازتاب‌دهنده چشم‌انداز آینده هستند.

ستون Previous نشان‌دهنده نتیجه گزارش قبلی است. مثلا اگر شاخص بیکاری ماه گذشته ۸٪ بوده، این عدد در ستون Previous نمایش داده می‌شود. این بخش برای مقایسه روند بسیار مهم است، چون بازار همیشه تغییرات نسبت به گذشته را در نظر می‌گیرد.

در قسمت (Consensus / Forecast) دو ستون پیش‌بینی تحلیلگران و اقتصاددانان درباره آن شاخص یا داده اقتصادی آورده می‌شود. اما چه تفاوتی با هم دارند؟

Consensus یا اجماع در واقع میانگین پیش‌بینی جمعی تحلیلگران، اقتصاددان‌ها و موسسات مالی است. یعنی چندین منبع معتبر پیش‌بینی خود را درباره یک شاخص اعلام می‌کنند و تقویم اقتصادی میانگین یا اجماع آنها را نمایش می‌دهد.

Forecast گاهی به همان معنی Consensus به کار می‌رود، اما در بعضی تقویم‌ها (مثل Trading Economics) یک تفاوت کوچک دارد:

Forecast معمولاً پیش‌بینی اختصاصی خود سایت یا موسسه منتشرکننده تقویم است.
در حالی که Consensus نماینده پیش‌بینی کلی بازار و تحلیل‌گران مختلف است.

در ستون (Actual) مقدار واقعی در لحظه انتشار خبر به‌روزرسانی می‌شود و عدد واقعی گزارش را نشان می‌دهد. در حقیقت، مهم‌ترین بخش برای معامله‌گران همین ستون است، چون مستقیما رفتار بازار را شکل می‌دهد.

بعضی تقویم‌ها مثل Trading Economics در کنار هر شاخص نمودارهای کوچکی نمایش می‌دهند. این نمودار روند تاریخی آن شاخص را نشان می‌دهد (مثلا تغییرات نرخ بیکاری در چند ماه گذشته). با نگاه سریع به این بخش می‌توانید متوجه شوید وضعیت در حال بهبود یا بدتر شدن است.

طبق ستون اول متوجه می‌شویم که شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) آمریکا ساعت ۴ بعد از ظهر به وقت محلی منتشر می‌شود. به طور کلی، شاخص‌های اقتصادی را می‌توان در بازه زمانی‌های مختلفی ارزیابی کرد. منظور از MoM بازه زمانی ماهانه است و YoY تغییرات کل یک سال نسبت به سال قبل را نشان می‌دهد.

در سطر اول که مربوط به شاخص PPI اصلی در بازه ماهانه است، می‌بینیم که مقدار قبلی ۰.۹٪ ثبت شده است. این یعنی در ماه گذشته قیمت تولیدکننده‌ها نسبت به ماه ماقبلش ۰.۹٪ افزایش داشته است. در ستون Forecast پیش‌بینی تریدینگ اکونومیکس برای این ماه ۰.۳٪ است و Consensus که میانگین پیش‌بینی اقتصاددانان و تحلیلگران مختلف را نشان می‌دهد ۰.۴٪ ثبت شده است. مقدار Actual یا واقعی هم هنوز منتشر نشده و به همین دلیل این ستون خالی مانده و در لحظه انتشار شاخص پر می‌شود.

ساعات معاملاتی در فارکس

چطور از تقویم اقتصادی استفاده کنیم؟

این بخش مهم‌ترین قسمت مقاله است، چون فقط دانستن اینکه رویدادها چه زمانی هستند کافی نیست؛ باید بدانید چطور از این اطلاعات استفاده کنید.

برنامه‌ریزی هفتگی: در ابتدای هفته به تقویم اقتصادی نگاه کنید و رویدادهای مهم (مثل NFP یا تصمیم نرخ بهره) را علامت بزنید. این کار به شما کمک می‌کند از قبل آماده باشید.
ترکیب با تحلیل تکنیکال: اگر می‌بینید یک خبر مهم نزدیک است، سطوح حمایت و مقاومت نمودار را بررسی کنید. مثلا اگر خبر منفی بیاید و بازار به حمایت نزدیک باشد، احتمال شکستن حمایت بیشتر می‌شود.
استراتژی معاملاتی متناسب با خبر: بعضی معامله‌گران قبل از انتشار خبر، از بازار خارج می‌شوند تا ریسک نکنند. برخی دیگر ترجیح می‌دهند منتظر بمانند و پس از انتشار داده و مشخص شدن جهت بازار وارد معامله شوند.
مدیریت حجم و حد ضرر: در زمان‌هایی که احتمال نوسان شدید وجود دارد، بهتر است حجم معامله کمتر شود یا حد ضرر نزدیک‌تر قرار بگیرد.
ثبت تجربه‌ها: بهترین راه برای یادگیری استفاده از تقویم اقتصادی، تجربه شخصی است. بعد از هر رویداد مهم یادداشت کنید بازار چگونه واکنش نشان داد و استراتژی شما چقدر موفق بود.

تقویم اقتصادی را از کجا ببینیم؟

امروزه ده‌ها وب‌سایت معتبر وجود دارد که تقویم اقتصادی رایگان و به‌روزی ارائه می‌دهند. برخی از بهترین منابع عبارت‌اند از:

Trading Economics: همه رویدادها، نرخ بهره، قیمت‌ها و تورم، بازار کار، رشد تولید ناخالص داخلی، تجارت خارجی، دولت، اعتماد تجاری، احساسات مصرف‌کننده، بازار مسکن.
Investing.com: تقویم اقتصادی همزمان با اعلام رویدادهای اقتصادی، شاخص‌ها را دریافت کنید و تأثیر فوری آنها بر بازار جهانی را مشاهده کنید – از جمله رویدادهای قبلی، …
Forex Factory: با تقویم اقتصادی فارکس محور، رویدادهای تأثیرگذار بر بازار را خیلی قبل از وقوع پیش‌بینی کنید.
TradingView: تقویم اقتصادی آخرین و رویدادهای اقتصادی آینده را نشان می‌دهد که می‌توانند بر دارایی‌ها، مناطق و بازارهای جهانی خاصی تأثیر بگذارند.
FXStreet: تقویم اقتصادی لحظه‌ای، رویدادها و شاخص‌های اقتصادی سراسر جهان را پوشش می‌دهد.
MyFxBook: تقویم اقتصادی به صورت آنی که تمام رویدادها و اطلاعیه‌های اقتصادی را پوشش می‌دهد. مقادیر تاریخی، قبلی، اجماعی و واقعی هر شاخص را مشاهده کنید.

همچنین بروکرهای فارکس هم معمولاً تقویم اقتصادی روی سایت خود دارند.

در انتها

تقویم اقتصادی مثل یک “برنامه‌ریزی خبری” برای بازار است. اگر به آن توجه نکنید، ممکن است در لحظه انتشار اخبار مهم با حرکت‌های ناگهانی و شدید قیمت غافلگیر شوید. استفاده درست از آن کمک می‌کند ریسک معاملات را مدیریت کنید و حتی فرصت‌های سودآور پیدا کنید. در دنیایی که ثانیه‌ها حرف اول را می‌زنند، اطلاع از آنچه در راه است، برگ برنده شماست. با استفاده منظم از این ابزار، دیگر از نوسانات ناگهانی غافلگیر نخواهید شد و می‌توانید با اطمینان بیشتری برای آینده سرمایه‌گذاری خود برنامه‌ریزی کنید.

به یاد داشته باشید، موفقیت در بازارهای مالی تنها به تحلیل نمودارها محدود نمی‌شود. تسلط بر اطلاعات و درک وقایع کلان اقتصادی، مکمل تحلیل تکنیکال است و شما را در مسیری قرار می‌دهد که به جای دنبال کردن بازار، آن را پیش‌بینی کنید. به همین خاطر توصیه می‌کنیم که از همین امروز، استفاده از تقویم اقتصادی را به یکی از عادت‌های معاملاتی خود تبدیل کنید.

سودآوری و معامله گری بصورت مداوم در بازار می تواند بسیار چالش برانگیز باشد، و واقعیت مسلم این است که اکثر معامله گران خرد معمولا پول خود را در این بازار از دست می دهند. با این وجود، با یک برنامه معاملاتی جامع، ابزارهای مناسب و دانش کافی از بازار ارز، شانس موفقیت شما به عنوان یک معامله گر به میزان قابل توجهی افزایش می یابد.

Source: investorent.xyz

ادامه مطلب